نظریه جدید در مورد چگونگی ساخت اهرام توسط مصریان باستان

مصریان باستان هرم پلکانی را برای فرعون جوزر در قرن ۲۷ پیش از میلاد ساختند و این هرم با ارتفاع تقریبی ۶۲ متر، بلندترین سازه در آن زمان بود. اما این هرم که وزن برخی از بلوک‌های سنگی آن به ۳۰۰ کیلوگرم می‌رسید، دقیقاً چگونه ساخته شده است؟ بر اساس تحقیقات منتشر شده در مجله PLOS One، این راز چند صد ساله به تازگی با پاسخی شگفت‌انگیز توسط دانشمندان حل شده است.

دکتر خاویر لاندریو، مدیرعامل موسسه پالئوتکنیک مهندسی پالئو و نویسنده اصلی این مطالعه، اظهار می‌کند که هرم پلکانی واقع در گورستان سقاره، واقع در فلات سنگ آهکی در کرانه غربی رود نیل، ممکن است با استفاده از یک سیستم بالابر هیدرولیکی مبتکرانه ساخته شده باشد.

نویسندگان این مطالعه معتقدند که این سیستم شامل جریان آب به داخل دو شفت واقع در داخل هرم بوده که به پانتون‌ها اجازه بالا و پایین رفتن برای بلند کردن بلوک‌های سنگی بزرگ مورد استفاده در ساخت آن را می‌داد.

با تجزیه و تحلیل داده‌های موجود، از جمله دیرینه‌اقلیم‌شناسی، مطالعات آب و هوای باستانی و داده‌های باستان‌شناسی، تیم تحقیقاتی این فرضیه را مطرح کرد که آب از نهرهای باستانی از فلات غربی سقاره به سیستمی از ترانشه‌ها و تونل‌های عمیق اطراف هرم پلکانی جریان می‌یافت.

آب همچنین به سد جسر المدیر، یک سازه عظیم سنگ آهک مستطیلی شکل به ابعاد ۶۵۰ در ۳۵۰ متر، که به عنوان یک سد کنترلی عمل می‌کند، جریان خواهد یافت. این سد آب ناشی از سیل‌های بزرگ را کنترل و ذخیره می‌کند و همچنین رسوبات و آوار را فیلتر می‌کند تا کانال‌های آب را مسدود نکنند.

دکتر لاندرو توضیح داد: «از طریق این شبکه هیدرولیکی، آب به یک چاه مرکزی در زیر هرم هدایت می‌شود و از طریق چرخه‌های پر شدن و تخلیه، یک پانتون حامل سنگ را بالا می‌برد. هرم جوزر مانند یک آتشفشان برپا می‌شود و مصالح ساختمانی به سمت محور مرکزی آن جریان می‌یابد.»

صحرای بزرگ آفریقا زمانی علفزار و پربارانی بود.

طبق مقاله‌ای که در PLOS One منتشر شده، هرم پلکانی جوزر در زیر یک حوضه آبریز ساخته شده و احتمالاً در آن زمان به منبع آب قابل توجهی دسترسی داشته است. نویسندگان همچنین به مطالعات قبلی اشاره می‌کنند که نشان می‌دهد صحرای بزرگ آفریقا هزاران سال پیش بارندگی‌های مداوم‌تری نسبت به امروز داشته است. و چشم‌انداز آنجا شبیه یک علفزار بوده که به طور بالقوه از تنوع وسیع‌تری از حیات گیاهی نسبت به شرایط خشک بیابانی پشتیبانی می‌کرده است.

دکتر جودیت بانبری، زمین‌باستان‌شناس دانشگاه کمبریج لندن، گفت که ممکن است آب کافی برای پشتیبانی از سیستمی مانند آسانسور هیدرولیکی وجود داشته باشد. او به تحقیقات قبلی که ناودان‌های آب باران ساخته شده و مورد استفاده در پادشاهی قدیم (مربوط به سال‌های ۲۶۸۶ تا ۲۱۸۱ پیش از میلاد) را یافته‌اند، و همچنین تحقیقات قبلی که رژیم غذایی پرندگان در آن زمان، از جمله گونه‌های تالابی مانند قورباغه‌ها را بررسی کرده است، اشاره کرد.

خانم بانبری افزود: «فکر می‌کنم یک باور نسبتاً گسترده وجود دارد که دوره پادشاهی قدیم باران بیشتری داشته است، به خصوص در آغاز دوره پادشاهی قدیم، زمانی که اهرام پلکانی ساخته می‌شدند.»

بر این اساس، بارندگی مداوم ممکن است سازه‌های پشتیبان بالابر هیدرولیکی، مانند «خندق خشک»، کانال عظیمی که هرم پلکانی و سازه‌های مجاور را احاطه کرده است، پر کرده باشد که نویسندگان معتقدند آب را در آن جمع می‌کرده تا هنگام استفاده، بالابر را به کار بیندازد.

البته برای تأیید فرضیه بالابر هیدرولیکی به تحقیقات بیشتری نیاز است، اما دکتر لاندریو پیشنهاد می‌کند که این یک توضیح محتمل است زیرا «مصر باستان یک «تمدن هیدرولیکی» بود که در مدیریت کانال‌های آبیاری و حمل سنگ‌های سنگین در مسافت‌های طولانی مهارت داشت.»

دکتر لاندرو گفت: «سیستم‌های بالابر هیدرولیکی ممکن است کلید حل معمای چگونگی بلند کردن بزرگترین بلوک‌های یکپارچه، که در اهرامی مانند خوفو یا کفرن یافت می‌شوند، باشند. این بلوک‌های یکپارچه ده‌ها تن وزن دارند، و بلند کردن آنها با نیروی انسانی به تنهایی ظاهراً غیرممکن است. در مقابل، یک بالابر هیدرولیکی متوسط ​​می‌تواند ۵۰ تا ۱۰۰ تن را بلند کند. کشف شفت‌های پنهان درون این اهرام می‌تواند یک مسیر تحقیقاتی امیدوارکننده باشد.»

کوانگ آنه (طبق گزارش نیوزویک، CNN)