چه عواملی صنعت نساجی و پوشاک را با مشکل مواجه کرده است؟

تولید پایدار: کسب و کارهای نساجی و پوشاک با چه چالش‌هایی روبرو هستند؟ عکس: دانی

آقای کام گفت: « واردات مواد اولیه و دانستن منشأ آنها و اینکه آیا سازگار با محیط زیست و ایمن هستند یا خیر، بسیار مهم است. بنابراین، قابلیت ردیابی ضروری است. با این حال، این به روش صادرات شرکت بستگی دارد .»

رئیس انجمن نساجی و پوشاک افزود: « اگر کسب‌وکارهای داخلی مواد اولیه یا تولید را بر اساس خرید و فروش انتخاب می‌کنند، باید به تأیید منشأ مواد توجه زیادی داشته باشند. به عنوان مثال، محل تولید پنبه، نحوه تولید نخ و ساختار آن. همه این مسائل مربوط به مواد اولیه پاک و تولید محصولات پاک و سبز است .»

برای رعایت استانداردهای سبز بازارهای وارداتی، در سال‌های اخیر، کسب‌وکارهای نساجی و پوشاک داخلی، مواد اولیه سازگار با محیط زیست مانند ابریشم، الیاف آناناس، الیاف موز، صدف، تفاله قهوه و غیره را توسعه داده‌اند. به‌طور خاص، کسب‌وکارها مناطق وسیعی از رامی (۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ هکتار) را در تان هوآ، هوآ بین، سون لا، دین بین و غیره کاشته‌اند که منبعی از مواد اولیه سبز برای تولید خواهد بود. با این حال، توسعه مقیاس کافی از مواد اولیه برای خدمت به تولید صادراتی نیازمند سرمایه‌گذاری هنگفت است که این نیز یک چالش بزرگ برای کسب‌وکارها است.

توصیه‌های متخصص

تولید پایدار و توسعه محصولات سبز، روندهای مقاومت‌ناپذیری هستند. با آگاهی از این موضوع، از ابتدای سال ۲۰۱۸، انجمن نساجی و پوشاک ویتنام مدل PPP (P - شرکت باید محصولات سبز تولید کند اما سودآور نیز باشد؛ P - صنعت نساجی و پوشاک فاقد نیروی کار است و نمی‌تواند تولید کند؛ P - حفاظت از محیط زیست) را معرفی کرده است.

این انجمن همچنین با بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی برای برگزاری کارگاه‌ها و جلسات آموزشی به منظور افزایش آگاهی کارفرمایان و کارمندان در مورد توسعه پایدار همکاری کرده است.

آقای کام تحلیل کرد: « با توجه به اینکه تقریباً ۸۵ درصد از صنایع نساجی و پوشاک، کوچک و متوسط ​​هستند، منابع متنوعی برای تولید سبز و پایدار در اختیار دارند. بنابراین، تولید سبز را نمی‌توان به هر قیمتی دنبال کرد، بلکه باید با توجه به منابع هر بنگاه اقتصادی و با گام‌های مناسب، به طور مناسب اجرا شود. تنها از این طریق است که کسب‌وکارها می‌توانند ضمن برآورده کردن الزامات سبز و پاک، بقا و توسعه خود را تضمین کنند .»

برای جلوگیری از عقب ماندن از روند جهانی تولید و مصرف سبز در بازار نساجی و پوشاک، رهبران انجمن نساجی و پوشاک ویتنام معتقدند که قبل از هر چیز، کسب و کارها باید در زمینه مواد اولیه و مواد کمکی خودکفا شوند.

آقای کام در این خصوص افزود که استراتژی توسعه صنعت نساجی، پوشاک و کفش ویتنام تا سال 3030، با چشم‌اندازی تا سال 2035، شامل یک محتوای بسیار مهم است: ایجاد مجتمع‌های بزرگ نساجی، پوشاک و کفش با کسب‌وکارها و سرمایه‌گذارانی که دارای فناوری پیشرفته هستند. تنها چنین مجتمع‌های بزرگی می‌توانند منابع آب کافی را برای ساخت یک تصفیه‌خانه فاضلاب مرکزی و استفاده مجدد از فاضلاب برای کسب‌وکارهای داخل شهرک صنعتی متمرکز کنند.

آقای کام گفت: « پارک صنعتی تام تانگ در کوانگ نام حدود ۸۰ درصد از فاضلاب خود را جمع‌آوری و تصفیه کرده است که سپس با هزینه‌ای ۱۵ تا ۲۰ درصد کمتر دوباره مورد استفاده قرار می‌گیرد .»

در عین حال، نصب انرژی خورشیدی روی پشت بام، امکان خرید، فروش، تبادل و استفاده از انرژی پاک را فراهم می‌کند.

از سوی دیگر، سبز کردن تولید و محصولات نیازمند بودجه قابل توجهی است. کسب و کارها امیدوارند دولت سیاست‌هایی در مورد اعتبار سبز داشته باشد و از نظر نرخ بهره و آموزش منابع انسانی، حمایت‌های خاصی را برای کمک به آنها در توسعه برنامه‌های تحول سبز ارائه دهد.

آقای مک کواک آن، نایب رئیس و دبیرکل انجمن شرکت‌های کوچک و متوسط ​​هانوی، با موافقت با دیدگاه فوق، اظهار داشت: یک سیاست مالیاتی مناسب برای کسب‌وکارهایی که در حال گذار به تولید سبز و پایدار هستند، بسیار مهم است.

در حال حاضر، مالیات بر ارزش افزوده برای همه مشاغل 2٪ کاهش یافته و به 8٪ رسیده است. بنابراین، برای مشاغل تولیدی سبز، دولت می‌تواند کاهش بیشتر مالیات‌های دیگر مانند مالیات بر مصرف انرژی و مالیات بر سوخت را در نظر بگیرد تا سرمایه‌گذاری را حتی قوی‌تر کند.

اینکه آیا کسب‌وکارها با موفقیت به تولید سبز روی می‌آورند یا خیر، با مصرف پایدار نیز مرتبط است. بر این اساس، در بازار داخلی، کارشناسان همچنین معتقدند که علاوه بر کمپین‌های آگاهی‌بخشی عمومی، سیستم‌های خرده‌فروشی به راه‌حل‌های مؤثری نیاز دارند تا به مصرف‌کنندگان کمک کنند تا محصولات سبز و نحوه استفاده از آنها را به روشنی تشخیص دهند.