نکاتی برای سفری زیبا و کم‌هزینه به لیجیانگ و شانگری‌لا بدون آشنایی با زبان چینی

به گفته خانم نگویت، مهمترین قدم در سفر مستقل، تحقیق و ایجاد یک برنامه سفر دقیق است. تقریباً به مدت یک ماه، هر زمان که وقت آزاد داشت، به صورت آنلاین تجربیات سفر را می‌خواند و اطلاعات را فیلتر می‌کرد تا آنچه را که مناسب او بود پیدا کند.

او با دقت فعالیت‌های هر روز، از جمله مکان‌هایی که رفته‌اند، وسایل حمل و نقلی که استفاده کرده‌اند و مدت زمان سفر را ثبت می‌کند. خانم نگویت توضیح داد: «من سفری را که خیلی خسته‌کننده باشد نمی‌خواهم چون دنبال تعداد زیادی مقصد هستم. من و همسرم می‌خواهیم بیشتر از مناظر لذت ببریم.»

در مورد ویزا، خانم نگویت به جای پرداخت هزینه برای خدمات، خودش مراحل را آماده کرد، از جمله: گذرنامه با حداقل ۶ ماه اعتبار؛ کپی بلیط پرواز و هتل؛ فرم درخواست الکترونیکی تکمیل شده؛ کپی صفحه اول گذرنامه با اطلاعات شخصی؛ و دو عکس ۴ در ۶ با زمینه سفید.

خانم نگویت درخواست خود را در مرکز خدمات ویزای چین در هانوی ارائه داد. هزینه خدمات ۶۹۰،۰۰۰ دونگ بود. «روند تأیید مدارک و درخواست بسیار سریع بود. تاریخ دریافت نتایج به من اطلاع داده شد. در صورت تأیید ویزا، مسافر ۱ میلیون دونگ اضافی پرداخت می‌کند. نیازی به ارائه مدرک تمکن مالی یا درآمد نداشتم.»

خانم نگویت یک سیم کارت توریستی چینی در ویتنام خرید، برای کل سفر هتل و بلیط قطار رزرو کرد و حساب خود را با یک اپلیکیشن کیف پول الکترونیکی محبوب در چین شارژ کرد... در چمدانش، علاوه بر لباس، چسب گرما، دارو و نودل فوری نیز داشت.

برنامه

در روز اول، این زوج با اتوبوس تختخواب‌دار از هانوی به لائو کای سفر کردند و هزینه رفت و برگشت برای هر نفر ۶۰۰۰۰۰ دونگ ویتنامی بود. این سفر ۵ ساعت طول کشید. از ایستگاه اتوبوس، آنها با یک وسیله نقلیه برقی به دروازه مرزی رفتند، صبحانه خوردند و برای انجام مراحل مهاجرت در صف ایستادند.

خانم نگویت و همسرش پس از رسیدن به هکو، ناهار خوردند و سپس به ایستگاه قطار رفتند و با سه قطار به لیجیانگ رفتند. «سفر خیلی طولانی بود و ۱۰ ساعت طول کشید، اما قطارهای چینی روان بودند و من و همسرم راحت خوابیدیم.»

خانم نگویت گفت: «ساعت ۷:۳۰ صبح روز بعد، به ایستگاه قطار لیجیانگ رسیدم و با تاکسی به هتل رفتم. این هتل نزدیک جاده اصلی است، رفت و آمد در آن راحت است و لازم نبود چمدانم را خیلی دور بکشم. هزینه هر اتاق برای دو نفر ۵۲۰،۰۰۰ دونگ ویتنامی بود.»

آنها سه روز را صرف گشت و گذار در لیجیانگ کردند. در روز اول، این زوج عمدتاً در شهر قدیمی قدم زدند و به طور تفریحی از کافه‌ها دیدن کردند.

شهر قدیمی لیجیانگ که از سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است، تا به امروز به طور اصیلی حفظ شده است. این شهر یکی از نمونه‌های بارز توسعه گردشگری هماهنگ و پایدار در شهری قدیمی است که هنوز مردم در آن زندگی می‌کنند.

در روز دوم، خانم نگویت و همسرش توری را با یک راهنمای محلی برای بازدید از کوه برفی اژدهای یشم رزرو کردند. آنها توری را برای فتح قله ۳۵۰۰ متری انتخاب کردند که شامل کاپشن، کپسول اکسیژن شخصی، حمل و نقل، بلیط ورودی، ناهار و بلیط نمایشگاه ایمپرسیون لیجیانگ بود. هزینه آن ۴۶۰ یوان (تقریباً ۱.۶ میلیون دونگ ویتنامی) برای هر نفر بود.

سفر ساعت ۵ صبح آغاز می‌شود، زمانی که هنوز هوا تاریک و بسیار سرد است، اما گردشگران این فرصت را دارند که طلوع خورشید را تماشا کنند. با رسیدن به کوه پوشیده از برف، گردشگران برای سوار شدن به تله‌کابین صف می‌کشند. از تله‌کابین، می‌توانید کوه‌های سفید و بکر پوشیده از برف را که با پوشش گیاهی سرسبز و درختان کمیابی مانند کاج، سرو و صنوبر احاطه شده‌اند، تحسین کنید...

خانم نگویت گفت: «برنامه سفر ایده‌آل این است که به قله کوه بروید، سپس برای ناهار برگردید، نمایش «برداشت‌های لیجیانگ» را ساعت ۱ بعد از ظهر تماشا کنید و سپس به دره ماه آبی سفر کنید تا دریاچه فوق‌العاده زیبا را تحسین کنید. اگر مثل ما در بهار می‌روید، باید با شرکت تور در مورد بازدید از جاده کوه برفی، جاده‌ای پر از شکوفه‌های گیلاس در لیجیانگ، صحبت کنید.»

یکی از مشکلاتی که خانم نگویت در این تور با آن مواجه شد این بود که نه راهنمای تور و نه راننده، چینی ماندارین صحبت نمی‌کردند، بنابراین نرم‌افزار ترجمه نمی‌توانست اطلاعات را ترجمه کند. خانم نگویت با صاحب هتل تماس گرفت و از او خواست که به عنوان مترجم عمل کند.

روز بعد، این زوج از ملک خانوادگی موک بازدید کردند. عمارت خانوادگی موک ۴۶ هکتار مساحت دارد و شامل ۱۶۲ اتاق با اندازه‌های مختلف است. خانم نگویت گفت: «آمدن به اینجا مانند بازگشت به دوران «شاهزاده خانم هوانژو»، سریال تلویزیونی معروف سابق، است.»

بعد از ظهر، آنها با قطار به شانگریلا رفتند، سفری حدود دو ساعت. در اولین روز اقامتشان در شانگریلا، این زوج با باران شدیدی مواجه شدند و مجبور شدند بازدید برنامه‌ریزی‌شده خود از پارک ملی پوتاتسو را لغو کنند. در عوض، آنها در خیابان‌ها پرسه زدند، خیابان‌ها را تحسین کردند، صبحانه خوردند و از قهوه لذت بردند.

خانم نگویت تعریف کرد: «از طریق این اپلیکیشن، رستورانی را پیدا کردم که در کنار علفزار ناپاهی واقع شده و منظره‌ای از علفزار، دریاچه و کوه پوشیده از برف مای لی در دوردست داشت. منظره فوق‌العاده بود.»

بعدازظهر، این زوج از صومعه سونگتسن گامپو که در ارتفاع بیش از ۳۳۰۰ متر ساخته شده و بیش از ۳۰ هکتار مساحت دارد، بازدید کردند. صومعه سونگتسن گامپو با تحمل فراز و نشیب‌های تاریخ و ویرانی‌های زمان، بارها تخریب و مرمت شده است.

این صومعه یک مجموعه معماری به شکل یک برج دیده‌بانی پنج طبقه است که شامل سازه‌های بسیاری است که یک کل واحد و منحصر به فرد را با سقف‌های کاشی‌کاری شده طلاکاری شده و دیوارهای قرمز - رنگ‌های مشخصه معماری معابد باستانی - تشکیل می‌دهند. در کنار این‌ها، الگوها و نقوش حکاکی شده پیچیده‌ای وجود دارد که منعکس کننده فرهنگ و باورهای عامیانه است.

خانم نگویت گفت: «این مکان زیباست اما بسیار شلوغ هم هست. برای گشت و گذار کامل در صومعه، به یک روز کامل نیاز دارید.»

روز بعد، این زوج از پارک ملی پوتاتسو، "قلب سبز" شانگریلا، با مساحتی بیش از ۱۳۰۰ کیلومتر مربع و اکوسیستمی متنوع و غنی بازدید کردند. خانم نگویت گفت: "اینجا در پاییز زیباترین است. بازدیدکنندگان با ماشین در داخل پارک رفت و آمد می‌کنند و جاده‌ها کاملاً پر پیچ و خم هستند و به راحتی می‌توانند دچار حالت تهوع ناشی از حرکت شوند."

در آخرین روز اقامتشان در شانگریلا، این زوج در شهر قدم زدند، از پارک‌های زیبای مرکز شهر عبور کردند و از غذاهای محلی لذت بردند. پس از ناهار و استراحت، به ایستگاه قطار رفتند و پنج ساعت تا کونمینگ سفر کردند. سفر آنها با یک سفر با قطار از کونمینگ به هکو پایان یافت.

چند یادداشت

خانم نگویت بلیط هتل و قطار خود را از طریق اپلیکیشن Trip.com رزرو کرد. به گفته وی، همه هتل‌های ذکر شده در این اپلیکیشن از مهمانان خارجی استقبال نمی‌کنند. بنابراین، پس از رزرو، افراد باید برای روشن شدن جزئیات به خدمات مشتریان پیام دهند. گردشگران همچنین باید برای تماس مستقیم با آنها، شناسه WeChat صاحب هتل را درخواست کنند.

در مورد بلیط قطار، گردشگران می‌توانند آنها را در ایستگاه قطار خریداری کنند، اما ممکن است بلیط‌ها تمام شده باشند یا فقط بلیط‌های ایستاده موجود باشد. خانم نگویت برای اطمینان از راحتی صندلی، بلیط‌های خود را زودتر رزرو کرد. خانم نگویت گفت: «هر بار می‌توانید حداکثر ۵ بلیط رزرو کنید، اما چیدمان صندلی‌ها تصادفی است. اگر بلیط خواب رزرو کنید، گاهی اوقات به هر نفر یک کوپه جداگانه اختصاص داده می‌شود.»

از نظر آشپزی، این زوج واقعاً غذای چینی را دوست نداشتند. غذای مورد علاقه نگویت سوسیس کبابی بود که روی آن پودر فلفل چیلی پاشیده بودند.

این گردشگر زن به اشتراک گذاشت: «قبل از رفتن، نگران بودم چون زبان چینی بلد نبودم و ممکن بود با کلاهبرداری یا مشکلات دیگری روبرو شوم. با این حال، وقتی به چین رسیدم، به دلیل مناظر زیبا، هوای تازه و مردم دوستانه بسیار راضی بودم.»

از نظر هزینه، در مقایسه با رزرو تور، هزینه سفر بدون راهنما برای این زوج تنها کمی ارزان‌تر بود (به استثنای خرید). با این حال، چیزی که آنها از آن بیشترین رضایت را داشتند، امکان دنبال کردن برنامه سفر خودشان بود.

عکس: ارائه شده توسط مصاحبه‌شونده

شهر باستانی تایپینگ که در فصل بهار مجذوب زیبایی‌های شهر باستانی تایپینگ می‌شود، به دلیل معماری باستانی خود که عمیقاً ریشه در فرهنگ سنتی چین دارد، به «شهر باستانی ققنوس کوچک» معروف است.