Chroń dzieci przed powikłaniami krztuśca za pomocą szczepionek.

Jak powiedział dr Nguyen Thanh Le, zastępca ordynatora Oddziału Pediatrii w Centralnym Szpitalu Chorób Tropikalnych, na oddziale pediatrycznym od początku roku odnotowywane są pojedyncze przypadki krztuśca.

Krztusiec (koklusz) zwykle ma bezobjawowy początek, a objawy nieżytu nosa to: zatkany nos, katar, łagodny ból gardła, łagodny suchy kaszel oraz gorączka lub jej brak. Choroba trwa około 1–2 tygodni.

Ten etap łatwo pomylić z innymi łagodnymi infekcjami dróg oddechowych, zwłaszcza u małych dzieci, ponieważ kaszel jest minimalny, co ułatwia pomylenie go z zapaleniem oskrzelików. Dziecko, o którym mowa powyżej, jest jednym z takich przypadków.

Po fazie początkowej kaszel staje się napadowy i trwa od 10 do 20 godzin lub od 30 sekund do 1 minuty, stanowiąc ciągły kaszel bez oddychania, uniemożliwiający dziecku wdychanie tlenu i powodujący niewydolność oddechową.

Kaszel napadowy kończy się gwizdem podczas wdechu i może towarzyszyć wymiotom. Chociaż dzieci często są wyczerpane po kaszlu napadowym, wydają się stosunkowo zdrowe między epizodami.

Dr Le podkreślił, że napady kaszlu o charakterze napadowym zwykle zwiększają częstotliwość i nasilenie w miarę postępu choroby i trwają od 2 do 6 tygodni.

Te napady kaszlu często występują częściej w nocy. Choroba może mieć łagodniejszy przebieg i nie objawiać się charakterystycznym kaszlem u dzieci, młodzieży i dorosłych, którzy zostali wcześniej zaszczepieni.

Zazwyczaj, od początkowego etapu do całkowitego wyzdrowienia, krztusiec trwa około 3 miesięcy. Choroba może ustąpić samoistnie i najczęściej występuje u dzieci poniżej 2. miesiąca życia.

Aby chronić siebie i swoje rodziny, zwłaszcza małe dzieci, należy zaszczepić się w pełni, a w przypadku podejrzenia jakichkolwiek objawów zgłosić się do placówki medycznej na terminowe badanie i leczenie. Rokowanie w przypadku krztuśca jest lepsze, jeśli choroba zostanie wcześnie wykryta i leczona.

Jednak jeśli choroba zostanie wykryta późno, może spowodować poważne powikłania. Do typowych powikłań, które poważnie wpływają na zdrowie, należą: zapalenie płuc – zapalenie oskrzeli; niewydolność oddechowa;

Encefalopatia tlenowa w przebiegu niewydolności oddechowej oraz inne powikłania, takie jak krwotok spojówkowy, odma opłucnowa, uwięźnięcie przepukliny, wypadanie odbytnicy, zapalenie ucha środkowego, padaczka, niepełnosprawność intelektualna, paraliż, przepukliny pępkowe i odbytnicze itp., stanowią poważne konsekwencje krztuśca. Dlatego wczesne i prawidłowe rozpoznanie oraz leczenie krztuśca są niezwykle ważne.

Jeśli chodzi o krztusiec, informacje ze Szpitala Położniczo-Pediatrycznego prowincji Quang Ninh wskazywały wcześniej, że w ciągu ostatnich dwóch miesięcy szpital przebadał i przyjął 13 dzieci chorych na krztusiec, u których występowały takie objawy, jak ciągłe napady kaszlu trwające kilka tygodni, gorączka, sinica, wyczerpanie, uczucie osłabienia, utrata apetytu itp.

Większość dzieci, które zachorowały na krztusiec, nie była zaszczepiona lub nie otrzymała pełnego cyklu szczepień. Wiele dzieci zachorowało na krztusiec przed osiągnięciem wieku, w którym zalecano szczepienie (zgodnie z kalendarzem szczepień, dzieci otrzymują pierwszą dawkę szczepionki przeciw krztuścowi w wieku 2 miesięcy).

Choroba ta powoduje niebezpieczne powikłania i charakteryzuje się wysoką śmiertelnością wśród dzieci poniżej 3. miesiąca życia. Większość dzieci, które się nią zarażają, nie była szczepiona lub nie otrzymała pełnego cyklu szczepień; wiele dzieci zapada na krztusiec przed ukończeniem 2. miesiąca życia.

Lekarze twierdzą, że ponieważ dzieci poniżej 3. miesiąca życia nie mają jeszcze terminu szczepienia lub nie otrzymały wszystkich dawek szczepionki przeciwko krztuścowi, są narażone na duże ryzyko zachorowania na tę chorobę.

Z drugiej strony, dziecko może nie mieć odporności lub nie otrzymać jej od matki, ponieważ nie była ona zaszczepiona przeciwko tej chorobie. Kolejnym problemem jest to, że krztusiec u dzieci poniżej 1. roku życia bardzo szybko przechodzi w ciężki etap. Im młodsze dziecko, tym wyższy wskaźnik śmiertelności.

Zdaniem dr. Nguyen Tuan Hai z systemu szczepień Safpo/Potec, szczepienie jest najważniejszym środkiem ochrony zdrowia dzieci przed krztuścem.

Aby zapobiegać chorobie, rodzice powinni zadbać o to, aby ich dzieci otrzymały wszystkie szczepienia przeciwko krztuścowi zgodnie z harmonogramem: Pierwsza dawka: W wieku 2 miesięcy. Druga dawka: Miesiąc po pierwszej dawce. Trzecia dawka: Miesiąc po drugiej dawce. Czwarta dawka: Gdy dziecko ukończy 18 miesięcy.

Dzieci matek, które nie mają przeciwciał przeciwko krztuścowi, są bardziej narażone na zachorowanie na tę chorobę w porównaniu do dzieci, które otrzymały przeciwciała od swoich matek.

Aby zapewnić proaktywną ochronę małych dzieci przed chorobami, zanim osiągną wiek umożliwiający szczepienie, matki mogą przyjąć skojarzoną szczepionkę przeciw tężcowi, błonicy i krztuścowi (Tdap) w czasie ciąży.

Równocześnie konieczne jest wdrożenie innych środków ostrożności, takich jak częste mycie rąk mydłem, zakrywanie ust podczas kaszlu lub kichania; dbanie o codzienną higienę osobistą, w tym higienę nosa i gardła u dzieci; dbanie o to, aby domy, przedszkola i klasy były dobrze wentylowane, czyste i miały wystarczającą ilość światła; ograniczanie przebywania dzieci w zatłoczonych miejscach i unikanie kontaktu z osobami z chorobami układu oddechowego, zwłaszcza z osobami chorymi na krztusiec.

Rodzice muszą odróżniać krztusiec od zwykłego kaszlu, aby niezwłocznie zabrać dziecko do szpitala. W przypadku podejrzenia krztuśca lub wystąpienia któregokolwiek z następujących objawów: częste napady kaszlu, zaczerwienienie lub sinica twarzy podczas kaszlu, przedłużające się napady kaszlu; brak apetytu, częste wymioty; bezsenność; przyspieszony oddech/trudności w oddychaniu, dziecko należy zabrać do szpitala w celu przeprowadzenia badań, postawienia diagnozy i wczesnego wdrożenia leczenia.