در طول ۵۰ سال شرکت در المپیاد بین‌المللی ریاضی، ۲۸۸ دانش‌آموز ویتنامی ۲۷۱ مدال کسب کرده‌اند.

بر اساس عملکرد غیررسمی تیم، تیم ویتنام در بیشتر سال‌های حضورش در مسابقات، جزو 10 تیم برتر جهان بوده است.

پروفسور لی آنه وین، مدیر موسسه علوم تربیتی ویتنام، که به مدت ۱۰ سال رهبری هیئت دانش‌آموزی ویتنام را در المپیاد بین‌المللی ریاضی بر عهده داشته است، گفت که از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴، ویتنام رتبه‌ای بین ۵ تا ۱۵ داشته است. تنها در سال ۲۰۱۷، ویتنام با ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز، بهترین عملکرد خود را تاکنون (رتبه سوم جهان) به دست آورده است.

طبق آمار پروفسور وین، اگر تعداد کل مدال‌های طلای کسب‌شده توسط تیم‌های ویتنامی در المپیاد جهانی ریاضی را در نظر بگیریم، ویتنام با ۶۹ ​​مدال طلا در رتبه هشتم جهان قرار دارد. با ۴۸ شرکت، میانگین تعداد مدال‌های طلای کسب‌شده ۱.۴۴ در سال است. به‌طور خاص برای دوره ۲۰۱۳-۲۰۲۴، ویتنام با میانگین ۱.۹۲ مدال طلا در سال (در مجموع ۲۳ مدال طلا) در رتبه پنجم جهان قرار گرفت. در این دوره، از هر ۱۰ شرکت‌کننده ویتنامی در تاریخ، ۵ نفر موفق به کسب ۲ مدال طلا شده‌اند.

پروفسور وین اظهار داشت: «این نرخ بسیار دلگرم‌کننده‌ای است. با این حال، اگر به توسعه ریاضیات در منطقه نگاه کنیم، در 10 سال گذشته، تایلند نیز 21 مدال طلا و سنگاپور 19 مدال طلا کسب کرده‌اند. با رویکرد فعلی، این کشورها از ویتنام عقب نخواهند ماند.»

به گفته پروفسور وین، دستاوردهای ویتنام، این کشور را در سطح جهانی در گروه دوم (5 تا 15 کشور برتر) قرار می‌دهد. چهار کشور برتر چین، ایالات متحده، کره جنوبی و روسیه هستند.

برای رقابت با تیم‌های برتر، ویتنام باید از فرآیند انتخاب تیم خود درس بگیرد. این کشورها فرآیندهای انتخاب بسیار پیچیده و زمان‌بری برای تیم‌های نهایی خود دارند که شامل دورها و سطوح زیادی می‌شود. در مقابل، فرآیند انتخاب ویتنام بسیار ساده است (دور اول در سطح شهر، دور دوم مسابقات ملی و دور سوم انتخاب تیم است که در هر دور دو تمرین انجام می‌شود).

پروفسور وین گفت: «موفقیت بزرگ ما مبتنی بر سیستم مدارس تخصصی ما است که در استان‌ها و شهرها پراکنده شده‌اند. با این حال، در مقایسه با چهار کشور برتر، شکاف بزرگی در فرآیند انتخاب وجود دارد. اگر می‌خواهیم با کشورهای برتر رقابت کنیم، باید فکر کنیم و پیشرفت‌های بیشتری ایجاد کنیم.»

پروفسور نگو بائو چائو، مدیر علمی مؤسسه مطالعات پیشرفته ریاضیات، اظهار داشت: «من از دستاوردهایی که داشته‌ایم، به‌ویژه وحدت و همبستگی میان جامعه ریاضی ویتنام، چه در داخل و چه در سطح بین‌المللی، بسیار خرسندم. همچنین از توجه دولت و این واقعیت که ریاضیات همچنان یکی از موضوعات مورد علاقه جوانان است، خوشحالم.»

با این حال، او همچنین چند سوال فوری داشت، مانند اینکه چگونه می‌توان جنبش یادگیری ریاضیات را پایدارتر و گسترده‌تر کرد؟ چگونه می‌توان ریاضیات و سایر دروس پایه را به یک انتخاب داوطلبانه برای جوانان تبدیل کرد؟

پروفسور چاو گفت: «ما زیاد در مورد آموزش منابع انسانی برای هوش مصنوعی و نیمه‌رساناها - تسلط بر این فناوری‌ها - صحبت می‌کنیم. اما چگونه می‌توانیم در آنها تسلط پیدا کنیم اگر زمان اختصاص داده شده به ریاضیات و شاید بسیاری از دروس پایه دیگر، چه در سطح دبیرستان و چه در دانشگاه، کاهش یابد؟ در این عصر انفجار اطلاعات و هوش مصنوعی، من معتقدم که باید از انباشتن دانش جدید بیشتر اجتناب کنیم و در عوض به اصول اولیه، به اصول اولیه استدلال و تفکر بازگردیم.»

پروفسور چاو استدلال می‌کند که جامعه نباید مطالعه ریاضیات را فقط از منظر سوالاتی مانند «هدف از مطالعه این همه ریاضی چیست؟»؛ «چرا از بودجه برای منفعت گروه کوچکی از دانش‌آموزان استفاده کنیم؟» یا آن را «آموزش خروس‌های جنگی» بداند، بلکه باید ارزش والاتر آن را به رسمیت بشناسد.

این استاد، المپیاد بین‌المللی ریاضی را با فوتبال مقایسه کرد: «همه می‌خواهند تیم فوتبال ویتنام مثلاً در سطح آسیا مدال طلا کسب کند و کل کشور غرق در شادی شود. واضح است که نتایج به‌دست‌آمده، ارزش‌های اجتماعی را به ارمغان می‌آورد و قدرت ویتنام را نشان می‌دهد. وقتی دانش‌آموزان ویتنامی در مسابقات بین‌المللی ریاضی برنده جوایز می‌شوند، باعث شادی و دلگرمی می‌شود.»

نکته مهم این است که اگر سطح عمومی مهارت‌های ریاضی در بین مردم ویتنام بهبود یابد، چهره کشور تغییر خواهد کرد. هر روز، هر فرد با تصمیمات زیادی روبرو می‌شود؛ صرفاً دانستن اینکه کدام «متغیرها» بی‌اهمیت هستند یا توانایی محاسبه احتمالات به ما امکان می‌دهد تصمیمات منطقی‌تری بگیریم.

پروفسور چاو همچنین به این نظر پرداخت که: «چرا باید از بودجه برای بهره‌مندی گروه کوچکی از دانش‌آموزان استفاده کنیم؟» او گفت: «درست است که دانش‌آموزان تیزهوش مراقبت بهتری دریافت می‌کنند. اما اگر کشوری حدود ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ دانش‌آموز داشته باشد که در ریاضی بسیار خوب هستند، فکر می‌کنم آینده علم و فناوری در آن کشور طی ۲۰ سال آینده متفاوت خواهد بود. این یک سرمایه‌گذاری ارزشمند برای آینده کشور است و ما نباید فقط به سرمایه‌گذاری روی دانش‌آموزان برای شرکت در المپیاد ریاضی فکر کنیم.»

معاون وزیر آموزش و پرورش، هوانگ مین سون، تأکید کرد که «برای رشد و شکوفایی، باید از ریشه‌ها پرورش دهید» و اظهار داشت که این وزارتخانه کاملاً آگاه است که برای توسعه علم و فناوری، باید از زمینه‌های بسیار پایه‌ای از جمله ریاضیات، فیزیک و شیمی از سطح دبیرستان تا دانشگاه شروع کرد.

آقای سون گفت: «با این حال، جای تأسف است که تنها حدود ۲۵.۶ درصد از دانش‌آموزان دبیرستان‌های تخصصی، رشته‌های مرتبط با STEM را در سطح دانشگاه انتخاب می‌کنند که کمتر از میانگین کشوری (۳۱ درصد) است. البته دبیرستان‌های تخصصی کلاس‌های علوم اجتماعی نیز دارند، اما من معتقدم برنامه‌های مرتبط با STEM در این مدارس باید بسیار بزرگتر باشد. این نکته‌ای است که باید در نظر بگیریم.»

پروفسور نگو بائو چائو و داستان اینکه چگونه یک بار تمام بعدازظهر را صرف حل یک مسئله ریاضی کرد و موفق نشد.

در طول سمینار رونمایی از کتاب، پروفسور نگو بائو چائو با جوانان درباره اشتیاق و رویکرد خود به یادگیری ریاضیات صحبت کرد. این استاد گفت: «در مدرسه ابتدایی، ریاضیات اولین انتخاب من برای درس نبود. اما رد شدن در آزمون ورودی یک برنامه تخصصی ریاضیات، نظرم را تغییر داد.»

اعضای تیم ویتنامی توضیح می‌دهند که چرا نتایجشان در المپیاد بین‌المللی ریاضی مطابق انتظار نبود.

اعضای تیم ویتنامی به همراه معلمشان که به عنوان ناظر در المپیاد بین‌المللی ریاضی ۲۰۲۴ حضور داشت، دلایلی را که چرا نتایج امسال آنطور که انتظار می‌رفت خوب نبود، به اشتراک گذاشتند.

از امتحانی که نیاز به بررسی مجدد نمره‌دهی داشت تا مدال نقره در المپیاد بین‌المللی ریاضی ۲۰۲۴.

تران دوی (کلاس دوازدهم ریاضی ۱، دبیرستان دانش‌آموزان تیزهوش دانشگاه آموزش و پرورش هانوی) در المپیاد بین‌المللی ریاضی ۲۰۲۴ مدال نقره را از آن خود کرد. کمتر کسی می‌داند که دوی برای اینکه فرصت رقابت در سطح بین‌المللی را داشته باشد، مجبور شد به نتایج خود در مسابقات ملی دانش‌آموزان ممتاز اعتراض کند.