کمبود دارو و ملزومات پزشکی باعث رنج بیماران و افزایش هزینه‌ها می‌شود.

در حال حاضر، ما فقط این دو دستگاه را با ظرفیت محدود راه‌اندازی می‌کنیم و روزانه به ۶۰ تا ۷۰ بیمار در هر دستگاه پرتو می‌دهیم. اگر دستگاه‌ها ظرف ۱ تا ۲ هفته دوباره به طور روان کار کنند، تعداد بیماران را افزایش خواهیم داد.

به طور متوسط، بیمارستان K روزانه پذیرای ۲۰۰۰ بیمار برای معاینه، ۱۰۰۰ بیمار برای پرتودرمانی و هزاران بیمار برای درمان بستری و سرپایی است.

در همین حال، طی دو سال گذشته، بیماران سرطانی از بیمارستان باخ مای و بیمارستان انکولوژی هانوی به دلیل نقص دستگاه‌های رادیوتراپی خود (بیمارستان انکولوژی هانوی ۲ دستگاه دارد که یکی از آنها خراب است؛ بیمارستان باخ مای ۱ دستگاه خراب دارد) به بیمارستان K هجوم آورده‌اند که منجر به تقریباً دو برابر شدن تعداد بیماران و مجبور شدن دستگاه‌ها به کار با حداکثر ظرفیت شده است.

به گفته آقای کوانگ، یک دستگاه رادیوتراپی ظرفیت ۷۰ بیمار در روز را دارد، اما در حال حاضر ۱۵۰ بیمار در روز را درمان می‌کند و ۲۰ تا ۲۲ ساعت در روز، از جمله شنبه‌ها، کار می‌کند، بنابراین خرابی اجتناب‌ناپذیر است.

در حالی که هزینه تعمیر یک دستگاه می‌تواند به ده‌ها میلیارد دونگ برسد، مناقصه برای قطعات جایگزین می‌تواند ماه‌ها طول بکشد. به گفته مدیر بیمارستان K، خرید یک دستگاه جدید نیاز به بودجه قابل توجهی دارد، زیرا هزینه یک دستگاه رادیوتراپی بیش از ۱۰۰ میلیارد دونگ است، بنابراین سرمایه‌گذاری باید به تدریج انجام شود.

در بیمارستان مرکزی غدد درون ریز، مرکز شماره ۱ در ین لانگ، تای تین، هانوی، چندین بیمار مبتلا به نارسایی آدرنال نگران هستند زیرا در سه ماه گذشته، با وجود داشتن بیمه درمانی، هیچ داروی تحت پوشش بیمه برای درمان مشکلات غده آدرنال خود دریافت نکرده‌اند.

در بیمارستان دوستی ویت دوک، اخیراً چندین داروی پرکاربرد اما کمیاب، از جمله آلبومین، گاما گلوبولین و داروهای بیهوشی، با کمبود مواجه شده‌اند.

به گفته‌ی رهبری بیمارستان، کمبود آلبومین و گاما گلوبولین به دلیل عدم حضور متقاضیان شرکت‌کننده در مناقصه بوده و مانع از خرید آنها توسط بیمارستان شده است. بنابراین، کمبود واقعی و اجتناب‌ناپذیر است.

در مورد داروهای بیهوشی، هیچ جایگزینی وجود ندارد، در حالی که نیازهای بیمارستان دوستی ویت دوک بسیار زیاد است زیرا یک بیمارستان تخصصی جراحی است که روزانه 270 تا 300 عمل جراحی برنامه‌ریزی شده و 30 تا 40 عمل جراحی اورژانسی انجام می‌دهد.

مؤسسه ملی هماتولوژی و انتقال خون اخیراً با کمبود برخی داروها و مواد شیمیایی تخصصی مواجه شده است، در حالی که بیماران به داروها از منابع معتبر دسترسی ندارند و این امر منجر به وقفه یا تأخیر در درمان، از جمله داروی وینکریستین، شده است.

علاوه بر این، این مرکز فاقد داروهای شیمی‌درمانی خاصی مانند متوترکسات، اتوپوزاید و اندوکسان است و بیماران را مجبور می‌کند که آنها را از منابع خارجی برای درمان خریداری کنند. نه تنها مواد شیمیایی کمیاب هستند، بلکه برخی از لوازم پزشکی و مایعات داخل وریدی، مانند محلول گلوکز ۵٪، نیز اغلب در دسترس نیستند.

غلبه بر مشکلات با راه‌حل‌های متعدد.

با توجه به حجم کار طاقت‌فرسا و وضعیت دشواری که بیماران با آن مواجه هستند، مدیر بیمارستان K اظهار داشت که این بیمارستان پیش از این پیشنهاد خرید ۱۱ دستگاه رادیوتراپی اضافی را داده بود، اما در حال حاضر روند مناقصه را تسریع می‌کند. آنها قصد دارند از اکنون تا سال ۲۰۲۵، ۴ دستگاه رادیوتراپی جدید خریداری کنند: ۱ دستگاه برای مرکز ۲ (که انتظار می‌رود تا پایان سال ۲۰۲۴ تکمیل شود)؛ و ۳ دستگاه در سال ۲۰۲۵، از جمله ۲ دستگاه برای مرکز ۱، که توسط دولت و وزارت بهداشت تأمین مالی می‌شوند. آقای کوانگ گفت: «با ۴ دستگاه رادیوتراپی دیگر، بار اضافی کاهش می‌یابد و پزشکان و کادر پزشکی مجبور به اضافه کاری نخواهند بود.»

دکتر دونگ دوک هونگ، مدیر بیمارستان دوستی ویت دوک، که با مشکلات مشابهی به دلیل کمبود برخی داروها و لوازم مواجه است، اظهار داشت که این بیمارستان جراحی‌های اورژانسی و بیماران بدحال را در اولویت قرار می‌دهد، در حالی که جراحی‌های روتین و جراحی‌های زیبایی هنوز در اولویت قرار نگرفته‌اند. علاوه بر این، کارکنان مجبورند ظرفیت جراحی را تا ساعت ۸-۹ شب افزایش دهند تا تقاضای بیماران را برآورده کنند.

مدیر بیمارستان دوستی ویت دوک اظهار داشت: «پزشکان نیز بسیار خسته هستند؛ آنها تمام تلاش خود را کرده‌اند، اما اگر بیش از حد به خود فشار بیاورند، نمی‌توانند کیفیت مراقبت‌های پزشکی را برای بیماران تضمین کنند.»

خرید دارو و لوازم پزشکی خارج از سیستم بیمه، بار سنگینی برای بیماران است، اگرچه این حق مشروع آنهاست.

بنا به گزارش‌ها، در ژوئن امسال، اداره بیمه سلامت وزارت بهداشت با واحدهایی در ۳۶ استان و شهر مشورت کرد و گزارش‌های مربوط به وضعیت کمبود دارو در سه سال گذشته را بررسی کرد. شصت و سه اداره بهداشت استان گزارش دادند که تا به امروز، اساساً موجودی کافی دارو وجود دارد و تنها چند مورد به دلیل عدم موفقیت در فرآیندهای مناقصه بوده است.

خانم تران تی ترانگ، مدیر اداره بیمه سلامت، در خصوص موضوع الزام بیماران به خرید داروهای تحت پوشش بیمه سلامت خارج از سیستم مراقبت‌های بهداشتی و تضمین حقوق مردم، گفت: وزارت بهداشت در حال تدوین بخشنامه‌ای است که پرداخت مستقیم هزینه‌های مربوط به داروها و لوازم پزشکی در معاینات و درمان‌های پزشکی تحت پوشش بیمه سلامت را تنظیم می‌کند تا حقوق بیماران تضمین شود.

بر این اساس، داروها و لوازم پزشکی تجویز شده برای بیمار ممکن است قبلاً تحت پوشش بیمه درمانی در مرکز درمانی بوده یا نباشد.

مراکز درمانی ممکن است به دلایل عینی، داروها یا لوازم پزشکی لازم برای درمان بیماران را در اختیار نداشته باشند، مانند این واقعیت که فرآیند مناقصه برای آن داروها یا لوازم پزشکی هیچ پیشنهاد برنده‌ای نداشته است؛

نتایج مناقصه وجود دارد، اما در زمان تجویز دارو و لوازم پزشکی برای بیماران، تأمین کننده قادر به ارائه آنها نیست؛ در مواردی که تأخیر در نتایج مناقصه متمرکز ملی و محلی و مذاکرات قیمت وجود دارد و مرکز درمانی هنوز فرآیند مناقصه را سازماندهی نکرده است.

اداره بیمه سلامت همچنین مقررات خاصی را پیشنهاد کرد، مانند: برای داروها و لوازم پزشکی که قبلاً تحت پوشش بیمه سلامت در یک مرکز درمانی بوده‌اند، قیمت بازپرداخت باید قیمت بازپرداخت بیمه سلامت در نزدیکترین زمان به زمانی باشد که مرکز درمانی یا بیمار دارو را خریداری می‌کند.

برای داروها و لوازم پزشکی که قبلاً تحت پوشش بیمه درمانی در یک مرکز درمانی نبوده‌اند، قیمت بازپرداخت، کمترین قیمت پیشنهادی برنده در زمان خرید دارو توسط بیمار خواهد بود.

به گفته آقای دو شوان توین، معاون وزیر بهداشت، این وزارتخانه در حال نهایی کردن قانون اصلاح‌شده داروسازی و قانون بیمه سلامت است تا برای بررسی و تصویب در جلسه اکتبر به مجلس ملی ارائه دهد.

اگر قانون داروسازی تصویب شود، پنج سیاست اصلاح رویه‌های اداری بسیار قوی برای سرعت بخشیدن به روند صدور مجوزهای بازاریابی دارو وجود خواهد داشت که به واردکنندگان و تأمین‌کنندگان دارو برای مراکز درمانی کمک می‌کند.

مقامات وزارت بهداشت همچنین به چهار نکته جدید در سیاست‌های صادر شده برای رفع کمبود دارو و تجهیزات پزشکی در دوره گذشته اشاره کردند.

اول اینکه، به جای سه نرخ قبلی، امکان استفاده از یک نرخ یا بالاترین نرخی که با ظرفیت مالی و الزامات حرفه‌ای مرکز مراقبت‌های بهداشتی مطابقت دارد را فراهم می‌کند.

علاوه بر این، خرید تجهیزات و مواد شیمیایی باید توسط شورای مرکز پزشکی ارزیابی و توصیه شود تا از موقعیت‌هایی که اقلام خریداری می‌شوند اما قابل استفاده نیستند، جلوگیری شود.

علاوه بر این، در موارد اضطراری برای حفظ عملکرد منظم یک مرکز پزشکی، انعقاد قرارداد مستقیم مجاز است، به این معنی که اگر فرآیند مناقصه ناموفق باشد، قرارداد از طریق مذاکره مستقیم واگذار می‌شود.

در عین حال، این مقررات موارد فوریت‌های اپیدمی را که در آنها تهیه مستقیم دارو قابل اجرا است، مشخص می‌کند؛ و امکان خرید فوری داروهای اضافی، حداکثر تا 30٪ از حجم قرارداد قبلی، را فراهم می‌کند.

به گفته آقای توین، چارچوب نهادی برای مناقصه و تهیه داروها اساساً کامل است، اما مسئله اصلی در اجرا در سطح مردمی نهفته است. این کار باید به شیوه‌ای شفاف، آشکار و عاری از فساد و اتلاف در طول فرآیند انجام شود.

دو شوان توین، معاون وزیر بهداشت، برای رسیدگی به کمبود دارو و لوازم پزشکی در دوره پیش رو، پیشنهاد داد که واحدها هنگام صدور اسناد مناقصه و ارزیابی پیشنهادات، باید توانایی‌های پیشنهاددهندگان را به دقت بررسی کنند تا از موقعیت‌هایی که پیشنهاددهندگان با کمبود دارو مواجه می‌شوند، جلوگیری شود.

در فرآیند مناقصه، واحدها باید بخش مصالح را موظف کنند تا از انجام صحیح تمام کارها اطمینان حاصل شود و کارکنان مربوطه باید آموزش ببینند و برای انجام وظایف مناقصه در درازمدت تعیین شوند.

در هر واحد، اداره برنامه‌ریزی عمومی، اداره تدارکات پزشکی، اداره داروخانه و اداره حسابداری باید با هماهنگی یکدیگر، برنامه‌ای برای تأمین دارو و ملزومات پزشکی برای سال بعد تدوین کنند.

واحدها باید آمار الگوهای بیماری را در 5 سال گذشته یا حداقل 6 ماه گذشته جمع‌آوری کنند تا مشخص شود کدام بیماری‌ها احتمالاً افزایش خواهند یافت، تا بتوانند تدارکات و داروها را پیش‌بینی کنند و متعاقباً برنامه‌هایی را برای انتخاب پیمانکاران و انجام فرآیندهای مناقصه تدوین کنند.

در عین حال، برای اطمینان از تأمین کافی دارو، بیمارستان‌ها باید از سه ماهه چهارم، برنامه‌ریزی خرید داروی خود را برای سال بعد آغاز کنند. واحدها باید دستورالعمل‌های مناقصه را به دقت مطالعه کنند تا از فرآیندهای مناقصه باز و شفاف اطمینان حاصل شود.