احیای معجزه‌آسای زندگی برای دختر ۷ ساله‌ای که در مراحل پایانی نارسایی قلبی بود.

اخیراً، نارسایی قلبی کودک به سرعت و به شدت پیشرفت کرده و به درمان‌های محافظه‌کارانه بسیار ضعیف پاسخ می‌دهد. کودک مبتلا به نارسایی قلبی در مرحله نهایی تشخیص داده شد و گزینه درمانی بهینه، پیوند قلب است.

متخصصان قلب و عروق در مرکز قلب و عروق و قفسه سینه بیمارستان دوستی ویت دوک گفتند که هر ساله تنها چند مورد اهدای عضو از افراد مرگ مغزی در سراسر کشور رخ می‌دهد و همین امر یافتن اهداکننده مناسب برای پیوند قلب در کودکان را بسیار دشوار می‌کند.

نارسایی قلبی مرحله نهایی کودک باعث تنگی نفس، نیاز به استراحت در بستر و پاسخ ضعیف به درمان شد. بدون پیوند قلب، شانس زنده ماندن کودک پس از یک سال بسیار کم است.

خوشبختانه، این کودک قلب اهدایی از یک اهداکننده مرگ مغزی دریافت کرد و به او زندگی دوباره بخشید. شاخص‌های عضوی اهداکننده و گیرنده کاملاً با هم مطابقت داشتند؛ با این حال، شاخص توده بدنی اهداکننده ۳.۵ برابر بیشتر از کودک بود.

اختلاف قابل توجه در شاخص توده بدنی، چالش‌های متعددی را در جراحی و بهبودی پس از پیوند ایجاد می‌کند و مانع قابل توجهی برای مراکز پیوند، چه در داخل و چه در سطح بین‌المللی، ایجاد می‌کند.

در بیمارستان دوستی ویت دوک، پزشکانی که تجربه 9 مورد پیوند قلب کودکان را داشتند، این مشکلات را پیش‌بینی کرده و یک برنامه درمانی تهاجمی برای بیمار جوان تدوین کردند.

یک هفته پس از پیوند قلب، بدن کودک به تدریج با قلب جدید سازگار شد. سه هفته پس از جراحی، کودک به خوبی بهبود یافت. طبق گزارش‌ها، این دهمین پیوند قلب کودکان در بیمارستان دوستی ویت دوک است.

کودک هوشیار است، غذا می‌خورد و رفتارش طبیعی است و واجد شرایط ترخیص است. فقط سه هفته پیش، او به دلیل نارسایی قلبی در مرحله نهایی، برای نفس کشیدن مشکل داشت و در رختخواب بستری بود. اکنون، ل. سالم است، راه می‌رود و سرشار از زندگی است.

این کودک که عمیقاً تحت تأثیر مراقبت و درمان فداکارانه ارائه شده توسط متخصصان پزشکی قرار گرفته بود، با خوشحالی نامه‌ای دست‌نویس نوشت و از پزشکان قدردانی کرد و برای بهبودی سریع خود ابراز امیدواری کرد تا بتواند به همراه دوستانش به مدرسه بازگردد.

کارشناسان ارزیابی می‌کنند که اگرچه کار پیوند عضو در ویتنام ۴۰ سال دیرتر از سایر نقاط جهان آغاز شد، اما با سرعت قابل توجهی توسعه یافته و به سایر نقاط جهان رسیده است.

در طول سال‌ها، پیوند عضو موفقیت‌آمیز به بیماران بی‌شماری زندگی دوباره بخشیده است که این امر مهارت پزشکان ما را در تسلط بر تکنیک‌های پیشرفته در زمینه پیوند عضو تأیید می‌کند.

دستیابی به این هدف مستلزم تلاش خستگی‌ناپذیر، یادگیری مداوم، آموزش و بهبود مهارت‌ها و دانش دانشمندان ، پزشکان و جراحان است، که همگی با آرزوی بخشیدن زندگی به هزاران بیمار تلاش می‌کنند.

پروفسور فام گیا خان، رئیس انجمن پیوند عضو ویتنام، اظهار داشت که پیوند عضو یک معجزه پزشکی محسوب می‌شود زیرا تنها راه نجات بیماران مبتلا به نارسایی عضو است. اگرچه پیوند عضو در ویتنام ۴۰ سال دیرتر از سایر نقاط جهان آغاز شد، اما با سرعتی بی‌سابقه توسعه یافته و به سایر نقاط جهان رسیده است.

برخی معتقدند که در حال حاضر، پیوند عضو به دلیل کمبود اعضای اهدایی و محدودیت‌های مالی، تنها می‌تواند نیاز کمتر از ۱۰٪ از بیماران را برآورده کند. بنابراین، سازمان‌های بیمه اجتماعی باید غرامت سخاوتمندانه‌تری برای پیوند عضو، به ویژه پیوند کلیه، ارائه دهند.

از دیدگاه کلان، پیوند عضو باید به مراکز واجد شرایط گسترش یابد. این گسترش به مناطق محلی اجازه می‌دهد تا بخشی از بار مالی بیمارستان‌های بزرگ را به اشتراک بگذارند.

برای دستیابی به این هدف، بیمارستان‌های خط مقدم و بخش بهداشت و درمان به برنامه‌های آموزشی کوتاه‌مدت و بلندمدت نیاز دارند تا تکنیک‌های پیوند عضو را به طور کلی و پیوند کلیه را به طور خاص توسعه دهند، زیرا بیماران پیوند کلیه در حال حاضر تعداد زیادی را تشکیل می‌دهند.