دهکده هوآی خائو در بخش کوانگ تان، شهرستان نگوین بین، استان کائو بانگ واقع شده است. این روستا هنوز جنگلهای بکر خود را حفظ کرده و از کندوهای زنبور وحشی طبیعی در اعماق جنگل برخوردار است، سنتی که صدها سال با زندگی مردم هوآی خائو در هم آمیخته است.
دهکده هوآی خائو در حال حاضر ۳۴ خانوار دارد که همگی از گروه قومی دائو تین هستند. هر ساله در هفتمین ماه قمری، مردم دائو تین در دهکده هوآی خائو، کلونیهای زنبور عسل را جمعآوری میکنند تا آنها را ذوب کرده و به موم خالص تبدیل کنند. موم خالص زنبور عسل که پس از ذوب شدن به دست میآید، به عنوان ماده اولیه برای چاپ طرحها روی لباسهای سنتی زنان دائو تین استفاده میشود. 
به Vietnam.vn بپیوندید تا فرآیند تولید موم زنبور عسل توسط گروه قومی دائو تین را از طریق مجموعه عکس "مردم دائو تین و نحوه فرآوری موم وحشی" تجربه کنید. مردم دائو تین در دهکده هوآی خائو، کمون کوانگ تان، منطقه نگوین بین، استان کائو بانگ، برای ایجاد الگوهای منحصر به فرد روی لباسهای سنتی خود، باید مراحل دشوار بسیاری را طی کنند: از رفتن به جنگل برای برداشت لانههای غولپیکر زنبورهای وحشی گرفته تا فرآوری موم زنبور عسل و چاپ الگوها روی پارچه... این مجموعه عکس توسط نویسنده به مسابقه عکس و ویدیوی "ویتنام شاد" که توسط وزارت اطلاعات و ارتباطات برگزار میشود، ارسال شده است. 
آب و هوای تازه و جنگلهای بکر هوآی خائو شرایط ایدهآلی را برای لانهسازی زنبورهای عسل غولپیکر فراهم میکند. این روستا دو منطقه لانهسازی برای زنبورهای عسل غولپیکر دارد: چان ونه و تا لاک که هر کدام حدود ۳۰ لانه دارند. زنبورهای عسل غولپیکر لانههای خود را به طور ناپایدار روی صخرههای جنگل در ارتفاع حدود ۲۰ تا ۳۰ متری از سطح زمین میسازند. 
هر ساله، در بهار گرم، زنبورها برای ساختن کندوهای خود و تولید عسل بازمیگردند و در پاییز خنک، برای یافتن مکانی گرمتر برای گذراندن زمستان به آنجا پرواز میکنند. در حالی که زنبورها در حال ساخت کندوهای خود و تولید عسل هستند، روستاییان همیشه افرادی را برای محافظت از کلونیهای زنبور عسل تعیین میکنند تا مطمئن شوند کسی به آنها آسیبی نمیرساند. وقتی عسل تمام میشود و زنبورها پرواز میکنند، روستا جلسهای برگزار میکند تا روزی را انتخاب کند و افرادی را برای سازماندهی برداشت موم زنبور عسل تعیین کند.
به Vietnam.vn بپیوندید تا فرآیند تولید موم زنبور عسل توسط گروه قومی دائو تین را از طریق مجموعه عکس "مردم دائو تین و نحوه فرآوری موم وحشی" تجربه کنید. مردم دائو تین در دهکده هوآی خائو، کمون کوانگ تان، منطقه نگوین بین، استان کائو بانگ، برای ایجاد الگوهای منحصر به فرد روی لباسهای سنتی خود، باید مراحل دشوار بسیاری را طی کنند: از رفتن به جنگل برای برداشت لانههای غولپیکر زنبورهای وحشی گرفته تا فرآوری موم زنبور عسل و چاپ الگوها روی پارچه... این مجموعه عکس توسط نویسنده به مسابقه عکس و ویدیوی "ویتنام شاد" که توسط وزارت اطلاعات و ارتباطات برگزار میشود، ارسال شده است. آب و هوای تازه و جنگلهای بکر هوآی خائو شرایط ایدهآلی را برای لانهسازی زنبورهای عسل غولپیکر فراهم میکند. این روستا دو منطقه لانهسازی برای زنبورهای عسل غولپیکر دارد: چان ونه و تا لاک که هر کدام حدود ۳۰ لانه دارند. زنبورهای عسل غولپیکر لانههای خود را به طور ناپایدار روی صخرههای جنگل در ارتفاع حدود ۲۰ تا ۳۰ متری از سطح زمین میسازند. هر ساله، در بهار گرم، زنبورها برای ساختن کندوهای خود و تولید عسل بازمیگردند و در پاییز خنک، برای یافتن مکانی گرمتر برای گذراندن زمستان به آنجا پرواز میکنند. در حالی که زنبورها در حال ساخت کندوهای خود و تولید عسل هستند، روستاییان همیشه افرادی را برای محافظت از کلونیهای زنبور عسل تعیین میکنند تا مطمئن شوند کسی به آنها آسیبی نمیرساند. وقتی عسل تمام میشود و زنبورها پرواز میکنند، روستا جلسهای برگزار میکند تا روزی را انتخاب کند و افرادی را برای سازماندهی برداشت موم زنبور عسل تعیین کند. 
در زمان مناسب، زنان اقلیت قومی دائو تین دور هم جمع میشدند و برای جمعآوری موم به کوه میرفتند. 
مرتبسازی موم زنبور عسل در مرکز فرهنگی روستا.
کندوهای زنبور عسل بسیار بزرگ هستند و قطر آنها از ۱ متر تا ۱.۵ متر متغیر است. موم زنبور عسل به مرکز اجتماعات روستا منتقل و جمعآوری میشود. در اینجا، موم زنبور عسل دستهبندی و الک میشود و موم زردتر از موم تیرهتر جدا میشود. قبل از پردازش، موم زنبور عسل دستهبندی میشود و هرگونه خاک یا برگ چسبیده به آن جدا میشود. موم زرد از کندوهایی تهیه میشود که اخیراً پرواز کردهاند و در نتیجه موم با کیفیت بهتر و بازده بالاتری دارند. موم تیرهتر از کندوهایی تهیه میشود که قبلاً پرواز کردهاند یا تحت تأثیر باران قرار گرفتهاند و در نتیجه بازده کمتری دارند.
پس از دستهبندی، موم زنبور عسل برای ذوب شدن در یک قابلمه بزرگ قرار داده میشود. در طول فرآیند ذوب، زنان باید به طور مداوم هم بزنند تا از سوختن جلوگیری شود و موم به طور یکنواخت ذوب شود. پس از جوش آمدن، موم به یک سبد پرس منتقل میشود و اجازه میدهد تا عصاره موم زنبور عسل و آب به پایین تخلیه شود. هرگونه موم ذوب نشده باقی مانده در سبد جمعآوری شده و برای ذوب بیشتر به یک منطقه جداگانه منتقل میشود. موم زنبور عسل زرد معمولاً حدود سه بار گرم و فشرده میشود تا تمام عصاره آن استخراج شود. موم زنبور عسل سیاه حدود دو بار گرم و فشرده میشود تا تمام عصاره آن استخراج شود. 
روستاییان از تکههای موم زنبور عسلی که در دست داشتند، خوشحال بودند.
مردان قوی و چابک که در بالا رفتن از درختان مهارت داشتند، وظیفه داشتند به جنگل بروند، از صخرهها و شاخههای درختان بالا بروند و کندوهای عسل را به پایین بیندازند. در همین حال، زنان در پایین، شانههای عسل را جمعآوری میکردند و آنها را مرتب میبستند تا به محل جمعآوری در روستا ببرند. 
