سفالگری در سا هویِن به یک میراث فرهنگی ناملموس ملی تبدیل شده است.

کوانگ نگای از دیرباز به عنوان مهد فرهنگ سا هویینه شناخته شده است و سفالگری روح این فرهنگ است. سفالگری باستانی سا هویینه که قدمت آن به ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش برمی‌گردد، نقش مهمی در زندگی و فعالیت‌های معنوی مردم سا هویینه ایفا کرده است. با این حال، در طول هزاره‌ها، این هنر سفالگری سنتی با خطر انقراض روبرو است.

در حال حاضر، تعداد خانوارهایی که هنوز به سفالگری سنتی مشغول هستند زیاد نیست و عمدتاً در روستاهای ترونگ سون و وین آن، در بخش فو خان، متمرکز شده‌اند. این منطقه همچنین در کنار تالاب آن خه، زادگاه فرهنگ منحصر به فرد سا هوینه، واقع شده است.

شور و نشاط سفالگری در زندگی مدرن

امروزه، محصولات روستای سفالگری سا هوینه نه تنها نیازهای داخلی را برآورده می‌کنند، بلکه سهم قابل توجهی در صنعت گردشگری نیز دارند. اقلام کوچک و نفیسی مانند گلدان‌های سفالی، کتری‌ها، قالب‌های پنکیک، اجاق‌ها و گلدان‌ها... نه تنها ارزش کاربردی دارند، بلکه آثار هنری بی‌نظیری نیز هستند.

علاوه بر این، برخی از محصولات سرامیکی نیز برای ساخت و ساز معماری و دکوراسیون در هتل‌ها و رستوران‌ها تولید می‌شوند و جلوه خاصی به فضا می‌بخشند.

تأکید بر ارزش فرهنگی سا هیون

ثبت سفالگری سا هوین در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس، نه تنها تأییدی بر ارزش فرهنگی دیرینه آن است، بلکه نیروی محرکه‌ای برای حفظ و ترویج سفالگری سنتی نیز می‌باشد.

این همچنین فرصتی برای ترویج و معرفی فرهنگ سا هوین به گردشگران داخلی و بین‌المللی است و به توسعه گردشگری و اقتصاد محلی کمک می‌کند.

نگوین هوانگ