امید است که شنزار وسط رودخانه سرخ به فضای سبز تبدیل شود.

علاوه بر این، بخش بزرگی از دشت آبرفتی در منطقه مرزی بین مناطق قرار دارد که تعیین مرز روی زمین را دشوار می‌کند. مدیریت زمین و ساخت و ساز در این منطقه توجه کافی را به خود جلب نکرده است و فقدان یک رویکرد مدیریت یکپارچه منجر به نقض مقررات کاربری زمین و ساخت و ساز شده است.

به گفته معمار نگوین توان تانگ، رئیس اداره مدیریت شهری منطقه هوآن کیم، علاوه بر کاستی‌های ذکر شده، این سوال که چگونه می‌توان ارزش فضا و منظر دشت سیلابی رودخانه سرخ را به حداکثر رساند، مدت‌هاست که توسط سطوح و بخش‌های مختلف مطرح شده است. با این حال، در سال‌های گذشته، این موضوع با موانع قانونی، به ویژه مقررات مربوط به قانون خاکریزها، مواجه بوده است. با تصویب برنامه ریزی شهری رودخانه سرخ توسط کمیته مردم هانوی، شرایط بسیار مطلوبی برای توسعه رودخانه سرخ به یک محور مهم منظر شهری پایتخت، به ویژه منطقه دشت سیلابی، با هدف ایجاد فضاهای سبز درست در قلب شهر ایجاد شده است.

به گفته آقای نگوین توان تانگ، مهمترین منطقه آبرفتی در وسط رودخانه سرخ، در زیر پل لانگ بین، عمدتاً در محدوده اداری منطقه هوان کیم واقع شده است و یک فضای سبز بزرگ حدود ۲۳ هکتار است. در سال‌های اخیر، سطح آب رودخانه سرخ به ندرت بالا می‌آید و مساحت دشت آبرفتی تغییر چندانی نکرده است.

در همین حال، در بالادست رودخانه سرخ، ساخت سدهای بزرگ و کوچک برق‌آبی، فراوانی و شدت سیل را در مقایسه با گذشته کاهش داده است. بنابراین، حتی در طول فصل بارندگی، دشت‌های آبرفتی در وسط رودخانه سرخ به مزارع حاصلخیزی با محصولات کشاورزی در تمام فصول تبدیل می‌شوند و همچنین به عنوان یک مکان تفریحی خودجوش برای بسیاری از ساکنان هانوی عمل می‌کنند. این امر پتانسیل قابل توجه و فرصت‌های فراوان برای توسعه دشت‌های آبرفتی رودخانه سرخ را تأیید می‌کند.

آقای نگوین توان تانگ گفت: «منطقه‌ی وسط رودخانه‌ی سرخ، قطعه‌ی گرانبهایی از زمین است که طبیعت به هانوی بخشیده است. همچنین این منطقه، به همراه سه منطقه‌ی دیگر - با دین، تای هو و لانگ بین - تنها فضای باقی‌مانده در منطقه‌ی هوان کیم است که می‌توان از آن برای ایجاد یک فضای عمومی سبز و اکولوژیکی جذاب استفاده کرد.»

مردم هم موافقند و از آن حمایت می‌کنند.

به گفته آقای نگوین توان تانگ، منطقه هوآن کیم، با هماهنگی مناطق با دین، تای هو و لانگ بین، به تدریج در حال تدوین طرح‌ها و پروژه‌هایی با هدف بهره‌برداری مؤثر از زمین‌های وسط رودخانه سرخ برای تطبیق با موقعیت آن در منطقه، استفاده کارآمد از زمین و مزایای بالقوه، بهبود چشم‌انداز، توسعه جنبه‌های اجتماعی-اقتصادی و تضمین امنیت و دفاع ملی است. این امر، سازمان فضایی منطقه برنامه‌ریزی شهری رودخانه سرخ را که توسط کمیته مردم هانوی تأیید شده است، عینیت می‌بخشد.

تمرکز بر تقویت توسعه مدل‌های سبز خواهد بود: پارک‌ها، فضاهای سبز موضوعی - کشاورزی شهری با کیفیت بالا و از نظر فنی پیشرفته، گردشگری کشاورزی و غیره، جذب فعالیت‌های اقتصادی سبز، اقتصاد شبانه، اقتصاد گردشگری و ورزش (خدمات، گردشگری، ورزش و غیره) مطابق با جهت‌گیری توسعه اجتماعی-اقتصادی هر محل.

ایجاد فضاهای سبز: پارک‌های شهری، پارک‌های موضوعی و پارک‌های سیلابی مبتنی بر بهره‌برداری از چشم‌انداز دو طرف رودخانه سرخ، مطابق با شرایط طبیعی، تراس‌های توپوگرافی و کاربری فعلی زمین. مناطق ساحلی و رودخانه‌ای عمدتاً ناپایدار هستند و برای فضاهای اکولوژیکی و احیای طبیعی مناسب می‌باشند.

در برخی مناطق مجاور بافت تاریخی شهر، خاکریزهایی برای ایجاد شرایطی جهت ساماندهی فضاهای عمومی فرهنگی مجاور آب برنامه‌ریزی شده است. علاوه بر این، این راهکار شامل ساماندهی فضاهای سبز، آبنماها و امکانات شهری بر اساس اصول احیای طبیعی، پارک‌های طبیعی، پارک‌های شهری و فضاهای عمومی یکپارچه است. بخشی از فضای کشاورزی به پارک‌ها، مناطق کشاورزی و کشاورزی شهری همراه با گردشگری و فعالیت‌های فضای باز سازماندهی خواهد شد و کارایی استفاده از زمین را افزایش می‌دهد...

خانم تران تی تان، ساکن خانه شماره ۲۴، کوچه ۴۳ باخ دانگ، بخش چونگ دونگ، اظهار داشت که طرح مقامات برای تدوین یک طرح جامع و پروژه تبدیل کل منطقه شنی رودخانه سرخ به یک پارک شهری و پارک اکولوژیکی سبز، مورد تأیید و حمایت بسیاری از ساکنان قرار گرفته است. وی افزود که ساکنان بسیار خوشحال و هیجان‌زده هستند که اجرای این طرح و پروژه، چشم‌انداز شهری این منطقه را به طور قابل توجهی تغییر خواهد داد.

سال‌هاست که بخش چونگ دونگ، به ویژه منطقه نزدیک ساحل فرسوده رودخانه سرخ، با مناطق مسکونی پرجمعیت با کوچه‌های باریک و خانه‌های تنگ و کوچک شناخته می‌شود. به طور خاص، در امتداد ساحل فرسوده، لوله‌های فاضلاب مستقیماً به رودخانه سرخ تخلیه می‌شوند و این امر با عدم آگاهی برخی از ساکنان که با بی‌احتیاطی زباله‌ها را رها کرده و می‌سوزانند، تشدید می‌شود.

همراه با ساخت سدهای برق آبی بیشتر در بالادست، این امر باعث راکد ماندن آب با گردش ضعیف در منطقه بین کناره‌های رودخانه و شنزار در منطقه هون کیم شده و منجر به بوی بد شده است. این مشکل آلودگی در فصل بارندگی، زمانی که رودخانه زباله‌ها و فاضلاب‌های انباشته شده را می‌شوید، کاهش می‌یابد.

خانم دو تی کیم آن، معاون دبیر شاخه حزب و رئیس کمیته جبهه منطقه مسکونی باخ دانگ، بخش چونگ دونگ، با ابراز تمایل خود برای برنامه‌ریزی و اجرای این پروژه، اظهار داشت که موضوع برنامه‌ریزی و توسعه منطقه میانی رودخانه سرخ به یک پارک سبز و پارک اکولوژیکی بسیار ضروری است. این امر علاوه بر به حداکثر رساندن پتانسیل و مزایای منطقه میانی رودخانه، به تغییر زیبایی‌شناسی شهری و مسائل بهداشت محیطی موجود در منطقه ساحلی رودخانه نیز کمک می‌کند.

خانم آنه افزود که مردم منطقه مسکونی باخ دانگ علاوه بر انتظار برای برنامه‌ریزی و اجرای پروژه، به طور مداوم به فراخوان توسعه سبز و پایدار توسط منطقه هوان کیم پاسخ داده‌اند و با سازماندهی کمپین‌های پاکسازی محیط زیست، پاکسازی بوته‌ها و جمع‌آوری زباله‌های انباشته شده، خیابانی تمیز و زیبا با فضاهای سبز، انواع گل‌ها و منطقه‌ای سبز برای بازدید، تفریح ​​و ورزش ساکنان برای بهبود سلامت خود ایجاد کرده‌اند.