دو وزیر در مورد پیشنهاد تشکیل شورای ملی برنج به توافق رسیدند.

اعضای این کمیته شامل نمایندگانی از رهبری وزارتخانه‌های مختلف، انجمن کشاورزان ویتنام ، انجمن غذای ویتنام، انجمن صنعت برنج ویتنام، کمیته‌های مردمی چندین استان (تای بین، نام دین، شهر هوشی مین)، ۱۳ منطقه در منطقه دلتای مکونگ و تعدادی از مشاغل هستند.

شورای ملی برنج یک سازمان هماهنگ‌کننده بین‌بخشی است که به نخست‌وزیر در زمینه تحقیق، هدایت و هماهنگی حل مسائل مهم بین‌بخشی مربوط به توسعه صنعت برنج مشاوره می‌دهد.

این پیش‌نویس همچنین وظایف متعددی را برای شورای ملی برنج ترسیم می‌کند، مانند تحقیق و پیشنهاد سیاست‌ها، استراتژی‌ها، سازوکارها و سیاست‌های شفاف و مؤثر به دولت و نخست‌وزیر برای تضمین ثبات بازار و توسعه صنعت برنج.

انجام تحقیقات، ارائه مشاوره، ارائه توصیه‌ها و ارائه دستورالعمل‌ها و راه‌حل‌ها به نخست‌وزیر برای رسیدگی به مسائل مهم در صنعت. کمک به دولت و نخست‌وزیر در هماهنگی، نظارت و بازرسی از اجرای استراتژی‌ها، برنامه‌ها، سازوکارها، سیاست‌ها و پروژه‌های بین‌بخشی مرتبط با برنج.

همزمان، ما از نزدیک با وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها برای جمع‌آوری اطلاعات و انجام تحلیل‌ها و ارزیابی‌ها در مورد وضعیت تولید و صادرات صنعت برنج همکاری خواهیم کرد.

در این کنفرانس، نظرات انجمن‌ها، مشاغل و مناطق محلی همگی بر سر تأسیس شورای ملی برنج برای تضمین توسعه پایدار صنعت برنج و افزایش درآمد کشاورزان به توافق رسید.

به گفته وزیر کشاورزی و توسعه روستایی، له مین هوآن، تشکیل یک شورای ملی برنج برای ارائه مشاوره در مورد سیاست‌ها و رسیدگی به مسائل نوظهور در صنعت برنج ویتنام ضروری است.

«با فرض اینکه هند صادرات برنج خود را از سر بگیرد، واکنش سیاسی ویتنام چه خواهد بود؟ ما باید فوراً اقدام کنیم. با طرز فکر امروزی، هیچ بخش واحدی قادر به حل چنین مسئله‌ای نیست؛ این امر نیازمند یک رویکرد چندبخشی است.»

آقای هوآن گفت: «شورای ملی برنج به عنوان یک نهاد برنامه‌ریزی و مشاوره‌ای برای سیاست‌های کلان عمل می‌کند و در مورد حل مسائل نوظهور، مسائل دیپلماتیک و تصویر صنعت برنج برای دولت و نخست وزیر مشاوره می‌دهد تا صنعت برنج به طور پایدار توسعه یابد.»

در پایان این کنفرانس، وزیر صنعت و تجارت، نگوین هونگ دین، تأکید کرد که صنعت برنج ویتنام در حال حاضر نه تنها در امنیت غذایی ملی، بلکه به عنوان یک قدرت بزرگ صادرکننده برنج در جهان نقش حیاتی ایفا می‌کند و به ساخت برند ملی کمک می‌کند.

با این حال، صنعت برنج ویتنام هنوز با محدودیت‌های زیادی مانند تولید پراکنده، فناوری قدیمی و درآمد پایین برای برنج‌کاران مواجه است. صادرات برنج همچنان به بازارهای سنتی وابسته است و فاقد تنوع بازار است.

دلیل این امر این است که صنعت تولید برنج هنوز فاقد یک استراتژی و سیاست توسعه پایدار و باثبات است. سرمایه‌گذاری دولتی در تولید و صادرات برنج متناسب با پتانسیل آن نیست.

بسیاری از کسب‌وکارهای صادراتی فاقد حرفه‌ای‌گری هستند، درگیر رقابت ناعادلانه می‌شوند و در تلاش برای تأمین و توسعه بازارها کوتاهی می‌کنند.

هماهنگی بین سطوح، بخش‌ها، مناطق، انجمن‌های صنعتی و کسب‌وکارهای مختلف هنوز مؤثر نیست...

آقای دین گفت: «بر اساس تحلیل فوق و با هدف دستیابی به یک صنعت برنج چندارزشی و متنوع با محصولات، بازارها و منابع تأمین متنوع، که ارزش افزوده را برای کشاورزان برنج افزایش می‌دهد... یک شورای ملی برنج برای ایجاد مقررات هماهنگی مؤثر بین وزارتخانه‌ها، بخش‌ها، مناطق، انجمن‌ها و صنایع در هماهنگی فعالیت‌های مشترک برای تولید، تجارت و صادرات برنج ملی، ضروری است.» وی افزود که این دو وزارتخانه بازخورد سایر وزارتخانه‌ها، بخش‌ها و مناطق را برای نهایی کردن شورا و ارائه آن به دولت برای بررسی به زودی، در نظر خواهند گرفت.

برنج ویتنامی: دلایل جشن و نگرانی‌ها

یافتن راه‌حل‌هایی برای بهبود تصویر برند برنج ویتنامی و تثبیت قیمت‌های صادراتی در سطح بالا، کار آسانی نیست. راه‌حل‌های زیادی پیشنهاد شده است، اما آنها فقط به علائم فوری می‌پردازند، در حالی که علت اصلی بلندمدت همچنان ناشناخته است.