دانشیار دکتر نگوین تین تونگ: گاهی اوقات برای کمک به فقط یک بورسیه تحصیلی برای برنامه "حمایت از دانش‌آموزان برای مدرسه" به 10 نفر نیاز است.

- این کار بسیار لذت‌بخش است، اما در عین حال کار بسیار سختی است، درست مثل خود روزنامه‌ی Tuoi Tre . هر سال، ما هزاران بورسیه تحصیلی اعلام می‌کنیم و خوانندگان، و همچنین دانشجویان جدید دانشگاه، به راحتی این تصور را دارند که این روزنامه همیشه ده‌ها میلیارد دونگ برای خرج کردن دارد، اما اینطور نیست.

اگر کسی آستین‌هایش را بالا بزند، به این کمپین بپیوندد و در کنار ما کمک کند، متوجه خواهد شد که برای گرفتن بورسیه چقدر تلاش لازم است.

به طور خاص برای دانشجویان جدید از استان توا تین هوئه که تحت نظارت من هستند، همیشه سعی می‌کنم این حس را در آنها ایجاد کنم. نه تنها از طریق کلمات، بلکه همراه با بورسیه، هم دانشجویان و هم حامیان مالی لیست کاملی از افرادی که در این بورسیه مشارکت داشته‌اند را دریافت خواهند کرد.

به این ترتیب، اهداکنندگان دقیقاً می‌دانند کدام دانشجو ۱۰۰٪ کمک مالی خود را دریافت کرده است. دانشجویان می‌دانند بورسیه تحصیلی آنها به چه کسی تعلق می‌گیرد و گاهی اوقات برای واجد شرایط بودن برای آن بورسیه، تا ۱۰ نفر باید کمک مالی کنند.

من این کار را انجام دادم تا یک کار دقیق و دشوار دیگر به کارم اضافه کنم، اما با این امید که بذر قدردانی بکارم و شفقت را گسترش دهم، تا همه انگیزه بیشتری داشته باشند: نیکوکاران در درازمدت متعهدتر باشند و دانشجویان تمایل بیشتری به بازگشت برای بورسیه در آینده داشته باشند.

ما امیدواریم که فارغ التحصیلان بیشتری به برنامه «حمایت از دانش آموزان برای رفتن به مدرسه» بازگردند.

* نامه سرگشاده شما با فداکاری فراوان نوشته شده بود و به وضوح جنبه‌های منحصر به فرد برنامه بورسیه «حمایت از دانش‌آموزان برای تحصیل» در استان توا تین هوئه را به نمایش می‌گذاشت. آیا نکته دیگری هست که در نامه سرگشاده امسال به آن اشاره نکرده باشید؟

- تعداد خیلی بیشتری وجود دارد. شما فقط زمانی متوجه می‌شوید که شروع به کار روی آن کنید و مدت زیادی روی آن کار کنید. تعداد بورسیه‌هایی که ما اعطا می‌کنیم کم است، در مقایسه با تعداد دانشجویان فقیر و درس‌خوان در هوئه بسیار کم است. بنابراین، فرآیند انتخاب هر بورسیه، ارزیابی بسیار چالش‌برانگیز و از نظر ذهنی طاقت‌فرسایی است.

من از یک مقیاس ۱۰۰ امتیازی استفاده کردم که در آن: پیشینه خانوادگی ۶۰ (شامل سن و شغل والدین و خواهر و برادر)، تحصیلات ۳۰ (نمره پذیرش ۱۵، میانگین معدل سه سال دبیرستان ۱۵) و ویژگی‌ها و تلاش‌های شخصی ۱۰ (جوایز، فعالیت‌های اجتماعی، کار پاره وقت) بود.

علاوه بر این، من دو امتیاز اضافی به رشته‌های تحصیلی انتخابی می‌دهم: پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی، علوم و فناوری و کشاورزی، زیرا این رشته‌ها کاربردی‌ترین رشته‌ها برای آینده هستند و نیاز به تلاش زیادی برای تحصیل دارند.

بسیاری از افراد در سازمان شکایت داشتند که من اغلب بستن لیست بورسیه‌ها را به تعویق می‌انداختم، اما همیشه تا آخرین لحظه صبر می‌کردم. تأخیر یک روز یا یک ساعت اضافی برای این بود که منتظر فرصتی باشم تا یک یا دو بورسیه دیگر را تضمین کنم.

تنها در هوئه، بیش از هزار دانش‌آموزی که در برنامه «حمایت از دانش‌آموزان برای رفتن به مدرسه» شرکت کرده بودند ، فارغ‌التحصیل شده‌اند و کل برنامه بیش از ده هزار دانش‌آموز داشته است. امیدوارم حتی فقط ۱٪ از آنها به برنامه بازگردند؛ این بزرگترین شادی و دلگرمی برای ما - برگزارکنندگان - خواهد بود.

یکی از دوستان قدیمی من که سال‌هاست در بورسیه‌ها مشارکت دارد، گفت که کمک به رسیدن بورسیه‌ها به افراد مناسب یک موفقیت است، اما موفقیت بزرگتر این است که به دانشجویان کمک کنیم از کسانی که به آنها کمک کرده‌اند، بیاموزند. برنامه بورسیه ما به بیست و دومین فصل خود رسیده است و وقت آن رسیده که این موضوع را در نظر بگیریم.

* این آرزوی برگزارکنندگان برنامه «حمایت از دانش‌آموزان برای مدرسه» نیز هست. آیا پیشنهادی برای پایدارتر شدن این برنامه دارید؟

- ما باید گروهی تشکیل دهیم تا با دانش‌آموزان ارتباط برقرار کنیم، فعالیت‌ها را سازماندهی کنیم و در مطالعات و فعالیت‌هایشان در میان گروه‌های مختلف دانش‌آموزان یا از طریق دبیرستان‌هایی که در آنها تحصیل می‌کنند، از آنها حمایت متقابل داشته باشیم.

از طریق این تلاش مداوم، دانشجویان درک بهتری از بورسیه تحصیلی به دست خواهند آورد و ما آنها را تشویق خواهیم کرد که دوباره، ابتدا با قلب خود و سپس با حمایت مادی، مشارکت کنند.