Spadek wskaźnika urodzeń będzie miał wiele społeczno-ekonomicznych konsekwencji w przyszłości.

Współczynnik dzietności zastępczej nie jest jeszcze w pełni zrównoważony (średnia liczba dzieci na jedną kobietę w wieku rozrodczym wynosi 1,96, a wskaźnik przyrostu naturalnego w 2023 r. wyniósł 0,84%), obserwuje się tendencję spadkową współczynników dzietności, dysproporcje we współczynnikach dzietności między regionami i grupami nie zostały rozwiązane; nierównowaga płci przy urodzeniu utrzymuje się na wysokim poziomie (wskaźnik płci przy urodzeniu wynosił 111,8 chłopców na 100 dziewcząt w 2023 r.);

Starzenie się społeczeństwa postępuje coraz szybciej; brakuje kompleksowych rozwiązań, które pozwoliłyby skutecznie wykorzystać zalety okresu dywidendy demograficznej i dostosować się do starzenia się społeczeństwa; średnia długość życia Wietnamczyków wzrasta (74,5 roku w 2023 r.), ale liczba lat przeżytych w dobrym zdrowiu nie jest proporcjonalna; rozmieszczenie ludności i zarządzanie migracjami wciąż mają wiele niedociągnięć.

Średnia długość życia Wietnamczyków wzrosła (74,5 roku w 2023 r.), ale liczba lat przeżytych w dobrym zdrowiu nie nadąża za tą zmianą. Nadal istnieje wiele niedociągnięć w rozmieszczeniu ludności i zarządzaniu migracjami.

Jak powiedziała wiceminister Nguyen Thi Lien Huong, Ministerstwo Zdrowia jest obecnie odpowiedzialne za kierowanie pracami nad projektem ustawy populacyjnej i jest w trakcie opracowywania oraz finalizowania polityk.

Kierownictwo Ministerstwa Zdrowia podkreśliło, że opracowanie Ustawy o ludności, która zastąpi obecną Ustawę o ludności, jest niezbędne do stworzenia podstaw prawnych do instytucjonalizacji wytycznych, polityki i strategii Partii w zakresie pracy nad ludnością w nowej sytuacji.

Jednocześnie należy podjąć działania mające na celu rozwiązanie problemu szybkiego starzenia się społeczeństwa w nadchodzących latach, skutecznie wykorzystując zalety złotego wieku struktury demograficznej, aby służyć zrównoważonemu rozwojowi kraju. Naszym celem jest, aby do 2045 r. Wietnam miał wysokiej jakości populację, dużą siłę roboczą i wysokie dochody... wzmacniając pozycję i prestiż Wietnamu na arenie międzynarodowej.

Na konferencji, jak twierdziło kilku ekspertów, Wietnam wcześniej skupiał się na obniżaniu wskaźnika urodzeń w całym kraju. Teraz podejmujemy się „podwójnego zadania”: obniżania wskaźnika urodzeń w rejonach o wysokim wskaźniku, a jednocześnie zachęcania i promowania urodzeń dwójki dzieci w rejonach o niskim wskaźniku oraz utrzymywania wyników w miejscowościach, w których osiągnięto już dzietność na poziomie zastępowalności pokoleń.

Dlatego pierwszą polityką zaproponowaną przez Ministerstwo Zdrowia w projekcie ustawy o ludności jest utrzymanie zastępowalności pokoleń. Celem jest opracowanie środków mających na celu trwałe utrzymanie zastępowalności pokoleń w całym kraju.

Ponadto reguluje prawa i obowiązki każdej pary i jednostki w zakresie posiadania dzieci, zapewnia prawa człowieka przy wdrażaniu polityki demograficznej oraz przyczynia się do przezwyciężania znacznych dysproporcji w wskaźnikach urodzeń pomiędzy regionami i grupami.

Warto zauważyć, że agencja projektowa zaproponowała przepisy przyznające parom i osobom fizycznym prawo do decydowania o porodzie, w tym o momencie porodu, liczbie dzieci i odstępach między porodami.

Według pana Le Thanh Dunga, dyrektora Departamentu Ludności w Ministerstwie Zdrowia, gdyby przepisy umożliwiły ludziom proaktywne decydowanie o momencie urodzenia dziecka i liczbie dzieci, spadek współczynnika dzietności zastępczej mógłby zostać częściowo złagodzony.

W Wietnamie obserwuje się spadek współczynnika dzietności. Choć nie jest to jeszcze poziom alarmujący, to z pewnością stanie się to poważnym problemem, jeśli nie podejmiemy natychmiastowych działań interwencyjnych.

„Obecnie Ministerstwo Zdrowia poszukuje opinii i sugestii ekspertów i badaczy, aby przygotować oficjalny raport dla rządu, którego celem jest stworzenie jak najbardziej sprzyjających warunków dla par i osób pragnących mieć dzieci. Celem jest zapewnienie jak najlepszej jakości populacji i puli genów” – powiedział pan Dung.

Docent dr Nguyen Duc Vinh, dyrektor Instytutu Socjologii Wietnamskiej Akademii Nauk Społecznych, również uważa, że ​​należy znieść przepis ograniczający pary do posiadania 1–2 dzieci.

Jeśli wniosek Ministerstwa Zdrowia o usunięcie z Ustawy Deklaracji Ludnościowej zasady posiadania jednego lub dwójki dzieci zostanie zatwierdzony, wszyscy obywatele się do niej zastosują, a powiązane zasady i przepisy również zostaną zmienione.

Eksperci stwierdzili jednak, że rozporządzenie demograficzne nadal obowiązuje, najwyższą podstawą prawną pozostaje obecne prawo, a nowe przepisy łagodzące są jedynie propozycjami.

Profesor-doktor Nguyen Thien Nhan, członek XV Zgromadzenia Narodowego, odnosząc się do rozwiązań zapewniających zrównoważony wzrost populacji, rozwój kraju oraz szczęście rodzin i ludzi, powiedział, że aby każda rodzina mogła mieć dwójkę dzieci, dochód rodziny z dwiema pracującymi osobami musi być wystarczający, aby odpowiednio utrzymać cztery osoby (dwie osoby dorosłe i dwoje dzieci).

Rząd, firmy i pracownicy muszą osiągnąć konsensus w sprawie porozumienia i rozwiązań, aby rodziny z dwójką pracujących członków mogły zarabiać wystarczająco dużo, aby wychować i zapewnić edukację dwójki dzieci. Przepisy dotyczące płacy minimalnej powinny zostać zastąpione przepisami dotyczącymi płacy minimalnej dla czteroosobowej rodziny.

Czas pracy pracowników powinien być na tyle krótki (8 godzin pracy dziennie, 40 godzin tygodniowo), aby umożliwić im znalezienie partnera, zajęcie się dziećmi i rodziną oraz rozwijanie osobistych zainteresowań;

Ponadto, zdaniem pana Nguyen Thien Nhan, potrzebny jest konkurencyjny rynek nieruchomości, wspierany i nadzorowany przez państwo, aby pracownicy mogli wynajmować lub kupować domy po akceptowalnych cenach, a bezdomność nie stała się nie do pokonania przy zawieraniu związku małżeńskiego;

Ponadto warunki pracy, polityka dotycząca urlopów macierzyńskich i wychowawczych, systemy wynagrodzeń i awansów w przedsiębiorstwach powinny sprzyjać zawieraniu małżeństw i rodzeniu dzieci, unikając konfliktów między pracą a życiem rodzinnym i posiadaniem dzieci;

Jednocześnie konieczne jest upowszechnienie edukacji przedszkolnej (dla dzieci w wieku od 3 miesięcy do 5 lat), aby rodzice mieli możliwość pracy i rozwoju nawet po urodzeniu dziecka, gdy jest ono jeszcze małe. Należy rozwijać systemy edukacji publicznej i prywatnej, aby upowszechnić edukację podstawową, gimnazjalną i zawodową.

Dzielenie się obowiązkami domowymi i wychowywaniem dzieci między mężem i żoną, osiąganie rzeczywistej równości płci; budowanie środowiska społecznego przyjaznego dzieciom, matkom i rodzinom, okazywanie uznania społeczeństwa dla tych, którzy wypełniają swoje obywatelskie obowiązki, aby zapewnić zrównoważony rozwój kraju pod względem pracy i populacji;

„Państwo oferuje praktyczne programy wsparcia dla niepłodnych par pragnących mieć dzieci; rodziny mogą same decydować o liczbie dzieci i terminie porodu. Trwają prace nad systemem poradnictwa zdrowotnego i wsparcia reprodukcyjnego” – stwierdził pan Nhan.