ظروف حشرات در آشپزخانه به طور فزاینده‌ای خلاقانه می‌شوند.

تنها تعداد بسیار کمی (نه بیشتر از ۰.۱٪) مانند مگس‌ها، پشه‌ها، موریانه‌ها، کرم‌های چوب و غیره، برای انسان مزاحمت ایجاد می‌کنند.

مورچه‌ها نیز بال دارند و به راسته بال‌پرندگان (بال‌های غشایی) تعلق دارند. این تعریف کلی و نسبی است.

از نظر رژیم غذایی، حشرات فرصت طلب یا به عبارت ساده تر، همه چیزخوار هستند.

به همین دلیل است که مردم آنها را «حشره» می‌نامند. انواع مرغوب‌تر آنها از گل‌ها، گیاهان، گرده، شهد و... تغذیه می‌کنند و حتی حشرات دیگر را نیز می‌خورند، بسته به اینکه ساختار فک آنها مناسب باشد یا نه.

حشرات سطح پایین‌تر از زباله‌های آلی، کود، کمپوست، خون، چرک، زباله و غیره تغذیه می‌کنند. زنبورها، پروانه‌ها، مگس‌ها و پشه‌ها خواران «مودب‌تری» هستند؛ آن‌ها از سیفون برای مکیدن غذا استفاده می‌کنند.

در سال ۲۰۱۳، فائو رسماً از مردم خواست که به دلایل امنیت غذایی، حشرات را بخورند. با توجه به اینکه تخمین زده می‌شود جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ به ۹ میلیارد نفر برسد، منابع تولید غذا (زمین، رودخانه‌ها، دریاها، جنگل‌ها و غیره) فشار زیادی بر محیط زیست وارد خواهند کرد.

در کشورهای فقیر، به سختی گوشتی برای خوردن پیدا می‌شود! به همین دلیل است که فائو تأکید می‌کند که منبع پروتئین فراوان موجود در حشرات، راه حلی برای مشکل سوء تغذیه خواهد بود.

به طور کلی، مصرف پروتئین حشرات و تبدیل آن به پروتئین انسانی خیلی هم بد نیست؛ در واقع، حتی خوک‌ها و گاوها هم باید کمی به آن احترام بگذارند.

میزان پروتئین در حشرات بسته به مرحله رشدی آنها متفاوت است. مرحله لاروی نسبت به مرحله بالغ، پروتئین کمتری دارد. علاوه بر این، پروتئین حشرات حاوی مقدار قابل توجهی از اسیدهای آمینه ضروری مانند لیزین، ترئونین و تریپتوفان است...

گردشگران در پنوم پن (کامبوج) ظروف ساخته شده از حشرات را می‌خرند. عکس: TTD

حشرات همچنین سرشار از اسیدهای چرب ضروری (که بدن انسان قادر به سنتز آنها نیست) مانند امگا ۳ و امگا ۶ هستند. آنها همچنین حاوی مقدار قابل توجهی مواد معدنی، به ویژه آهن و روی هستند. ویتامین‌هایی مانند B1، B2، B12، A و E نیز به وفور یافت می‌شوند.

میلیون‌ها گونه حشره وجود دارد، اما فقط حدود ۲۰۰۰ گونه از آنها به طور سنتی خوراکی محسوب می‌شوند.

طبق اسناد فائو، بیش از 30٪ سوسک‌ها (Coleoptera) مانند کفشدوزک‌ها و سوسک‌های سرگین هستند و پس از آن حشرات راسته پولک‌بالان مانند پروانه‌ها با 18٪ و پرده‌بالان مانند زنبورها و مورچه‌ها با 14٪ قرار دارند. این حشرات معمولاً از طبیعت جمع‌آوری می‌شوند.

پرورش حشرات برای غذا ایده جدید و جذابی است. برای تولید همان مقدار پروتئین، پرورش جیرجیرک به شش برابر خوراک کمتر از پرورش گاو، چهار برابر کمتر از پرورش گوسفند و دو برابر بیشتر از پرورش خوک یا مرغ نیاز دارد.

ناگفته نماند که حشرات، همانطور که در بالا ذکر شد، فرصت‌طلب هستند و غذا می‌خورند. آنها همه‌چیزخوار هستند و به سرعت رشد می‌کنند؛ پرورش گاو، خوک و مرغ ماه‌ها تا یک سال طول می‌کشد، در حالی که حشرات فقط به چند هفته تا یک ماه زمان نیاز دارند.

همچنین پرورش آنها آسان است زیرا پرورش حشرات در مقایسه با پرورش گاو، خوک و مرغ، گاز گلخانه‌ای و آمونیاک بسیار کمتری آزاد می‌کند...

مغذی، ارزان و سازگار با محیط زیست - جای تعجب نیست که فائو مردم را به خوردن حشرات تشویق می‌کند. ترسناک است؟ پس حشرات را به عنوان خوراک دام پرورش دهید.

یک رویکرد پیشرفته‌تر شامل پرورش حشرات برای استخراج پروتئین است. در هر صورت، پروتئین به طور مستقیم یا غیرمستقیم در معده انسان قرار می‌گیرد. فائو به طور فعال در این راستا فعالیت می‌کند.

شرایط تغذیه و نگهداری حشرات از عواملی هستند که توسط مسئولین نظارت می‌شوند زیرا بر خطرات میکروبیولوژیکی و سمی تأثیر می‌گذارند.

محصولات نهایی که به بازار عرضه می‌شوند نیز باید مطابق با مقررات ایمنی مواد غذایی مانند از بین بردن باکتری‌های بیماری‌زا، بسته‌بندی مناسب و نگهداری باشند.

نزدیک به ۲۰۰۰ نوع حشره خوراکی هستند، اما در واقعیت، تنها چند ده نوع از آنها توسط مقامات ایمنی تأیید شده‌اند که این موضوع از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. این فهرست دائماً در حال گسترش است.

اخیراً، سازمان غذا و داروی سنگاپور (SFA) مصرف ۱۶ نوع حشره از جمله جیرجیرک، شفیره کرم ابریشم و ملخ را برای انسان مجاز دانسته است.

چند روز پیش، برای ناهار به رستورانی در سایگون رفتم و غذایی از شفیره کرم ابریشم سرخ‌شده با پیازچه دیدم. شفیره کرم ابریشم حشراتی هستند که در مرحله نهایی تبدیل شدن به پروانه قرار دارند، بنابراین بسیار چرب و خوش‌طعم هستند. با یادآوری اینکه گاهی اوقات در کودکی این غذا را می‌خوردم، شفیره را سفارش دادم. دوستم که با من بود، با اینکه قصاب ماهری در خانه است، رنگش پرید.

با این حال، بسیاری از مردم ویتنام هنوز از خوردن حشرات بیزارند. نگرانی‌های ایمنی پیرامون مصرف حشرات در مقایسه با موانع فرهنگی ناچیز است.

در کشورهای در حال توسعه مانند کشورهای آفریقایی، حشرات یک غذای نسبتاً رایج هستند. غذاهایی وجود دارند که نام آنها به تنهایی برای ایجاد لرزه بر اندام شما کافی است، مانند موریانه‌های سرخ شده و کیک‌های پشه سرخ شده ترد (شبیه کیک‌های میگوی سرخ شده)، که هر کیک حاوی نیم میلیون پشه است.

در کامبوج، غذاهای حشرات معمولاً در بسیاری از بازارها فروخته می‌شوند، از جمله عنکبوت‌های سرخ‌شده‌ی ترد.

اینها غذاهایی هستند که ... ماهیت "کامل" دارند.

غربی‌ها آن را چندش‌آور می‌دانند. تولیدکنندگان مواد غذایی در اروپا و آمریکا با شور و شوق شروع به نوآوری کرده‌اند. آن‌ها پودرهای مختلف حشرات مانند پودر جیرجیرک، پودر ملخ، پودر ملخ و غیره را به همراه «دستورالعمل‌های استفاده» برای آشپزهای خانگی جهت تهیه پودینگ، کیک شکلاتی و غیره به بازار عرضه می‌کنند.

غربی‌ها از بوی سس ماهی تخمیر شده و خمیر میگوی ما می‌ترسند. برعکس، بسیاری از انواع پنیرهای غربی باعث می‌شوند که ما از بو فرار کنیم. بحث در مورد طعم و مزه دشوار است. غذاهای سنتی باید چیز خاصی داشته باشند تا قرن‌ها منتقل شوند.

مگر شفیره کرم ابریشم سرخ‌شده با پیاز یا لارو سوسک نارگیل با سس تمر هندی غذاهای سنتی نیستند؟ انسان‌های متمدن این غذاهای روستایی را کنار گذاشته و رد کرده‌اند، اما اکنون به دلایل تغذیه‌ای و زیست‌محیطی به آنها بازمی‌گردند.

چه کسی می‌داند، شاید روزی خوردن حشرات به یک مد تبدیل شود و حتی ممکن است بازاریابان حشرات را به عنوان یک غذای «شفابخش» «اعلام» کنند.

هنگام بحث در مورد تغذیه، مردم اغلب بر مزایای پروتئین سالم حشرات تأکید می‌کنند، اما یک چیز را فراموش می‌کنند: حشرات سرشار از پروتئین هستند اما کربوهیدرات بسیار کمی دارند.

این غذا هم غنی و هم خوش طعم است و برای خانم‌هایی که رژیم لاغری دارند، عالی است. آیا جرات امتحان کردنش را دارید؟

-------------------------------------------------------------------------------------------