میراث فرهنگی ناملموس

هنر تزئین عصای تشریفاتی مردم کور، نسل‌هاست که با زندگی فرهنگی و معنوی آنها پیوند نزدیکی داشته است. عصای تشریفاتی نه تنها نمادی از رفاه و خوش‌شانسی است، بلکه پلی معنوی بین مردم کور و خدایان نیز می‌باشد.

بلندترین تیرک تشریفاتی که معمولاً در طول جشنواره نگا را تت برپا می‌شود، بین ۱۰ تا ۱۵ متر ارتفاع دارد و با الگوهای سیاه و قرمز تزئین شده است که نمادی از آسمان و زمین هستند.

تنه میله تشریفاتی با مجسمه‌های گو، مجسمه‌های چوبی متمایز و منحصر به فرد قوم کور، تزئین شده است. این مجسمه‌های گو دارای نقوش معنوی هستند که منعکس کننده غنای فرهنگ عامیانه این گروه قومی است.

در کنار مجموعه گو، میله تشریفاتی همچنین شامل پرندگان چوبی ماهی‌خوار است که نمادی از پرندگانی هستند که توسط خدایان برای کمک به مردم کور فرستاده شده‌اند.

هر زمان که آنها تیرک تشریفاتی را برپا می‌کنند، مردم کور مراسم بسیار باشکوه و مقدسی را اجرا می‌کنند و احترام خود را به ارواح نشان می‌دهند. مرغ ماهی‌خوار که بر فراز تیرک قرار دارد، پرنده ارواح محسوب می‌شود، بنابراین مردم کور هرگز این پرنده را شکار نمی‌کنند و نمی‌خورند.

به رسمیت شناختن هنر مردم کور در تزئین میله تشریفاتی به عنوان یک میراث فرهنگی ناملموس ملی نه تنها ارزش فرهنگی منحصر به فرد آن را ارج می‌نهد، بلکه به حفظ و ترویج این میراث گرانبها برای نسل‌های آینده نیز کمک می‌کند.

ترونگ نهان