Dania z owadów w kuchni stają się coraz bardziej kreatywne.

Tylko bardzo niewielka liczba owadów (nie więcej niż 0,1%), takich jak muchy, komary, termity, korniki itp., jest uciążliwa dla ludzi.

Mrówki również mają skrzydła, należące do rzędu błonkówek (Hymenoptera) – definicja ta jest ogólna i ma charakter względny.

Jeśli chodzi o dietę, owady są oportunistyczne, czyli wszystkożerne.

Dlatego ludzie nazywają je „owadami”. Bardziej wyrafinowane osobniki żywią się kwiatami, roślinami, pyłkami, nektarem… a nawet zjadają inne owady, w zależności od tego, czy budowa ich szczęk się do tego nadaje, czy nie.

Owady niższego rzędu żywią się odpadami organicznymi, obornikiem, kompostem, krwią, ropą, śmieciami itp. Pszczoły, motyle, muchy i komary są bardziej „uprzejmymi” zjadaczami; używają syfonów do wysysania pokarmu.

W 2013 roku FAO oficjalnie zaapelowało o spożywanie owadów ze względów bezpieczeństwa żywnościowego. Szacuje się, że do 2050 roku liczba ludności na świecie osiągnie 9 miliardów, co oznacza, że ​​zasoby żywności (ziemia, rzeki, morza, lasy itp.) będą wywierać ogromną presję na środowisko.

W biednych krajach prawie nie ma mięsa do jedzenia! Dlatego FAO podkreśla, że ​​bogate źródło białka w owadach rozwiąże problem niedożywienia.

Mówiąc ogólnie, spożywanie białka owadów i przekształcanie go w białko ludzkie nie jest niczym złym; tak naprawdę nawet świnie i krowy powinny okazać trochę szacunku.

Zawartość białka w owadach różni się w zależności od etapu rozwoju. Stadium larwalne charakteryzuje się niższą zawartością białka niż stadium dorosłe. Ponadto białko owadów zawiera znaczną ilość niezbędnych aminokwasów, takich jak lizyna, treonina i tryptofan…

Turyści kupują dania z owadów w Phnom Penh (Kambodża). Zdjęcie: TTD

Owady są również bogate w niezbędne kwasy tłuszczowe (których ludzki organizm nie jest w stanie syntetyzować), takie jak omega-3 i omega-6. Zawierają również znaczną ilość minerałów, zwłaszcza żelaza i cynku. Obfitują również w witaminy takie jak B1, B2, B12, A i E.

Istnieją miliony gatunków owadów, ale tradycyjnie uznaje się, że tylko około 2000 z nich nadaje się do spożycia.

Według dokumentów FAO, ponad 30% stanowią chrząszcze (Coleoptera), takie jak biedronki i chrząszcze gnojowe, następnie owady z rzędu motyli (Lepidoptera), takie jak motyle (18%) oraz błonkówki (Hymenoptera), takie jak pszczoły i mrówki (14%). Owady te są zazwyczaj pozyskiwane ze środowiska naturalnego.

Hodowla owadów na pożywienie to fascynujący, nowy pomysł. Aby wyprodukować tę samą ilość białka, hodowla świerszczy wymaga sześć razy mniej paszy niż hodowla krów, cztery razy mniej niż hodowla owiec i dwa razy więcej niż hodowla świń czy kurczaków.

Nie wspominając już o tym, że owady, jak wspomniano powyżej, są oportunistami. Są wszystkożerne i szybko rosną; hodowla bydła, świń i kurczaków trwa od miesięcy do roku, podczas gdy owady potrzebują zaledwie kilku tygodni do miesiąca.

Są również łatwe w hodowli, ponieważ hodowla owadów wiąże się z emisją znacznie mniejszej ilości gazów cieplarnianych i amoniaku w porównaniu z hodowlą bydła, świń i kurczaków...

Pożywne, niedrogie i przyjazne dla środowiska – nic dziwnego, że FAO zachęca ludzi do jedzenia owadów. Straszne? To hoduj owady jako paszę dla zwierząt.

Bardziej zaawansowane podejście polega na hodowli owadów w celu ekstrakcji białka. W obu przypadkach trafia ono do ludzkiego żołądka, bezpośrednio lub pośrednio. FAO prowadzi aktywną kampanię w tym kierunku.

Władze monitorują paszę dla owadów i warunki ich hodowli, ponieważ mają one wpływ na ryzyko mikrobiologiczne i toksyczne.

Produkty gotowe wprowadzane na rynek muszą również spełniać wymogi bezpieczeństwa żywności, dotyczące m.in. eliminacji bakterii chorobotwórczych, właściwego pakowania i przechowywania.

Prawie 2000 gatunków owadów jest jadalnych, ale w rzeczywistości tylko kilkadziesiąt jest zatwierdzonych przez organy bezpieczeństwa, różniące się w zależności od kraju. Lista ta stale się powiększa.

Niedawno Singapurski Urząd ds. Żywności (SFA) zatwierdził 16 gatunków owadów, w tym świerszcze, poczwarki jedwabników i koniki polne, jako pożywienie dla ludzi.

Pewnego dnia poszłam na lunch do restauracji w Sajgonie i zobaczyłam danie z smażonych poczwarek jedwabnika z szczypiorkiem. Poczwarki jedwabnika to owady w końcowej fazie rozwoju, zanim przekształcą się w motyle, więc są bardzo tłuste i aromatyczne. Przypomniawszy sobie, że od czasu do czasu jadłam to danie w dzieciństwie, zamówiłam poczwarki. Moja przyjaciółka, która mi towarzyszyła, zbladła, mimo że w domu jest utalentowaną rzeźniczką kurczaków.

Jednak wielu Wietnamczyków nadal nie toleruje jedzenia owadów. Obawy dotyczące bezpieczeństwa związane ze spożyciem owadów są nieistotne w porównaniu z barierami kulturowymi.

W krajach rozwijających się, takich jak te w Afryce, owady są dość powszechnym pożywieniem. Są dania, których nazwy same w sobie wywołują dreszcze, na przykład smażone termity i chrupiące, smażone placki z komarami (podobne do smażonych placków z krewetkami), z których każdy zawiera pół miliona komarów.

W Kambodży dania z owadów są powszechnie sprzedawane w wielu sklepach, łącznie z chrupiąco smażonymi pająkami.

Są to dania, które są... „całościowe” w swojej naturze.

Ludzie Zachodu uważają to za obrzydliwe. Producenci żywności w Europie i Ameryce z entuzjazmem rozpoczynają wprowadzanie innowacji. Wprowadzają na rynek różne proszki z owadów, takie jak proszek ze świerszcza, proszek z konika polnego, proszek z szarańczy itp., wraz z „instrukcjami użycia” dla domowych kucharzy, którzy chcą przyrządzić puddingi, ciasta czekoladowe i tak dalej.

Ludzie Zachodu boją się zapachu naszego fermentowanego sosu rybnego i pasty krewetkowej. Z drugiej strony, wiele rodzajów zachodnich serów sprawia, że ​​uciekamy przed tym zapachem. Smak to trudna kwestia do omówienia. Tradycyjna kuchnia musi mieć w sobie coś wyjątkowego, aby być przekazywana z pokolenia na pokolenie przez wieki.

Czy smażone poczwarki jedwabnika z cebulą lub larwy stonki kokosowej w sosie tamaryndowym nie są tradycyjnymi potrawami? Cywilizowani ludzie porzucili i odrzucili te rustykalne dania, ale teraz wracają do nich ze względów żywieniowych i środowiskowych.

Kto wie, może pewnego dnia jedzenie owadów stanie się modne, a marketingowcy być może nawet „ogłoszą”, że owady są „leczniczym” pożywieniem.

Dyskusje na temat odżywiania często podkreślają zalety owadów jako źródła zdrowego białka, ale zapominają o jednym: owady są bogate w białko, ale zawierają bardzo mało węglowodanów.

To danie jest zarówno bogate, jak i aromatyczne, idealne dla kobiet na diecie odchudzającej. Odważysz się spróbować?

-------------------------------------------------------------------------------------