مذاکرات در مورد مرز زمینی ویتنام و چین تا ساعت ۲ بامداد ادامه یافت.
Báo Thanh niên•19/11/2024
ما جامهایمان را به نشانهی جشن بالا بردیم، و با فکر کردن به فداکاریهای بیشماری که هموطنان و سربازانمان برای دستیابی به مرز صلحآمیز ویتنام و چین که امروز داریم، انجام دادند، چشمانمان پر از اشک شد.
هو شوان سون، معاون سابق وزیر امور خارجه و رئیس سابق کمیته ملی مرز، در کنفرانس یادبودی که صبح امروز، دوم آگوست، توسط وزارت امور خارجه برگزار شد، احساسات خود را در زمانی که ویتنام و چین مذاکرات مربوط به علامتگذاری و علامتگذاری مرزی زمینی را در ۲۵ سال پیش (۲۰۰۹) به پایان رساندند، به یاد آورد. آقای سون تعریف کرد که در آوریل ۱۹۷۸، او و چند نفر دیگر توسط دولت برای تحصیل به پکن، چین فرستاده شدند. در حالی که قطار از ایستگاه دونگ دانگ (لانگ سون) عبور میکرد، خبر مجروح شدن یک سرباز مرزبان ویتنامی توسط سربازان چینی در منطقه مرزی را شنید.
آقای سون تعریف کرد: «من واقعاً شوکه شدم، چون این اولین باری بود که اختلاف مرزی بین ویتنام و چین وجود داشت. فهمیدم که این یک بمب ساعتی در حال انفجار در روابط بین ویتنام و چین است، روابطی که هم رفاقتی و هم برادرانه بود.» در ۲۶ آگوست ۱۹۷۸، آقای سون به عنوان مترجم رئیس اداره امور چین در جلسهای با سفیر چین در مورد قتل مرزبان لِه دین چین، خدمت کرد. آقای سون به یاد میآورد: «از آن به بعد، فهمیدم که مرز، معیاری برای روابط بین دو کشور است. این معیار نشان میداد که تحریکات و تهاجمات در امتداد مرز ویتنام و چین به طور فزایندهای متشنج میشود، به این معنی که روابط ویتنام و چین رو به وخامت است.» او افزود که تا ۱۷ فوریه ۱۹۷۹، تحریکات و تهاجمات در امتداد مرز به جنگی در کل مرز تبدیل شده بود. به گفته معاون سابق وزیر امور خارجه، بلافاصله پس از عادیسازی روابط، ویتنام و چین فوراً در مورد مرز زمینی مذاکره کردند. تا پایان سال ۲۰۰۸، از ۲۸۹ منطقه مورد مناقشه، دو منطقه با هم گروهبندی شدند: آبشار بان گیوک و مصب رودخانه باک لوآن. با توجه به روند مذاکره، که هیچ یک از طرفین کوتاه نمیآمدند، این مناطق باید برای حل و فصل نهایی به حال خود رها میشدند. آقای سون گفت: «در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۸، من در هیئت نخستوزیر به مصب رودخانه باک لوآن در استان کوانگ نین شرکت کردم. به یاد دارم که نخستوزیر (نخستوزیر سابق، نگوین تان دونگ) گفت: استان کوانگ نین موقعیت استراتژیکی دارد، بازاری با ۲۰۰ میلیون نفر جمعیت (اشاره به جمعیت استانهای گوانگدونگ، گوانگشی و هاینان چین). کوانگ نین باید از این فرصت برای تبدیل شدن به قطب رشد شمال استفاده کند. مدتهاست که کل کشور از کوانگ نین حمایت کرده است. اکنون زمان آن رسیده است که کوانگ نین نیز از کل کشور حمایت کند. در آینده نزدیک، کمیته مرکزی حزب تصمیم خواهد گرفت که چگونه مسئله توک لام شوال (یکی از نقاط مورد اختلاف در علامتگذاری و علامتگذاری مرز زمینی در مصب رودخانه باک لوآن) را حل کند. امیدوارم همه شما با این تصمیم موافق باشید و از آن حمایت کنید.» آقای سون گفت که یک ماه بعد، ویتنام و چین در هانوی مذاکره کردند. دو طرف درگیر کشمکشهای شدیدی شدند. حدود ساعت 6 بعد از ظهر 31 دسامبر 2008، رئیس هیئت ویتنامی پیشنهاد توقف موقت مذاکرات را برای دیدار با مطبوعات داد و اعلام کرد که علامتگذاری و نصب علائم مرزی تکمیل شده است، زیرا به هر حال باید همان شب حل و فصل شود. آقای سون اظهار داشت: «پس از دیدار با مطبوعات، دو طرف مذاکرات را تا ساعت 2 بامداد 1 ژانویه 2009 ادامه دادند، زمانی که مسائل مربوط به آبشار بان گیوک و مصب رودخانه باک لوآن را حل کردند و به علامتگذاری و نصب علائم مرزی در کل مرز زمینی ویتنام و چین پایان دادند.»
«ما جامهایمان را به نشانهی جشن بالا بردیم، و با فکر کردن به فداکاریهای بیشماری که هموطنان و سربازانمان برای دستیابی به مرز صلحآمیزی که امروز داریم، انجام دادهاند، چشمانمان پر از اشک شد.»
ما درک میکنیم که بدون روابط خوب بین دو کشور، مسئله مرز قابل حل نیست. با این حال، بدون یک مرز صلحآمیز و دوستانه، ایجاد پایه محکمی برای اعتماد متقابل و همکاری و توسعه بیشتر دشوار است. این دو جنبه به شدت در هم تنیده شدهاند و بر یکدیگر تأثیر میگذارند.
هو شوان سون، معاون سابق وزیر امور خارجه
«به خوبی دوران رئیس جمهور هوشی مین و رئیس مائو تسه تونگ»
آیا ویتنام و چین از مزایای یک مرز صلحآمیز، دوستانه، مشارکتی و در حال توسعه به طور کامل استفاده کردهاند؟ آقای هو شوان سون معتقد است که در کنار دستاوردهای عظیم، هنوز در اجرای درک مشترک رهبران عالی رتبه در مورد برخی از پروژههای همکاری در منطقه مرزی، تاخیرهایی وجود دارد. او به پروژه "یک کمربند، دو کریدور" اشاره کرد، به ویژه اتصال راهآهن های فونگ - هانوی - لائو کای با راهآهن هِکو - کونمینگ که از سال ۲۰۰۵ در دست مطالعه بوده اما به مدت ۲۰ سال بدون اجرا به تعویق افتاده است. در همین حال، در سال ۲۰۱۷، چین راهآهن نانینگ - کونمینگ - فانگچنگ را برای رسیدن به خلیج تونکین تکمیل کرد. در سال ۲۰۲۱، چین راهآهن کونمینگ - وینتیان را تکمیل کرد و به زودی خط وینتیان - بانکوک را برای رسیدن به دریا تکمیل خواهد کرد. علاوه بر این، مسائلی مانند مناطق اقتصادی مرزی در لانگ سون و کائو بانگ، همکاری گردشگری در آبشار بان گیوک (کائو بانگ) و عبور آزاد کشتیها در منطقه مصب باک لوآن، خیلی زود توسط رهبران هر دو طرف مطرح شد، اما هنوز اجرا نشدهاند. آقای سون پیشنهاد داد: «من پیشنهاد میکنم که در این سالگرد، موانع پیش روی این پروژههای همکاری را بررسی کنیم، علل را شناسایی کنیم و نحوه حل آنها را تعیین کنیم. سپس، باید با طرف چینی برای یافتن راهحلها گفتگو کنیم، با هدف اینکه در اسرع وقت مزایای ملموسی برای هر دو طرف به ارمغان بیاوریم.»
لی هوای ترونگ، رئیس دپارتمان امور خارجه کمیته مرکزی، در این کنفرانس سخنرانی کرد.
ایران دوباره تنگه هرمز را مسدود کرده است.در ۱۹ ژوئن، ایران با استناد به امتناع اسرائیل از عقبنشینی نیروهایش از جنوب لبنان و ادامه حضور نیروهای آمریکایی در منطقه، تنگه هرمز را دوباره مسدود کرد.
لی هوای ترونگ، رئیس دپارتمان امور خارجه کمیته مرکزی، در سخنرانی خود در این کنفرانس، بر اهمیت حل مسائل مرزی در روابط بین دو کشور تأکید کرد. آقای لی هوای ترونگ اظهار داشت: «حل موفقیتآمیز مسائل مرزی به ارتقای روابط کمک میکند. برعکس، روابط خوب، حل مسائل مرزی را تسهیل میکند.» او تأکید کرد که روابط ویتنام و چین به خوبی در حال توسعه است. این یک شرط بسیار مهم برای تحکیم یک مرز صلحآمیز، دوستانه، مشارکتی و در حال توسعه است. آقای ترونگ افزود: «رهبران عالیرتبه چین گفتهاند که روابط ویتنام و چین در حال حاضر به خوبی دوران رئیس جمهور هوشی مین و رئیس مائو تسهتونگ است.» در مورد وظایف آینده، آقای ترونگ بر نوسازی مدیریت دروازههای مرزی تأکید کرد، زیرا هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. علاوه بر این، رئیس دپارتمان امور خارجه کمیته مرکزی پیشنهاد کرد که پیشنهادات چین در مورد دروازههای مرزی، مانند موضوع دروازههای مرزی هوشمند یا همکاری گردشگری در آبشار بان گیوک در استان کائو بانگ، به طور جدی بررسی شود. اینها همچنین مسائلی هستند که توسط کمیته ملی مرز، وزارت امور خارجه، پیشنهاد شدهاند. این آژانس پیشنهاد میکند که دولت سرمایه بیشتری را برای سرمایهگذاری در ساخت جادههای گشت مرزی، تأسیسات نظارت و حفاظت مرزی و علائم مرزی اختصاص دهد. همزمان، پیشنهاد سرمایهگذاری در زیرساختهای حمل و نقل که مناطق مرزی را به داخل کشور متصل میکند، توسعه سیستمهای حمل و نقل ریلی و جادهای که از مرز ویتنام و چین عبور میکنند و زیرساختهای دروازههای مرزی، تبدیل مرز ویتنام و چین به دروازهای برای تجارت بین چین و آسهآن را میدهد. علاوه بر این، پیشنهاد نوسازی و دیجیتالی کردن مرز و مدیریت دروازههای مرزی و ارتقاء تجهیزات نیروهای مدیریت مرزی در محل را میدهد. در مورد همکاری گردشگری در آبشار بان گیوک، این آژانس از کمیته مردمی استان کائو بانگ درخواست میکند که به طور فعال اطلاعات را تبادل کرده و با طرف چینی هماهنگی کند تا عملیات آزمایشی منطقه دیدنی آبشار بان گیوک ادامه یابد. در عین حال، پس از پایان عملیات آزمایشی در 15 سپتامبر، یک طرح و جهت برای عملیات رسمی منطقه دیدنی آبشار بان گیوک پیشنهاد و مورد توافق قرار خواهد گرفت.
