„Modna” muzyka: ulotne zjawisko!

Nguyen Minh Cuong był kiedyś równie popularny jak Dong Thien Duc. Stało się tak, ponieważ Nguyen Minh Cuong miał na swoim koncie wiele przebojów. Wśród nich znalazły się „Ca mot troi thuong nho” (Całe niebo wspomnień) w wykonaniu Ho Ngoc Ha, „Hoa no khong mau” (Kwiaty kwitną bezbarwnie) i „Buon lam chi em oi” (Czemu się smucić, moja droga?) w wykonaniu Hoai Lam.

Hứa Kim Tuyền również przez pewien czas dominował na wietnamskiej scenie muzycznej dzięki takim utworom, jak „If One Day I Fly to Heaven”, „You Are My Precious Jewel”, „Come Home and Listen to My Mother's Lullaby”, „Fragrance” itp.

Ponadto takie nazwiska jak DTAP, Phan Manh Quynh, Khac Hung, Tang Nhat Tue… były kiedyś znane w branży muzycznej. Nie tylko produkowali pojedyncze utwory, ale także wydawali albumy.

Popularność muzyka zależy od liczby hitów, jakie osiągają jego utwory. Jest to niemal „niezmienna” zasada na wietnamskim rynku muzycznym, od przeszłości do dziś. Oznacza to, że im więcej hitów ma dany muzyk, tym większa jest jego popularność. Oczywiście ocena popularności muzyka różni się w zależności od przeszłości i teraźniejszości, w zależności od nieco odmiennych gustów odbiorców. Podczas gdy muzycy w przeszłości słynęli ze swojego stylu pisania piosenek, dzisiejsi muzycy słyną z liczby hitów, które ich utwory są mierzone i liczone na rynku.

Niewątpliwie kreatywność młodych muzyków, podążających za światowymi trendami muzycznymi i wnoszących powiew świeżości, znacząco odmieniła wietnamską muzykę. Łatwo zauważyć gwałtowny wzrost liczby młodych autorów tekstów piosenek na rynku muzycznym. Jest to całkowicie zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że muzyka jest tworzona zgodnie z trendami mody. Kiedy piosenka staje się hitem, jej autor naturalnie zyskuje na popularności. Ale kiedy pojawia się kolejny hit, to pierwsze zjawisko szybko zostaje przyćmione przez kolejne nazwisko. To niemal oczywista zasada, a młodzi autorzy tekstów piosenek zdają się tym zbytnio nie przejmować.

Musisz wiedzieć, jak się doskonalić.

Muzyka współczesna nie jest odporna na modę , tak jak ma to miejsce w przypadku obecnej globalnej sceny muzycznej. Aby jednak zapewnić trwałość utworu, nie determinują go preferencje słuchaczy, młodzi autorzy tekstów powinni zastanowić się nad zdefiniowaniem własnego stylu pisania piosenek, zamiast po prostu podążać za trendami.

„Wysoka wartość artystyczna” stanowi zasadniczą różnicę między starymi a nowymi przebojami. Oznacza to również, że wielu starszych autorów piosenek zyskało sławę dzięki swojemu wyraźnie zdefiniowanemu stylowi pisania. Niezależnie od stylu, ich utwory komponowano w oparciu o walory artystyczne. Tymczasem większość współczesnych piosenek skłania się ku rozrywce. Niewłaściwe byłoby ocenianie ich i porównywanie z teraźniejszością na podstawie dawnych wartości, ale oczywiste jest, że dzieło sztuki musi zawierać w sobie refleksję, a jego teksty muszą być bogate w obrazy. Ostatecznie powinno ono mieć poetycki charakter, a nie być jedynie rażącą kopią surowej prawdy, jak czyni to wielu młodych ludzi dzisiaj. Nawet pożegnania i sentymentalne piosenki powinny być piękne i poetyckie, a nie tylko obelgami i bluźnierstwami.

Kompozytor Tien Luan powiedział: „Dzisiejsze piosenki są komponowane z myślą o zadowoleniu słuchacza. A wszystko ma dwie strony medalu. To, co łatwo trafia do publiczności, jest również łatwo zapominane. Dlatego naturalne jest, że wiele piosenek ma krótki żywot”.

Młodzi autorzy piosenek również mierzą się z własnymi wyzwaniami. Większość z nich zdaje sobie sprawę, że modne, rozrywkowe utwory szybko popadają w zapomnienie. Jednak aspekt ekonomiczny również przysparza wielu młodym ludziom bólu głowy. Niektórzy muzycy chwytają okazje, komponując szybko, gdy nadejdzie ich czas, i godzą się z możliwością wcześniejszego zapomnienia.

Według muzyka Giánga Sona, trwałość twórczości kompozytora w dużej mierze zależy od jego własnej wiedzy. Młodzi ludzie mają entuzjazm i talent, ale czasami działają zbyt pochopnie. Kiedy już uda im się stworzyć udany produkt, w połączeniu z umiejętnością szybkiego komponowania, łatwo popadają w schematy, podczas gdy rynek ciągle się zmienia, a publiczność ciągle domaga się czegoś nowego. Nie wspominając o tym, że sztuczna inteligencja (AI) rozwija się coraz bardziej i wspomaga pisanie piosenek, więc jeśli jest nadużywana, może łatwo tworzyć utwory zbyt podobne do siebie i pozbawione indywidualności.

„Technologia odgrywa jedynie rolę pomocniczą, ułatwiając pracę muzykowi, ale technologia nie ma duszy, a piosenka bez duszy nie poruszy słuchacza. Aby odczuwać piękne emocje, muzycy muszą pielęgnować swoje doświadczenia życiowe i nie powinni być nadmiernie uzależnieni od technologii” – powiedział muzyk Giáng Son.