Afrykańczycy po raz pierwszy ujawniają, dlaczego mieli ochotę na kanapki z jajkiem, ale nie zjedli ich więcej.

Aby zrobić kanapki z jajkiem, Hung Kaka i Thanh Paulo udali się na fermę drobiu i zebrali ponad 30 świeżo zniesionych jaj kurzych. Przygotowali również chleb, ogórki, cebulę, szczypiorek i kolendrę.

Po przygotowaniu i umyciu składników, pan Hung drobno posiekał cebulę i szczypiorek, a następnie wymieszał je z jajkami i przyprawami. Pan Thanh zajął się smażeniem jajek. Dodane warzywa, takie jak kolendra i ogórek, pokroił na małe kawałki.

Kiedy już podano partie złocistych, aromatycznych jajek, pan Hung przystąpił do napełniania chleba nadzieniem, hojnie dodając wszystkie składniki.

„Od czasu do czasu gotuję wietnamskie jedzenie dla moich przyjaciół. Wietnamskie kanapki z jajkiem są pyszne i szybkie w przygotowaniu, nie zajmują dużo czasu. Kupuję dużo chleba, żeby wszyscy mogli wygodnie zjeść, bo kiedy moi przyjaciele wracają do domu, jedzą tylko mąkę kukurydzianą, liście manioku i ziemniaki” – wyjaśnił Hung Kaka.

Wietnamczyk powiedział, że kanapki z jajkiem smakują lepiej z sosem chili, ale tam, gdzie mieszka, nie ma sosu chili, a jeśli jest, to jest bardzo drogi. Dlatego zastąpił sos chili kilkoma świeżymi papryczkami chili, aby dodać ostrości i sprawić, że kanapka będzie dla wszystkich przyjemniejsza.

Kiedy kanapki z jajkiem były gotowe, zaoferował je angolańskim robotnikom na farmie i pokazał im, jak się nimi delektować. Wszyscy chętnie je próbowali i nie kryli zachwytu, nieustannie kiwając głowami z aprobatą i chwaląc ich smak.

Gdy wszyscy zjedli po dwa ciasta, Hung Kaka zapytał, czy chcą więcej i zaproponował im trochę. Jednak cała grupa nie chciała więcej. Wyjawili, że powodem, dla którego „pragnęli ich, ale nie mogli się zmusić do zjedzenia więcej”, było to, że chcieli zabrać trochę do domu dla swoich żon i dzieci.

Następnie członkowie komisji wyjaśnili po kolei swoje powody:

„Mógłbym zjeść więcej, ale chcę zabrać resztę do domu dla moich dzieci i żony”.

„Mógłbym zjeść wszystkie pięć sam, ale myśląc o moich dzieciach w domu, które głodują i czekają na ojca, chciałem zabrać resztę do domu dla żony i dzieci. Moja żona i dzieci nigdy wcześniej nie jadły tak pysznego jedzenia”.

„Za każdym razem, gdy przychodzimy tu do pracy i jest pyszne jedzenie, zawsze odkładamy trochę, żeby zabrać coś do domu dla naszych dzieci, bo nigdy wcześniej nie miały okazji zjeść tak pysznego jedzenia”.

Kiedy Wietnamczyk dowiedział się, że ludzie na farmie często nie dojadają, bo chcą zabrać trochę chleba do domu, żeby mogły się nim cieszyć rodziny, był głęboko poruszony. Natychmiast podzielił się resztą chleba ze wszystkimi, dając każdemu po dwa bochenki.

Wezwał także wszystkich, aby dbali o swoje rodziny.

Członkowie angolscy wielokrotnie wyrażali wdzięczność Wietnamczykom za zapewnienie im pysznych i sycących posiłków, przyznając, że „ich żony i dzieci w domu muszą być bardzo szczęśliwe”.

Po rozdaniu wszystkim ciasta, Hung poczuł ukłucie smutku, ponieważ inni mogli zabrać pyszne jedzenie do domu dla swoich żon i dzieci lub poprosić rodziny o powitanie po powrocie z pracy. Ale ci z nich, jak on i Thanh Paulo, którzy pracują daleko od domu, nie mogli nawet przynieść pysznego jedzenia, niezależnie od tego, ile go mieli.

Mężczyzna z prowincji Nghe An zwierzył się, że podróż z Angoli do Wietnamu była dość uciążliwa, wymagała 6-7 etapów podróży, zarówno samochodem, jak i samolotem, a dotarcie tam zajęło 2-3 dni. Z dala od rodziny bracia byli bardzo smutni, ale wzajemnie się wspierali, by walczyć o swoje życie i przyszłość.

Źródło: Hung Kaka Vlogs – Życie w Afryce

Ukryty w Moc Chau, ten naturalny strumień oferuje odwiedzającym nieograniczoną zabawę bez wydawania pieniędzy . Obszar strumienia jest dość szeroki, z czystą i klarowną wodą oraz bujną zielenią po obu brzegach, co czyni go idealnym miejscem na „leczenie” i ochłodę w weekendy dla rodzin i grup młodzieży odwiedzających Moc Chau na piknik.