Złożony zostanie wniosek umożliwiający firmom zajmującym się dystrybucją paliw dokonywanie zakupów krzyżowych.

„W nadchodzącym projekcie przedstawimy dodatkową opcję, umożliwiającą dystrybutorom ropy naftowej wzajemny zakup i sprzedaż, w oparciu o opinie ekspertów, naukowców i wyspecjalizowanych agencji. Rząd będzie mógł rozważyć i podjąć decyzję o planie dostosowanym do konkretnej sytuacji, gwarantując obiektywność i ścisłość naukową” – powiedziała pani Hien.

Południowoafrykańskie przedsiębiorstwo naftowe poinformowało gazetę „Lao Dong”, że dystrybutorzy ropy naftowej to przedsiębiorstwa, które mają prawo do swobodnej konkurencji i jeśli nie będą mogły dokonywać wzajemnych zakupów, nie zagwarantuje to konkurencyjności na rynku.

„W okresach wahań cen sprzedaż krzyżowa pozwala dystrybutorom dzielić się między sobą ilościami i cenami. Ograniczenie tej możliwości może nie ustabilizować rynku” – powiedział lider biznesowy.

Dystrybucja benzyny bez umożliwienia zakupów między spółkami może być uznana za praktykę antykonkurencyjną.

Podczas rozpatrywania projektu dekretu o działalności naftowej Ministerstwo Sprawiedliwości wskazało na szereg kwestii wymagających wyjaśnienia, w tym kwestie związane z prawem konkurencji w przedsiębiorstwach.

Artykuł 17 ust. 1 projektu dekretu stanowi, że „dystrybutorzy ropy naftowej mogą kupować ropę naftową od hurtowników ropy naftowej”. Jednakże dystrybutorzy ci „nie mogą kupować ani sprzedawać ropy naftowej między sobą”.

„Powyższe ograniczenia w zasadzie ograniczyłyby wybór dostawców paliwa dla dystrybutorów paliw i mogą być niezgodne z polityką państwa w zakresie konkurencji określoną w art. 6 ust. 2 ustawy o konkurencji z 2018 r.” – stwierdziło Ministerstwo Sprawiedliwości w swojej ocenie.

Artykuł 6 ust. 2 ustawy o konkurencji z 2018 r. stanowi: „Promowanie konkurencji i zapewnienie przedsiębiorstwom prawa do swobodnej konkurencji w działalności gospodarczej zgodnie z przepisami prawa”.

Wspomniane przepisy Ministerstwa Sprawiedliwości wskazały również, że propozycja zawarta w rozporządzeniu naftowym dotycząca wyżej wymienionych podmiotów dystrybucyjnych może zostać uznana za działanie utrudniające konkurencję na rynku, co jest surowo zabronione na mocy punktu a, ust. 1, art. 8 ustawy o konkurencji, a mianowicie „zmuszanie, żądanie lub zalecanie przedsiębiorstwom... wykonywania lub powstrzymywania się od wykonywania produkcji, zakupu lub sprzedaży określonych towarów, dostarczania lub korzystania z określonych usług albo zakupu lub sprzedaży towarów, dostarczania lub korzystania z usług u określonego przedsiębiorstwa”.

Wiele przedsiębiorstw naftowych obawia się, że umożliwienie dystrybutorom zakupów wyłącznie od dystrybutorów pierwotnych da tym dystrybutorom zbyt dużą władzę, czyniąc ich zależnymi od nich zarówno pod względem dostaw, jak i zysków.

Jeśli chodzi o projekt dekretu w sprawie działalności naftowej, który nie pozwala przedsiębiorcom na kupno i sprzedaż między sobą, pan Nguyen Tien Thoa – były dyrektor Departamentu Zarządzania Cenami (Ministerstwo Finansów) – uważa, że ​​warunki zawarte w dekrecie muszą zostać doprecyzowane.

Obejmuje to ustanowienie mechanizmu ścisłego powiązania i wzajemnej kontroli w ramach systemu zaopatrzenia w ropę naftową wzdłuż ścieżki „pionowej”, od głównych sprzedawców po dystrybutorów i dalej, za pomocą umów i zobowiązań.

Jednocześnie utworzono zarejestrowany system łańcucha dostaw, który przejmuje większą odpowiedzialność za zapewnienie dostaw, podział kosztów działalności i oferowanie rozsądnych rabatów, aby zapewnić równowagę interesów około 300 dystrybutorów i 32 dystrybutorów głównych.

Na tej podstawie Ministerstwo Przemysłu i Handlu może udzielić szczegółowych wskazówek dotyczących realizacji zobowiązań, monitorować ich realizację i zapobiegać sytuacjom „ucisku” w biznesie.