این استعداد خارق‌العاده از یک کشور جزیره‌ای با تنها ۲۰۰۰۰۰ نفر جمعیت که مدال طلای المپیک را برده، کیست؟

آلفرد در آگوست 2023 گفت: «آرزو دارم به سنت لوسیا کمک کنم تا اولین مدال المپیک خود را در تاریخ کسب کند. این اصل راهنمای من است. من آرزو دارم به المپیک بروم و برای وطنم مدال بیاورم.»

چطور ممکن است یک کشور جزیره‌ای کوچک مانند سنت لوسیا، که عملاً هیچ سابقه ورزشی ندارد، دونده‌ای تربیت کند که قادر به شکست دادن قهرمانی از قدرتی مانند ایالات متحده باشد، قدرتی که به بیش از ۳۰۰ مدال دو و میدانی می‌بالد؟ پاسخ در عزم خارق‌العاده آلفرد برای غلبه بر سختی‌ها نهفته است.

آرمان یک پدر

جولین آلفرد در کشور جزیره‌ای کوچک سنت لوسیا، واقع در دریای کارائیب، با رویای دو و میدانی پابرهنه بزرگ شد. برخلاف ورزشکاران حرفه‌ای که از سنین پایین تمرین می‌کنند، این دونده متولد ۲۰۰۱ بدون کفش یا پیست مخصوص دو و میدانی می‌دوید. نه کفشی، نه پیست مخصوصی، فقط رویای دو و میدانی که توسط پدرش، جولیان همیلتون، شعله‌ور شد.

در سن ۱۲ سالگی، با فوت پدرش، یک شکست بزرگ در زندگی آلفرد رخ داد. آلفرد بسیار ناامید شد و از رویاهایش در دو و میدانی دست کشید. با این حال، دو و میدانی حاضر نشد آلفرد را رها کند. دو سال بعد، او تصمیم گرفت زادگاهش سنت لوسیا را ترک کند و به جامائیکا، زادگاه الگویش، اوسین بولت، نقل مکان کند.

آلفرد به یاد می‌آورد: «من این شانس را داشتم که به جامائیکا بروم. رفتن به جایی که یوسین بولت بازی می‌کند، فرصتی بود که نمی‌توانستم رد کنم. می‌خواستم بروم و مادرم با تکان دادن سر موافقت کرد. او نگفت که نمی‌توانم بروم. فقط گفت اگر می‌خواهم، باید بروم.»

آلفرد بدون هیچ چیز به جامائیکا رسید. نه خانواده‌ای داشت و نه دوستی، تنها دارایی او رویای سوزان ورزش بود که توسط پدر مرحومش شعله‌ور شده بود و حالا آلفرد نگهبان آن شعله بود.

نقطه عطف برای جولین آلفرد زمانی بود که استعدادش در حین تحصیل در دانشگاه تگزاس کشف شد. این دونده که متولد ۲۰۰۳ است، به سرعت در تیم دو و میدانی دانشگاه تگزاس جذب شد و در آنجا توسط ادریک فلوریال، که پیش از این دینا اشر-اسمیت، قهرمان دو ۱۰۰ متر اروپا را آموزش داده بود، مربیگری شد. اگرچه آلفرد خجالتی و کم‌حرف بود، اما پتانسیل او تحت مربیگری فلوریال به طور کامل شکوفا شد.

آلفرد تأکید کرد: «او پدر من، مربی و استاد من بود. رقابت در دو و میدانی در بالاترین سطح همیشه با فشار همراه است. من از کاری که فلوریال انجام داده قدردانی می‌کنم، نه فقط به خاطر فلسفه مربیگری‌اش، بلکه به عنوان یک شخص. او با من مثل یک انسان واقعی رفتار کرد، نه فقط یک ورزشکار.»

جولین آلفرد در طول پنج سال رقابت در سطح دانشگاهی در ایالات متحده، به موفقیت‌های متعددی دست یافت. در مسابقات قهرمانی ملی دو و میدانی دانشگاهی (NCAA) در سال‌های ۲۰۲۱-۲۰۲۲ و ۲۰۲۲-۲۰۲۳، آلفرد در دوهای ۱۰۰ متر و ۴ در ۱۰۰ متر امدادی (فضای باز) و ۶۰ متر و ۲۰۰ متر امدادی (فضای بسته) برنده شد.

اراده‌ی فوق‌العاده

با این حال، جولین آلفرد متفاوت است زیرا او خود را از یک دونده صرف در مسابقات مدرسه به یک دونده حرفه‌ای تبدیل کرده است. مربی فلورال در مورد شاگردش می‌گوید: «این یک سازگاری دشوار است که بسیاری از بچه‌ها با توجه به موانع فراوان نمی‌توانند انجام دهند. آلفرد بسیار با استعداد است.»

اراده‌ی عظیم دختری که زمانی پابرهنه در سواحل شنی سنت لوسیا می‌دوید، آلفرد را قدم به قدم به اوج رساند.

پس از اتمام دوران دانشگاه، او ریچاردسون را در مسابقه ۱۰۰ متر مسابقات قهرمانی دو و میدانی ایستوان گیولای در سِکشفِهِروار، مجارستان، شکست داد.

در مسابقات قهرمانی دو و میدانی جهان ۲۰۲۳ در بوداپست، مجارستان، در اوت همان سال، آلفرد عالی عمل کرد و به فینال ۱۰۰ متر زنان رسید و با ۰.۲۸ ثانیه اختلاف نسبت به ریچاردسون که در مجموع مسابقه برنده شد، پنجم شد. علاوه بر این، او در ۲۰۰ متر، پس از شریکا جکسون از جامائیکا و ورزشکاران آمریکایی گابریل توماس و ریچاردسون، چهارم شد.

این روند تا سال ۲۰۲۴ ادامه یافت، زمانی که آلفرد در مسابقات قهرمانی دو و میدانی داخل سالن جهان در ماه مارس، با زمان ۶.۹۸ ثانیه، در ماده ۶۰ متر برنده شد و اولین مدال سنت لوسیا را در این رقابت‌ها به دست آورد. در مسابقات کلاسیک پریفونتین در یوجین، اورگان در ماه مه، او در ماده ۱۰۰ متر، تنها با یک دهم ثانیه اختلاف نسبت به ریچاردسون، در جایگاه دوم قرار گرفت.

موفقیت امروز جولین آلفرد ناشی از تلاش بی‌وقفه اوست، نه یک لحظه زودگذر درخشش. روزنامه USA Today در تفسیر خود نوشت: «تنها در ۱۱ ثانیه سرنوشت‌ساز، جولین آلفرد به آرزویش رسید.»

آلفرد تأکید کرد: «من همیشه معتقد بوده‌ام که تمام رنج‌ها در مقایسه با پتانسیل درخششی که در درون هر یک از ما نهفته است، رنگ می‌بازند.»

در زندگی پس از مرگ، جولیان همیلتون به دخترش بسیار افتخار خواهد کرد!