Wskazówki, jak podróżować do Lijiang i Shangri-La w sposób piękny i niedrogi, nawet jeśli nie znasz języka chińskiego.

Według pani Nguyet, najważniejszym krokiem w samodzielnym podróżowaniu jest zebranie informacji i stworzenie szczegółowego planu podróży. Przez prawie miesiąc, gdy tylko miała wolny czas, przeglądała w internecie relacje z podróży i filtrowała informacje, aby znaleźć to, co jej odpowiadało.

Skrupulatnie dokumentuje codzienne aktywności, w tym miejsca, do których się udali, środki transportu, z których korzystali, i czas trwania podróży. „Nie chcę, żeby podróż była zbyt wyczerpująca, bo gonię za wieloma miejscami docelowymi. Mój mąż i ja chcemy bardziej cieszyć się krajobrazami” – wyjaśniła pani Nguyet.

Jeśli chodzi o wizę, zamiast płacić za usługę, pani Nguyet przygotowała wszystkie niezbędne procedury, m.in.: paszport ważny przez co najmniej 6 miesięcy; kserokopie biletów lotniczych i hotelowych; wypełniony elektroniczny formularz wniosku; kserokopię pierwszej strony paszportu z danymi osobowymi; oraz dwa zdjęcia w formacie 4 x 6 cali z białym tłem.

Pani Nguyet złożyła wniosek w Chińskim Centrum Obsługi Wizowej w Hanoi. Opłata za usługę wyniosła 690 000 VND. „Weryfikacja dokumentów i proces składania wniosku przebiegły bardzo szybko. Zostałam powiadomiona o terminie odbioru wyników. W przypadku zatwierdzenia wizy, podróżny płaci dodatkowy milion VND. Nie musiałam przedstawiać dowodu potwierdzającego środki finansowe ani dochody”.

Pani Nguyet kupiła w Wietnamie chińską kartę SIM dla turystów, zarezerwowała hotele i bilety kolejowe na całą podróż, a także doładowała swoje konto za pomocą popularnej aplikacji portfela elektronicznego w Chinach... W walizce, oprócz ubrań, miała też plastry rozgrzewające, lekarstwa i makaron instant.

Harmonogram

Pierwszego dnia para podróżowała z Hanoi do Lao Cai autobusem sypialnym, co kosztowało 600 000 VND od osoby w obie strony. Podróż trwała 5 godzin. Z dworca autobusowego pojechali pojazdem elektrycznym do przejścia granicznego, zjedli śniadanie i ustawili się w kolejce, aby dopełnić procedur imigracyjnych.

Po przybyciu do Hekou pani Nguyet i jej mąż zjedli lunch, a następnie udali się na dworzec kolejowy, skąd trzema pociągami dojechali do Lijiang. „Podróż była bardzo długa, trwała 10 godzin, ale chińskie pociągi jechały gładko, a mój mąż i ja spaliśmy smacznie”.

„O 7:30 następnego ranka dotarłam na dworzec kolejowy w Lijiang i wzięłam taksówkę do hotelu. Hotel znajduje się blisko głównej drogi, co ułatwia poruszanie się i nie musiałam daleko ciągnąć walizki. Koszt wyniósł 520 000 VND za pokój dwuosobowy” – powiedziała pani Nguyet.

Spędzili trzy dni na zwiedzaniu Lijiang. Pierwszego dnia para głównie spacerowała po starym mieście, odwiedzając kawiarnie.

Wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1997 roku, krajobraz Starego Miasta w Lijiang zachował się w autentycznym stanie do dziś. Jest uważane za jeden z najlepszych przykładów harmonijnego i zrównoważonego rozwoju turystyki na terenie starego miasta, w którym nadal mieszkają ludzie.

Drugiego dnia pani Nguyet i jej mąż zarezerwowali wycieczkę z lokalnym przewodnikiem na Śnieżną Górę Jadeitowego Smoka. Wybrali wycieczkę na szczyt o wysokości 3500 metrów, która obejmowała kurtki, osobiste butle tlenowe, transport, bilety wstępu, lunch i bilety na pokaz Impression Lijiang. Koszt wynosił 460 juanów (około 1,6 miliona VND) od osoby.

Podróż rozpoczyna się o 5 rano, gdy jest jeszcze ciemno i mroźno, ale turyści mają okazję podziwiać wschód słońca. Po dotarciu na ośnieżoną górę turyści ustawiają się w kolejce do kolejki linowej. Z kolejki można podziwiać dziewicze, białe, ośnieżone góry, otoczone bujną, zieloną roślinnością z rzadkimi drzewami, takimi jak sosny, cyprysy i jodły…

„Idealny plan podróży to wejście na szczyt góry, powrót na lunch, obejrzenie spektaklu „Impressions of Lijiang” o 13:00, a następnie podróż do Doliny Błękitnego Księżyca, aby podziwiać niezwykle piękne jezioro. Jeśli wybieracie się tam wiosną, tak jak my, powinniście omówić z biurem podróży wizytę na Snow Mountain Road, drodze w Lijiang, porośniętej kwitnącymi wiśniami” – powiedziała pani Nguyet.

Jednym z problemów, z jakimi spotkała się pani Nguyet podczas tej wycieczki, było to, że ani przewodnik, ani kierowca nie mówili po mandaryńsku, więc program tłumaczący nie mógł przełożyć informacji. Pani Nguyet skontaktowała się z właścicielem hotelu i poprosiła go o pełnienie roli tłumacza.

Następnego dnia para odwiedziła rodzinną posiadłość Mộc. Rezydencja rodziny Mộc zajmuje 46 akrów i składa się ze 162 pokoi o różnej wielkości. „Przyjazd tutaj to jak powrót do czasów sławnego serialu telewizyjnego »Księżniczka Huanzhu«” – powiedziała pani Nguyệt.

Po południu pojechali pociągiem do Shangrili, podróż trwała około dwóch godzin. Pierwszego dnia w Shangrili para napotkała ulewny deszcz, który zmusił ich do odwołania planowanej wizyty w Parku Narodowym Potatso. Zamiast tego spacerowali, podziwiając ulice, jedli śniadanie i delektowali się kawą.

„Dzięki aplikacji znalazłam restaurację położoną tuż przy pastwisku Napahai, z widokiem na pastwisko, jezioro i ośnieżoną górę Mai Li w oddali. Widok jest niesamowity” – opowiada pani Nguyet.

Po południu para odwiedziła klasztor Songtsen Gampo, zbudowany na wysokości ponad 3300 metrów n.p.m. i zajmujący powierzchnię ponad 30 hektarów. Przetrwawszy wzloty i upadki historii oraz spustoszenia czasu, klasztor Songtsen Gampo był wielokrotnie niszczony i odbudowywany.

Klasztor to kompleks architektoniczny w kształcie pięciopiętrowej wieży strażniczej, składający się z wielu struktur, które tworzą unikalną, spójną całość z pozłacanymi dachami krytymi dachówką i czerwonymi ścianami – charakterystycznymi kolorami starożytnej architektury świątynnej. Całość uzupełniają misterne rzeźbione wzory i motywy odzwierciedlające kulturę i wierzenia ludowe.

„To miejsce jest piękne, ale też bardzo zatłoczone. Aby dokładnie zwiedzić klasztor, potrzeba całego dnia” – powiedziała pani Nguyet.

Następnego dnia para odwiedziła Park Narodowy Potatso, „zielone serce” Shangrili, zajmujący obszar ponad 1300 kilometrów kwadratowych i charakteryzujący się zróżnicowanym i bogatym ekosystemem. „Najpiękniej jest tu jesienią. Turyści poruszają się po parku samochodami, a drogi są dość kręte, co sprzyja chorobie lokomocyjnej” – powiedziała pani Nguyet.

Ostatniego dnia pobytu w Shangrili para spacerowała po mieście, odwiedzając malownicze parki w centrum i delektując się lokalnym jedzeniem. Po obiedzie i odpoczynku udali się na dworzec kolejowy i udali się w pięciogodzinną podróż do Kunming. Podróż zakończyli podróżą pociągiem z Kunming do Hekou.

Kilka uwag

Pani Nguyet zarezerwowała hotel i bilety kolejowe za pośrednictwem aplikacji Trip.com. Według niej, nie wszystkie hotele wymienione w aplikacji przyjmują gości zagranicznych. Dlatego po dokonaniu rezerwacji należy skontaktować się z obsługą klienta, aby doprecyzować szczegóły. Turyści powinni również poprosić o identyfikator WeChat właściciela hotelu, aby skontaktować się z nim bezpośrednio.

Jeśli chodzi o bilety kolejowe, turyści mogą je kupić na dworcu, ale mogą być one wyprzedane lub dostępne mogą być tylko miejsca stojące. Aby zapewnić sobie wygodne siedzenia, pani Nguyet zarezerwowała bilety z wyprzedzeniem. „Za każdym razem można zarezerwować maksymalnie 5 biletów, ale miejsca są rozmieszczane losowo. Jeśli zarezerwujesz bilety sypialne, czasami każda osoba jest przydzielana do innego przedziału” – powiedziała pani Nguyet.

Jeśli chodzi o kuchnię, parze nie przypadło do gustu chińskie jedzenie. Ulubionym daniem Nguyet była grillowana kiełbasa posypana chili w proszku.

„Przed wyjazdem martwiłam się, bo nie znałam chińskiego i mogłam natknąć się na oszustwa lub inne problemy. Jednak kiedy dotarłam do Chin, byłam bardzo zadowolona z pięknych krajobrazów, świeżego powietrza i przyjaznych ludzi” – podzieliła się turystka.

Jeśli chodzi o koszty, w porównaniu z rezerwacją wycieczki, koszt samodzielnej wycieczki dla pary był tylko nieznacznie niższy (nie licząc zakupów). Jednak najbardziej zadowalała ich możliwość podążania własnym planem podróży.

Zdjęcie: Dostarczone przez osobę udzielającą wywiadu

Zafascynowane pięknem starożytnego miasta Taiping wiosną , miasto to nazywane jest „Małym starożytnym miastem Feniks” ze względu na swoją starożytną architekturę, głęboko zakorzenioną w tradycyjnej kulturze chińskiej.