دلتای مکونگ از طریق همکاری‌های کشاورزی در حال نوآوری و بهبود کیفیت توسعه اقتصادی است.

آقای وو مان هونگ، معاون مدیر دپارتمان اقتصاد تعاونی (وزارت برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری)، در سخنان افتتاحیه خود تأکید کرد که این کارگاه بخشی از مشارکت غذا و کشاورزی ایرلند و ویتنام است که با حمایت سفارت ایرلند در ویتنام برگزار می‌شود و هدف آن تحقق تفاهم‌نامه امضا شده در ژوئن 2024 بین دپارتمان کشاورزی، غذا و امور دریایی ایرلند (DAFM) و وزارت برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری در مورد تقویت همکاری در زمینه‌های توسعه بنگاه‌ها، تعاونی‌ها و نوآوری در محصولات کشاورزی و غذایی بین دو کشور است.

هدف این کارگاه، توسعه ظرفیت در تعاونی‌های کشاورزی برای ارتقای قابلیت‌های مدیریتی، بازاریابی، نوآوری و مدیریت کیفیت آنها است. این کارگاه فرصتی برای تبادل دانش در مورد توسعه تعاونی‌های کشاورزی و غذایی و به اشتراک گذاشتن تجربیات بین ایرلند و ویتنام برای توسعه کشاورزی سبز، ایمن، مقاوم در برابر آب و هوا، کاهش‌دهنده کربن و با ارزش افزوده بالا فراهم می‌کند.

خانم ها لان آن، مدیر جهانی آژانس سیستم‌های غذایی پایدار ایرلند (SFSI) در ویتنام، اظهار داشت که جنبش تعاونی در ایرلند تاریخ پرافتخاری دارد که از دهه ۱۸۸۰، قبل از استقلال ایرلند، آغاز شده است. در طول دهه‌ها، تعاونی‌ها نقش ارزشمندی در توسعه و رفاه اجتماعی-اقتصادی ایرلند ایفا کرده‌اند.

ایرلند نیز مانند ویتنام، این میراث مهم را به رسمیت می‌شناسد و همچنین نیاز به ارائه یک چارچوب قانونی و اکوسیستم نوآوری برای کمک به توسعه بیشتر بخش تعاونی کشاورزی را ضروری می‌داند. تجربه و دستاوردهای اقتصاد تعاونی که طی صدها سال گذشته توسعه یافته است، همراه با به اشتراک گذاشتن بینش کارشناسان SFSI در این کارگاه، سهم قابل توجهی در هدایت توسعه اقتصاد تعاونی در کشاورزی در ویتنام، به ویژه در استان‌های دلتای مکونگ، یک منطقه کلیدی کشاورزی که تقریباً 70 درصد تعاونی‌ها در بخش کشاورزی فعالیت می‌کنند، خواهد داشت.

کارشناسان SFSI تجربیات خود را در توسعه فعالیت‌های اقتصادی تعاونی با رهبران، سازمان‌های مربوطه و مدیران تعاونی در منطقه دلتای مکونگ به اشتراک گذاشتند.

طبق اعلام وزارت اقتصاد تعاونی، سال ۲۰۲۴ همچنان سال مهمی در توسعه روابط تعاونی بین وزارت برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری و وزارت کشاورزی، غذا و امور دریایی ایرلند است که از طریق امضای تفاهم‌نامه همکاری در مورد توسعه تعاونی‌ها و شرکت‌های کشاورزی در ژوئن ۲۰۲۴ و برگزاری چندین کارگاه آموزشی در مورد توسعه پایدار بخش اقتصاد تعاونی کشاورزی مرتبط با تولید سبز و ایمن و سازگاری با تغییرات اقلیمی محقق شده است.

قطعنامه 20-NQ/TW سیزدهمین کمیته مرکزی حزب کمونیست ویتنام، مورخ 16 ژوئن 2022، همچنان تأکید می‌کند که اقتصاد جمعی یک مؤلفه مهم اقتصادی است و همراه با اقتصاد دولتی، به طور فزاینده‌ای به پایه محکمی از اقتصاد ملی تبدیل می‌شود؛ توسعه اقتصاد جمعی یک روند عینی اجتناب‌ناپذیر و وظیفه‌ای برای کل نظام سیاسی است.

پانزدهمین مجلس ملی در پنجمین جلسه خود، قانون تعاون ۲۰۲۳ را با نکات برجسته جدید بسیاری تصویب کرد و چارچوب قانونی مطلوبی را برای ترویج توسعه بخش اقتصادی جمعی و تعاونی‌ها در ویتنام ایجاد کرد؛ این قانون ۸ گروه از سیاست‌های حمایتی برای تعاونی‌ها، از جمله سیاست‌های حمایتی ویژه برای تعاونی‌های کشاورزی در آینده، را مشخص کرده است...

در حال حاضر، ویتنام تقریباً ۲۲۰۰۰ تعاونی کشاورزی از مجموع ۳۴۰۰۰ تعاونی فعال دارد که ۶۵٪ از کل تعاونی‌ها را تشکیل می‌دهد و حدود ۳.۸ میلیون عضو و خانوار در آن مشارکت دارند و نقش مهمی در کشاورزی و مناطق روستایی ایفا می‌کنند. با این حال، کیفیت عملیات هنوز بالا نیست؛ اکثر تعاونی‌های کشاورزی فقط خدمات کمی به اعضا ارائه می‌دهند؛ ارتباط نزدیکی با اعضا و مشاغل وجود ندارد؛ کاربرد علم، فناوری و مهندسی محدود است؛ مقیاس تولید کوچک و پراکنده است؛ و زنجیره‌های تأمین هنوز ایجاد نشده‌اند.

علاوه بر این، تعاونی‌های کشاورزی با چالش‌های متعددی مانند تأثیر تغییرات اقلیمی، تقاضای فزاینده بازار برای کیفیت محصول و وضعیت پرتنش و پیچیده جهانی روبرو هستند. این امر مستلزم آن است که تعاونی‌ها گام‌های محکمی بردارند و بر دو عنصر اصلی تمرکز کنند: نوآوری و بهبود کیفیت. نوآوری در کشاورزی محدود به کاربرد فناوری‌های پیشرفته نیست، بلکه شامل نوآوری در تفکر مدیریتی، روش‌های تولید و شیوه‌های تجاری نیز می‌شود. سازمان‌های دولتی، سازمان‌های داخلی و بین‌المللی و تعاونی‌ها باید تحقیق، نوآوری، خلاقیت و کاربرد علم و فناوری را در عمل در اولویت قرار دهند. به طور خاص، باید بر ایجاد زنجیره‌های ارزش پایدار، از تولید تا مصرف، تأکید شود و منافع هماهنگ برای همه ذینفعان تضمین شود.

وو مان هونگ، معاون مدیر دپارتمان اقتصاد تعاونی، تأکید کرد: «به‌طور خاص، بهبود کیفیت محصولات کشاورزی نیز یک عامل کلیدی و فوری است. تعاونی‌ها باید استفاده از استانداردهای بین‌المللی کیفیت را ترویج دهند، فرآیندهای تولید را بهبود بخشند و کیفیت را به‌طور دقیق کنترل کنند، ایمنی مواد غذایی و قابلیت ردیابی را افزایش دهند و برای محصولات کشاورزی ویتنامی که در بازار رقابتی هستند و می‌توانند به جهان صادر شوند، برندهایی بسازند.»