Bank Światowy ostrzega, że ​​108 krajów ryzykuje wpadnięcie w „pułapkę średniego dochodu”.

W związku z tym Bank Światowy argumentuje, że kraje rynków wschodzących będą miały trudności z nadrobieniem różnicy w poziomie życia w porównaniu ze Stanami Zjednoczonymi, jeśli nie staną się mniej zależne od inwestycji w celu wspierania wzrostu. Lekcja ostatnich 50 lat pokazuje, że wraz ze wzrostem zamożności kraje wpadały w „pułapkę”, gdy średni dochód na mieszkańca wynosił około 10% dochodu USA – co odpowiada 8000 dolarów.

Bank Światowy ostrzega, że ​​108 krajów jest narażonych na wpadnięcie w pułapkę średniego dochodu.

Od 1990 roku tylko 34 gospodarki o średnich dochodach osiągnęły status gospodarki o wysokich dochodach – ponad jedna trzecia z nich skorzystała z integracji z Unią Europejską lub z nieodkrytych wcześniej złóż ropy naftowej. Indermit Gill, główny ekonomista Banku Światowego, stwierdził, że przy obecnych trendach, osiągnięcie poziomu dochodu na mieszkańca wynoszącego 25% dochodu Stanów Zjednoczonych zajęłoby Chinom 10 lat, a Indiom 75 lat.

Bitwa o globalny dobrobyt gospodarczy w dużej mierze zostanie wygrana lub przegrana przez kraje o średnich dochodach. Jednak zbyt wiele z tych krajów opiera się na przestarzałych strategiach, aby stać się gospodarkami rozwiniętymi. Zbyt długo polegają wyłącznie na inwestycjach – lub zbyt wcześnie przechodzą na innowacje.

Bank Światowy rekomenduje nowe podejście: najpierw koncentracja na inwestycjach, następnie nacisk na transfer nowych technologii z zagranicy, a na koniec przyjęcie zrównoważonej, trójtorowej strategii inwestycji, transferu i innowacji. W obliczu rosnącej presji demograficznej, ekologicznej i geopolitycznej , nie ma miejsca na błędy. Według Banku Światowego, na koniec 2023 roku 108 krajów zostało sklasyfikowanych jako kraje o średnich dochodach, z których każdy miał roczny dochód na mieszkańca w wysokości od 1136 do 13 845 dolarów.

Kraje o średnich dochodach zamieszkuje 6 miliardów ludzi – 75% światowej populacji – a dwie trzecie z nich żyje w skrajnym ubóstwie. Generują one ponad 40% globalnego PKB, są źródłem ponad 60% emisji dwutlenku węgla i stoją przed znacznie większymi wyzwaniami niż ich poprzednicy, aby wydostać się z pułapki średnich dochodów: szybko starzejące się społeczeństwa, rosnący protekcjonizm w gospodarkach rozwiniętych oraz konieczność przyspieszenia transformacji energetycznej. Główny ekonomista Banku Światowego stwierdził, że krajom tym trudno będzie wydostać się z pułapki średnich dochodów.

Bank Światowy zaproponował „strategię 3i” dla krajów w zależności od ich etapu rozwoju. Kraje o niskich dochodach mogą skupić się wyłącznie na politykach mających na celu zwiększenie inwestycji – etap 1i. Po osiągnięciu statusu niższego średniego dochodu, muszą zmienić i rozszerzyć politykę w etapie 2i: inwestycje i skutki uboczne, w tym adopcję technologii zagranicznych i ich upowszechnienie w gospodarce. Na poziomie wyższego średniego dochodu kraje powinny ponownie przejść do ostatniego etapu 3i: inwestycje, skutki uboczne i innowacje.