W każdą sobotę o godzinie 9:00 rozpoczynają się zajęcia z języka angielskiego na drugim piętrze budynku mieszkalnego B1 przy ulicy Nguyen Cong Hoan (dzielnica Ba Dinh w Hanoi ). Wyjątkowość tych zajęć polega na tym, że wszyscy uczestnicy mają po siedemdziesiąt i osiemdziesiąt lat. Nauka w tym wieku, nie tylko angielskiego, ale każdego przedmiotu, wymaga wytrwałości i pragnienia wiedzy. Od sześciu lat zajęcia są prowadzone regularnie, a uczniowie regularnie uczęszczają na nie, demonstrując ducha uczenia się przez całe życie.
Zajęcia prowadzi obecnie pani Phung Hai Yen (32 lata). Początkowo pracowała jako pracownica biurowa, ale cztery lata temu, podczas zastępstwa, dowiedziała się o zajęciach. Po tym zastępstwie, dostrzegając chęć nauki wśród starszych uczniów, postanowiła zapisać się na zajęcia i od tamtej pory jest w nie zaangażowana. „Każdy dzień, w którym przychodzę na zajęcia, spotkania i wymiana pomysłów ze starszymi uczniami to dla mnie dzień pełen energii. Ich duch uczenia się bardzo mnie zainspirował. Zastanawiam się, dlaczego ja, będąc tak młodą, nie wnoszę swojej wiedzy do społeczeństwa” – powiedziała pani Yen.
Dzięki ciągłemu uczeniu się wielu osobom starszym udało się zdobyć wiedzę i wykorzystać ją w swoim życiu.
Pan Nguyen Xuan Thu (z dzielnicy Ba Dinh w Hanoi) uczęszcza na zajęcia od prawie 5 lat. Ponieważ zajęcia odbywają się niedaleko jego domu, pan Thu chodzi pieszo, zarówno po to, by poprawić swoje zdrowie, jak i „wykorzystać wszelkie oznaki, jakie widzi po drodze, by powtórzyć materiał”. „Kiedy dowiedziałem się o tych zajęciach, od razu się zapisałem i od tamtej pory na nie uczęszczam. Na zajęciach mogę nauczyć się innego języka, nawiązać przyjaźnie i kontaktować się z ludźmi. Co więcej, uczęszczanie na zajęcia pomaga ćwiczyć mózg, zmniejszając ryzyko rozwoju demencji u osób starszych” – powiedział pan Thu.
Pani Nguyen Thi Thang (po lewej) powiedziała, że doceniając wagę lekcji języka angielskiego, przebudowała ponad 20-metrowe mieszkanie swojej rodziny na salę lekcyjną. Mając prawie 80 lat, pani Thang i inni uczniowie pilnie uczą się angielskiego co tydzień.
Klasa działa od sześciu lat i liczy 14 uczniów. Najmłodsza uczennica w tym roku ma ponad 60 lat, a najstarsza 83. Jedna z najstarszych uczennic, pani Nguyen Thi Thanh Da (mieszkająca w dzielnicy O Cho Dua, dystrykt Dong Da, Hanoi), powiedziała, że w każdą sobotę rano załatwia sprawy rodzinne i pokonuje ponad 4 km, aby wziąć udział w zajęciach. W jej wieku słuch, wzrok i mózg się zestarzały, co utrudnia zapamiętywanie. Mimo to pani Da i jej koledzy z klasy zachęcają się nawzajem do wytrwałości. Kiedy była młodsza, potrafiła zapamiętać coś po 20 przeczytaniu, ale teraz, gdy jest starsza, musi to przeczytać 50, a nawet 100 razy, aby to zapamiętać. Po prawie sześciu latach pilnej nauki pani Da mówi, że nauka języka angielskiego pomogła jej w życiu codziennym. „Teraz, kiedy widzę angielski szyld na ulicy, wiem, co dany sklep sprzedaje i czym się zajmuje. Co prostsze, kiedy wracam do domu i moje dzieci i wnuki mówią po angielsku, rozumiem, o czym rozmawiają” – powiedziała pani Da.
Starsi ludzie bardzo entuzjastycznie podnosili ręce, aby włączyć się do dyskusji.
Źródło: https://phunuvietnam.vn/nhung-ong-ba-u80-miet-mai-di-hoc-tieng-anh-20240802141131512.htm
