اقلیت‌های قومی از جنگل‌های بالادست رودخانه کی لو محافظت می‌کنند.

بر اساس گزارش کمیته حزبی کمون فو مو، تعداد اعضای حزب در چهار گروه مدیریت و حفاظت از جنگل‌های محلی (فو گیانگ، فو تین، فو دونگ، فو لوی) ۱۵۰ نفر است. این گروه، نیروی پیشگام و اصلی برای اجرای برنامه‌ها و طرح‌های مدیریت و حفاظت از جنگل است. در جلسات روستا و دهکده، مسائل مهم مربوط به مدیریت و حفاظت از جنگل با شور و شوق مورد بحث قرار گرفته و به طور مؤثر اجرا می‌شود.

اعضا تحت رهبری آقای لا لان تانگ، سرپرست تیم گروه پیمانکاری حفاظت و مدیریت جنگل در روستای فو لوی، مسیر سفر خود (تقریباً ۱۰۰ کیلومتر) را مورد بحث قرار دادند. آقای تانگ از بودجه عملیاتی گروه حفاظت و مدیریت جنگل، بودجه‌ای را برای خرید لوازم مورد نیاز اختصاص داد. اعضا با موتورسیکلت به حاشیه جنگل سفر کردند، سپس با هم پیاده رفتند تا هر درخت ارزشمند را بررسی کرده و هر منطقه را به طور کامل جستجو کنند تا موارد قطع غیرقانونی درختان را تشخیص دهند. هر گشت از سپیده دم تا غروب آفتاب ادامه داشت.

آقای لا لان تونگ، رئیس روستای فو لوی، گفت: «هر عضو حزب مسئولیت دارد به هر شهروند آموزش دهد که جنگل یک دارایی ارزشمند خواهد بود که جوامع قومی چام و بانا برای نسل‌های آینده به جا خواهند گذاشت. من به عنوان یک عضو حزب، علاوه بر رعایت مقررات حزب و دولت، با اعتماد جامعه محلی، با جسارت سمت رهبری تیم گروه قرارداد مدیریت و حفاظت از جنگل در روستای فو لوی را پذیرفتم. وقتی برای منافع عمومی کار می‌کردم و حفاظت مؤثر از جنگل را در اولویت قرار می‌دادم، اعضای تیم و جامعه محلی واکنش نشان می‌دادند و از آن پیروی می‌کردند.»

با تماشای گروه‌هایی از مردم که در حال گشت‌زنی برای محافظت از «ریه‌های سبز» منطقه، از میان جنگل‌های سرسبز و خرم بالادست رودخانه لا هینگ، از نهرهای که کاچ، ای ای ام ال ای، کا تون و غیره عبور می‌کردند، ارزش اجماع و تأثیر گسترده آن را درک کردیم و سرشار از امید به اثربخشی مدل حفاظت از جنگل‌ها از طریق قدرت جمعی و مشارکت جامعه در روستاها و دهکده‌ها شدیم.

پیش از این، مدیریت حفاظت از جنگل‌ها به خانوارها و افراد واگذار می‌شد. با این حال، مدل واگذاری مدیریت حفاظت از جنگل به جوامع روستایی که توسط هیئت مدیریت حفاظت از جنگل‌های منطقه دونگ شوان با هماهنگی کمیته مردمی کمون فو مو اجرا شد، به طرز چشمگیری مؤثر بوده است. نقش شاخه‌های حزب، افراد تأثیرگذار و اعضای حزب در جامعه، روستاها و دهکده‌ها به وضوح در طرح فعالیت نشان داده شده است. از زمان اجرای این مدل، جنگل‌زدایی، تجاوز به اراضی جنگلی و قطع غیرقانونی درختان به طور قابل توجهی کاهش یافته است. اکنون، مردم محلی به نیروی اصلی تبدیل شده‌اند و با سازمان‌های تابعه در اجرای کارهای حفاظت از جنگل همکاری می‌کنند.

آقای لو وان به، معاون مدیر اداره کشاورزی و توسعه روستایی استان فو ین

تقویت معیشت و حفاظت از جنگل‌ها

در سال ۲۰۲۰، کمون فو مو به موضوع داغ افکار عمومی در سراسر کشور تبدیل شد، زمانی که ساکنان و برخی از اعضای حزب و مقامات جنگل‌ها را نابود کردند. احکام و اقدامات انضباطی صادر شد. این ضربه دردناکی برای کسانی بود که در مدیریت جنگلداری و دولت محلی کار می‌کردند. نکته کلیدی شناسایی علت اصلی، درس گرفتن از آن و جلوگیری از وقوع مجدد چنین حوادث تاسف‌باری است.

آقای نگوین ترونگ هائو، مدیر هیئت مدیره حفاظت از جنگل‌های منطقه دونگ ژوان، پس از سال‌ها کار در جنگل‌های منطقه دونگ ژوان، معتقد است که بهترین راه برای حفظ جنگل‌های طبیعی در فو مو، افزایش معیشت و بهبود زندگی اقلیت‌های قومی است. این امر مزایایی را ایجاد می‌کند و با مسئولیت‌های جامعه در حفاظت از جنگل‌ها در منطقه بالادست منطقه دونگ ژوان در تعامل است.

طبق اعلام کمیته مردمی کمون فو مو، علاوه بر راهنمایی ایدئولوژیک برای جامعه محلی، اجرای مؤثر مدل قرارداد مدیریت و حفاظت از جنگل به دلیل سطح حمایت ۴۰۰۰۰۰ دانگ ویتنام در هکتار در سال است (بخشنامه ۵۵/۲۰۲۳/TT-BTC مورخ ۱۵ آگوست ۲۰۲۳ وزارت دارایی ).

با این نرخ، چهار تیم مدیریت و حفاظت از جنگل پس از 10 ماه (مارس تا دسامبر 2024) مدیریت و حفاظت از 25000 هکتار جنگل طبیعی در کمون فو مو، 3.01 میلیارد دونگ ویتنامی دریافت خواهند کرد. قراردادهایی بین کمیته مردمی کمون و چهار تیم مدیریت و حفاظت از جنگل سالانه امضا خواهد شد. مقامات قبل از پرداخت بودجه، اثربخشی مدیریت و حفاظت از جنگل را بررسی و ارزیابی خواهند کرد. تخمین زده می‌شود که هر خانوار تقریباً 10 میلیون دونگ ویتنامی در سال برای حمایت از فعالیت‌های مدیریت و حفاظت از جنگل دریافت کند.

علاوه بر این، برنامه تخصیص زمین جنگلی برای تولید (زمین اختصاص داده شده توسط دولت بدون عوارض استفاده از زمین) به اقلیت‌های قومی در کمون فو مو برای احیای جنگل، افزایش معیشت و بهبود استانداردهای زندگی نیز توسط بخش دونگ ژوان به خوبی اجرا شده است. تا به امروز، ۴۶ خانوار در کمون فو مو درختان اقاقیا را در زمین اختصاص داده شده (۳-۶ هکتار برای هر خانوار) ​​در زیرمنطقه‌های V2.2 و ۷۵، با مساحت کل ۲۰۰ هکتار، کاشته اند. در زیرمنطقه ۷۴، ۶۱ خانوار نیز درختان اقاقیا (۱-۳ هکتار برای هر خانوار) ​​با مساحت کل ۱۰۷.۸ هکتار کاشته اند.

آقای نگوین ون مین، رئیس کمیته مردمی کمون فو مو، گفت: «اینها خانوارها و افرادی هستند که زمین ندارند یا زمین کافی برای تولید ندارند و نیاز مستقیم به تولیدات جنگلی دارند و در کمون فو مو ساکن هستند؛ اولویت با خانوارهای اقلیت قومی است که فقیر هستند و با شرایط سخت زندگی روبرو هستند و نیاز و توانایی کاشت درخت در زمین اختصاص داده شده را دارند. این خانوارها درختان را پاکسازی و کاشته اند و درختان اقاقیا به خوبی رشد می کنند و نویدبخش منابع اقتصادی برای مردم کمون فو مو در 2-3 سال آینده هستند. در حال حاضر، ما به طور فعال با آژانس های مربوطه برای صدور گواهی حق استفاده از زمین برای این خانوارها هماهنگی می کنیم.»

طبق گزارش هیئت مدیریت جنگل‌های حفاظتی منطقه دونگ ژوان، زمین‌های اختصاص داده شده به مردم کمون فو مو عمدتاً از سنگ معدن رسی و سنگ‌های مخلوط تشکیل شده است که از نظر مواد مغذی فقیر هستند و فقط برای گونه‌های جنگلی که خاک را بهبود می‌بخشند مناسب هستند. بنابراین، کاشت جنگل توسط مردم برای توسعه اقتصادی با شرایط طبیعی سازگار است، ضمن اینکه پوشش جنگلی در منطقه را تضمین می‌کند، اهداف توسعه اقتصادی را با عملکرد حفاظتی جنگل مرتبط می‌سازد، از محیط زیست اکولوژیکی محافظت می‌کند و زندگی مردم را بهبود می‌بخشد.

قطعنامه 09-NQ/HU کمیته حزبی ناحیه دونگ ژوان تأیید می‌کند که تخصیص و اجاره زمین‌های جنگلی نقش حیاتی در حفاظت از جنگل‌ها در کمون فو مو ایفا می‌کند. این امر باید کاملاً مطابق با رویه‌های قانونی انجام شود؛ تشویق و جذب پروژه‌هایی برای حمایت از احیای جنگل برای اقلیت‌های قومی و جذب نهادهای اقتصادی برای مشارکت در احیای جنگل‌های تولیدی، ایجاد شغل برای کارگران روستایی و تثبیت تولید و زندگی مردم.

آقای هو وان مویی، دبیر کمیته حزب منطقه دونگ شوان

خانم لا لان تی هان (روستای فو گیانگ) گفت: «خانواده ما از حزب و دولت به خاطر توجهشان به تخصیص زمین به مردم برای کاشت جنگل و توسعه اقتصادی سپاسگزار است. برای افرادی که در شرایط سختی مانند من هستند، این فرصتی برای تغییر زندگی ماست. با افزایش درآمدمان، دیگر به رفتن به جنگل برای قطع درختان و پاکسازی زمین برای کاشت کاساوا مانند گذشته فکر نمی‌کنیم.»

با ترک فو مو در جاده ارتقا یافته و توسعه یافته DT647، که توسط سیستمی از جاده‌های بتنی بین روستایی احاطه شده است، در دوردست، جنگلی وسیع و کوه‌هایی پوشیده از پوششی سبز رنگ دیده می‌شوند. این سبزی امید برای جوامع قومی چام و بانا در مورد تحول این سرزمین است.

جنگل بالادست فو مو زمانی حفظ خواهد شد که زندگی بیش از ۳۰۰۰ نفر از اقلیت‌های قومی در این منطقه مورد مراقبت و بهبود قرار گیرد.

شرق