«ممنون رونالدو، حالا وقت رفتنه»

در پرتغال، کریستیانو رونالدو مدت‌هاست که به عنوان نمادی فراتر از مرزهای فوتبال شناخته می‌شود. او کاپیتان، بزرگترین گلزن تاریخ تیم ملی و چهره‌ای است که بیش از دو دهه موفقیت فوتبال این کشور را رقم زده است. بنابراین، انتقاداتی که به رونالدو می‌شود اغلب از خارج از مرزهای پرتغال می‌آید تا از سرزمین مادری‌اش.

با این حال، پس از تساوی ۱-۱ پرتغال مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو در جام جهانی ۲۰۲۶، آنچه غیرممکن به نظر می‌رسید، اتفاق افتاده است.

روزنامه آ بولا تفسیری با تیتری قدرتمند منتشر کرد: «کریستیانو، از همه چیز متشکرم. حالا وقت رفتن است.» نونو سارایوا، نویسنده، جایگاه افسانه‌ای رونالدو را انکار نکرد. برعکس، او پیش از نتیجه‌گیری جنجالی، بالاترین ستایش‌ها را برای این فوق ستاره متولد ۱۹۸۵ ارائه داد.

به گفته سارایوا، رونالدو بزرگترین بازیکن تاریخ فوتبال پرتغال و از بهترین بازیکنان تاریخ جهان است. او عناوین و رکوردهایی را به ارمغان آورد و به ارتقای وجهه فوتبال پرتغال در سطح جهانی کمک کرد.

اما مشکل در زمان حال نهفته است.

در ۴۱ سالگی، رونالدو دیگر آن بازیکنی نیست که زمانی ترس را به جان هر دفاعی می‌انداخت. این موضوع در بازی مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو به وضوح مشهود بود. کاپیتان پرتغال تمام بازی را بازی کرد اما تقریباً هیچ تأثیر قابل توجهی نداشت. او به طور حداقلی در بازی‌سازی شرکت داشت، در محوطه جریمه هیچ تغییری ایجاد نکرد و مانند گذشته این حس را القا نمی‌کرد که می‌تواند سرنوشت بازی را تعیین کند.

این واقعیت باعث شده است که بسیاری سوالی را مطرح کنند که سال‌ها تابو بوده است: آیا پرتغال دوران رونالدو را بیش از حد طولانی می‌کند؟

جنگی که هیچ‌کس نمی‌تواند در آن پیروز شود.

شایان ذکر است که مقاله سارایوا لحنی تهاجمی ندارد. برعکس، بیشتر شبیه یک خداحافظی است تا یک کیفرخواست.

این روزنامه‌نگار پرتغالی تأکید کرد: «من این کلمات را با قدردانی عمیق می‌نویسم.»

او معتقد است که زمان تنها حریفی است که رونالدو نمی‌تواند شکست دهد. این فوق ستاره بیش از 20 سال است که از نظر سن، آمادگی جسمانی و عملکرد گلزنی از همه محدودیت‌ها فراتر رفته است. اما جام جهانی 2026 نشانه‌هایی را نشان می‌دهد که حتی رونالدو هم نمی‌تواند در برابر آن مقاومت کند.

روز قبل، لیونل مسی با هت‌تریک برای آرژانتین در سن ۳۹ سالگی، جهان را شگفت‌زده کرد. این اتفاق ناخواسته انتظاراتی را ایجاد کرد که رونالدو می‌تواند در ۴۱ سالگی به درخشش خود ادامه دهد. اما فوتبال همیشه از افسانه‌ها پیروی نمی‌کند.

در مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو، رونالدو دیگر مرکز توجه نبود. او در زمین بود، اما دیگر مانند دوران اوجش بر بازی تسلط نداشت. این تصویر باعث شد بسیاری از هواداران پرتغالی بیشتر از ناامیدی، احساس پشیمانی کنند.

چون فهمیده بودند که مشکل، روحیه یا میل و هوس نیست. رونالدو هنوز مثل همیشه مبارزه می‌کرد. فقط بدنش دیگر به خواسته‌هایش پاسخ نمی‌داد.

وقتی خداحافظی تبدیل به حرکتی از روی احترام می‌شود.

بخش پایانی صحبت‌های آ بولا قابل توجه‌ترین بخش بود، چرا که سارایوا مستقیماً از رونالدو خواست که به فکر خداحافظی باشد. به گفته او، رونالدو دیگر چیزی برای اثبات به هواداران، به فوتبال یا به خودش ندارد. همه رکوردها ثبت شده است. همه قله‌ها فتح شده‌اند.

این روزنامه‌نگار استدلال می‌کند که یک اسطوره با بازنشستگی کوچک‌تر نمی‌شود. برعکس، بسیاری از اسطوره‌ها با دانستن زمان خداحافظی، حتی بزرگ‌تر هم می‌شوند.

این یک دیدگاه بالقوه بحث‌برانگیز در پرتغال است، جایی که رونالدو هنوز هم از احترام مطلق برخوردار است. با این حال، این واقعیت که چنین نظراتی در یکی از بزرگترین روزنامه‌های ورزشی این کشور منتشر می‌شود، نشان می‌دهد که بحث بر سر آینده CR7 واقعاً آغاز شده است.

با این حال، جام جهانی ۲۰۲۶ هنوز تمام نشده است. رونالدو هنوز بازی‌های پیش رو دارد، که با بازی مقابل ازبکستان شروع می‌شود. و همانطور که او بارها در طول دوران حرفه‌ای خود ثابت کرده است، هیچ کس نباید برای نوشتن پایان برای یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال عجله کند.

منبع: https://znews.vn/cam-on-ronaldo-gio-la-luc-ra-di-post1661139.html

منبع: https://www.vietnam.vn/cam-on-ronaldo-gio-la-luc-ra-di