افزایش قیمت مسکن باعث می‌شود دانشجویان «نظرشان را تغییر دهند» و به جای آن خوابگاه‌های دانشجویی را انتخاب کنند.

به همین ترتیب، دونگ ین (از استان نگ آن) با ۲۶.۴ امتیاز در آزمون فارغ‌التحصیلی دبیرستان ۲۰۲۴، برای دو رشته تحصیلی ترجیحی ثبت‌نام کرد: آکادمی فنی نظامی و دانشگاه داروسازی هانوی. ین با محاسبه اینکه شانس ورودش به مدرسه نظامی کمتر است، شروع به تحقیق در مورد محل اقامت و شرایط زندگی در صورت تحصیل در دانشگاه داروسازی هانوی کرد.

ین چند روز گذشته مشغول بررسی قیمت اجاره بهای خانه در اطراف مدرسه به صورت آنلاین بوده است. پس از بررسی اطراف، ین متوجه شد که با ۳.۵ میلیون دونگ ویتنامی می‌تواند یک اتاق حدود ۲۰ متر مربعی، شامل تخت، کمد لباس، پیشخوان آشپزخانه و حمام اختصاصی، اجاره کند. ین از چنین اتاق‌هایی کاملاً راضی بود. با این حال، ۳.۵ میلیون دونگ ویتنامی برای خانواده یک دانش‌آموز دختر، اگر نتواند هم‌اتاقی پیدا کند، هزینه بسیار بالایی است.

ین برگشت تا درباره خوابگاه مدرسه بیشتر پرس و جو کند. این دانش‌آموز فکر می‌کرد که خوابگاه که تنها حدود ۱ کیلومتر با مدرسه فاصله دارد، مطمئناً رفت و آمد به کلاس‌ها را راحت خواهد کرد. هزینه زندگی در خوابگاه نیز معقول بود، با اجاره ماهانه تنها چند صد هزار دونگ، که بسیار ارزان‌تر از اجاره اتاق در جای دیگر است.

با این حال، ین هنوز نگرانی‌هایی داشت زیرا خوابگاه‌ها معمولاً زمان ورود و خروج محدودی دارند که اگر او پاره وقت کار کند، ناخوشایند خواهد بود. علاوه بر این، ین نگران امنیت و بهداشت بود، زیرا از نسل‌های قبلی شنیده بود که "خوابگاه‌ها تمیز نیستند و مستعد سرقت هستند." علاوه بر این، عدم توانایی در آشپزی نیز نکته‌ای بود که باید در نظر گرفته می‌شد.

نگوین ترانگ همچنین درباره «حکایت‌هایی» در خوابگاه شنیده بود، مثلاً اینکه اجازه نداشتند تا دیروقت بیرون بمانند، به راحتی با هم‌اتاقی‌ها دعوا می‌کردند، و هم‌اتاقی‌ها دوست‌پسر/دوست‌دخترهایشان را به اتاق می‌آوردند...

ترانگ که خودش را فردی آرام می‌دانست، خیلی نگران این موضوع نبود، اما هنوز کمی نگران آشپزی بود. اگر آشپزی در خوابگاه مجاز نباشد، دانشجویان دختر مجبور می‌شوند بیرون غذا بخورند. این کار بسیار گران تمام می‌شد، ضمن اینکه خطر خوردن غذای غیربهداشتی و فاقد ارزش غذایی نیز وجود داشت.

قیمت اجاره‌ها افزایش می‌یابد، خوابگاه‌ها محبوب‌تر می‌شوند.

لو هیو (دانشجوی سال دوم دانشگاه حمل و نقل شهر هوشی مین) با به اشتراک گذاشتن تجربه خود با دانشجویان جدید گفت که یک سال پیش، هنگام آماده شدن برای ثبت نام، او نیز در مورد اجاره اتاق یا اقامت در خوابگاه مردد بود. با این حال، قیمت یک اتاق اجاره‌ای به ۳-۴ میلیون دونگ ویتنامی برای هر اتاق رسید و با روند صعودی قیمت‌ها، هیو نظر خود را تغییر داد و ثبت نام در خوابگاه را انتخاب کرد.

اینجا، هیو برای هر ترم ۲.۵ میلیون دونگ ویتنامی پرداخت می‌کند، به این معنی که او فقط ماهی ۵۰۰۰۰۰ دونگ ویتنامی برای اجاره خانه خرج می‌کند. با اضافه کردن هزینه‌های برق، آب و اینترنت که حدود ۱۵۰۰۰۰ دونگ ویتنامی می‌شود، این دانشجو مبلغ قابل توجهی برای والدینش صرفه‌جویی می‌کند، زیرا این هزینه تنها حدود یک پنجم مبلغی است که او برای اجاره اتاق در جای دیگر می‌پردازد.

این خوابگاه همچنین امکانات رفاهی زیادی مانند حمام اختصاصی، میز مطالعه، میز ناهارخوری، کمدهای شخصی، پارکینگ، کتابخانه و غیره دارد. اتاق مدیر می‌تواند ۳ تا ۸ دانشجو را در خود جای دهد (بسته به زمان سال)، اما بسیار جادار و دلباز است. امنیت نیز تضمین شده است؛ دانشجویان برای ورود و خروج باید کارت دانشجویی ثبت شده خود را بکشند.

اگرچه خوابگاه ساعت منع رفت و آمد دارد و ساعت ۱۰:۳۰ شب تعطیل می‌شود، هیو این را ناراحت‌کننده نمی‌داند، زیرا با اینکه پاره وقت کار می‌کند، شغلی در نزدیکی انتخاب می‌کند که زودتر تمام شود تا دیر به خانه نیاید.

چیزی که هیو را بیش از همه خوشحال می‌کرد، پیدا کردن دوستان همفکر در خوابگاه بود. از آنجا که او در اتاق‌هایی با دانشجویان سال دوم و سوم قرار می‌گرفت، سال اول هیو "آسان‌تر" بود زیرا اغلب از دانشجویان سال آخر در مطالعات و زندگی روزمره‌اش حمایت و کمک دریافت می‌کرد.

هیو گفت: «البته هنوز هم مشکلاتی مثل اجازه آشپزی نداشتن، مجبور بودن به بیرون غذا خوردن که کمی گران‌تر است و عدم تضمین ایمنی و بهداشت غذا وجود دارد. با این حال، تجربه من در خوابگاه خیلی بهتر از پولی است که خرج می‌کنم، بنابراین در حال حاضر قصد ندارم از آنجا نقل مکان کنم.»

به همین ترتیب، مین هوین، دانشجوی دانشگاه دادستانی هانوی، به مزایای زندگی در خوابگاه اشاره کرد.

اول، بیایید در مورد قیمت صحبت کنیم. هوین در یک اتاق خوابگاه ۶ نفره زندگی می‌کند، اجاره بها ۴۰۰۰۰۰ دانگ ویتنامی در ماه است، برق و آب با نرخ ارزان‌تری نسبت به نرخ‌های مسکونی دریافت می‌شود و وای‌فای ۳۰۰۰۰۰ دانگ ویتنامی در ماه است، به علاوه یک بسته تلویزیون.

دومین چیزی که هوین در مورد زندگی در خوابگاه دوست دارد این است که می‌تواند با دوستانی که در همان رشته تحصیل می‌کنند، اتاق مشترک داشته باشد. بنابراین، هنگام مطالعه و آماده شدن برای امتحانات پایان ترم، همه در اتاق می‌توانند از یکدیگر حمایت کنند و برنامه‌های کلاسی کاملاً ثابت است، بنابراین همه احساس راحتی می‌کنند و تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند.

از لحظه‌ای که به خوابگاه نقل مکان کردند، هوین و پنج هم‌اتاقی‌اش بر سر تعدادی از قوانین به توافق رسیدند، بنابراین در کل، همه با هم خیلی خوب کنار می‌آمدند، بدون هیچ درگیری یا بحثی.

سوم اینکه، خوابگاه دانشگاه دادستانی هانوی امکان ملاقات خانوادگی را فراهم می‌کند. هوین گفت اگر والدین بخواهند فرزندان خود را ملاقات کنند، دانشجویان فقط باید از قبل در مدیریت ثبت نام کنند و ممکن است به والدین در ترتیب دادن اقامت شبانه کمک شود.

هوین گفت: «چیزی که در مورد زندگی در خوابگاه دوست ندارم این است که نمی‌توانم آشپزی کنم، باید بیرون غذا بخورم و خوابگاه زود تعطیل می‌شود، بنابراین بیرون رفتن و دیر برگشتن سخت است.»

درس‌هایی که از زندگی در خوابگاه آموختم.

مین هوین پس از یک سال زندگی در خوابگاه دانشگاه، درس‌هایی آموخته است که دانشجویان جدید می‌توانند به آنها رجوع کنند.

در مورد ثبت نام خوابگاه، هوین توصیه می‌کند که برای جلوگیری از از دست دادن جا، هر چه سریعتر ثبت نام کنید. در دانشگاه دخترانه او، تنها حدود ۶۰٪ از دانشجویان مجاز به ثبت نام برای خوابگاه هستند و این منوط به این است که دانشجو در خوابگاه ثبت نام نکرده باشد.

در طول مدتی که با هم‌اتاقی‌ها زندگی می‌کردند، دانشجوی دختر به دانشجویان جدید توصیه کرد که محل زندگی خود را مرتب و تمیز نگه دارند و به حریم خصوصی یکدیگر احترام بگذارند.

هوین مثالی زد: در طول زمان مطالعه یا استراحت، دانش‌آموزان نباید سر و صدا کنند یا خیلی بلند صحبت کنند تا مزاحم دیگران نشوند.

به گفته هوین، دانشجویان باید از همان لحظه ورود به اتاقشان، با جسارت با هم‌اتاقی‌هایشان در مورد قوانین زندگی مشترک، مانند حفظ نظافت، عدم استفاده از وسایل شخصی دیگران بدون اجازه و نیاوردن دوست پسر/دوست دختر خود به اتاق، صحبت کنند...

«انتخاب زندگی در خوابگاه به این معنی است که شما با افراد زیادی زندگی خواهید کرد، بنابراین نباید بیش از حد خودخواه باشید تا از درگیری‌ها جلوگیری کنید.»

هوین گفت: «علاوه بر این، شما نباید یک رئیس دپارتمان انتخاب کنید؛ در عوض، حقوق برابر را حفظ کنید و در امور مالی منصف باشید. به این ترتیب، همه بهتر با هم کنار خواهند آمد.»