معلمی که «تمام عمرش را در آزمایشگاه گذراند» از دنیا رفته است.

در این زمان، وظیفه او شستن بطری‌ها و شیشه‌های آزمایشگاهی، تمیز کردن ترازوهای تحلیلی و میزهای آزمایشگاهی و آماده‌سازی و انجام برخی آزمایش‌های شیمی توضیحی بود، در حالی که استاد پشت تریبون ایستاده بود و تئوری را تدریس می‌کرد.

پس از آن، به مدت سه سال متوالی، در سال ۱۹۵۷ مدرک لیسانس فیزیک و شیمی، در سال ۱۹۵۸ مدرک لیسانس ریاضیات را اخذ کرد، در سال ۱۹۵۷ شروع به نوشتن پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود کرد تا در سال ۱۹۵۹ از آن دفاع کند و بلافاصله تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه دلاور، ایالات متحده آمریکا آغاز کرد.

در سال ۱۹۶۲، او با موفقیت از پایان‌نامه دکترای خود در رشته شیمی فیزیک آلی دفاع کرد.

پس از بازگشت به ویتنام، او در دانشگاه علوم سایگون مشغول به کار شد.

پس از سال ۱۹۷۵، او به عنوان مدرس در دانشگاه شهر هوشی مین (که اکنون دانشکده علوم دانشگاه ملی ویتنام شهر هوشی مین نام دارد) به تدریس ادامه داد.

در سال ۱۹۸۱ به درجه استادی ارتقا یافت.

در سال ۱۹۸۷، او مدیر مرکز خدمات تحلیلی و تجربی شهر هوشی مین شد و همزمان تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۲۰۰۱، به عنوان رئیس اتحادیه انجمن‌های علمی و فنی شهر هوشی مین خدمت کرد.

پس از بازنشستگی، او به طور فعال در تدریس مشارکت داشت و به همکاری با بسیاری از تکنسین‌های آزمایشگاه ادامه داد و دانشجویان کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا متعددی را راهنمایی کرد.

علاوه بر این، او سمت‌های زیادی را در سازمان‌های اجتماعی بر عهده داشت، از جمله: نایب رئیس اتحادیه انجمن‌های علوم و فناوری شهر هوشی مین، نایب رئیس انجمن شیمی ویتنام، نایب رئیس انجمن فیزیک تحلیلی، شیمی و زیست‌شناسی ویتنام، نایب رئیس انجمن بهداشت عمومی شهر هوشی مین، رئیس انجمن شیمی شهر هوشی مین...

پروفسور چو نگوک سون همچنین در دوره‌های هشتم، نهم و دهم عضو مجلس ملی بود.

پروفسور چو فام نگوک سون در طول دوران حرفه‌ای خود بیش از ۲۰۰ مقاله علمی در مجلات تخصصی منتشر کرده است. نکته قابل توجه این است که ۵ اثر از او به چاپ رسیده و کتاب‌های درسی و رساله‌های متعددی نیز تألیف کرده است.