فعالیت‌های فرهنگی متنوع برای کودکان اقلیت‌های قومی.

دو تان نها بیا، ده ساله از روستای آکو دونگ، با هیجان گفت: «من در یک کلاس رایگان زبان انگلیسی که توسط دانشجویان دانشگاه تدریس می‌شد، شرکت کردم. آن را بسیار مفید یافتم. و این تابستان چیزهای بیشتری یاد گرفتم، به خصوص امیدوارم بتوانم به چندین زبان صحبت کنم و یاد بگیرم چگونه با اطرافیانم، از جمله خارجی‌ها، ارتباط برقرار کنم.»

برای اچ دا رین انول (۱۵ ساله) اهل دهکده آل بی، بخش ای تام، شهر بوون ما توت، روزهای تابستان حتی جالب‌تر هم هستند، زیرا او از طریق کلاس رقص شوانگ که توسط مرکز ارتباطات، فرهنگ و ورزش شهر بوون ما توت برگزار می‌شود، فرهنگ اد را تجربه می‌کند. اچ دا رین گفت: «در طول ماه گذشته، من و دوستانم در مورد جشنواره‌های سنتی مردم اد، آیین‌ها، فعالیت‌هایی که از رقص شوانگ استفاده می‌کنند و روال‌های اساسی رقص شوانگ اطلاعات کسب کرده‌ایم. این به من کمک کرده است تا فرهنگ قومی خود را بیشتر درک کنم و دوست داشته باشم.»

اچ دا رین انول گفت: «من درباره فرهنگ قومی‌ام بیشتر یاد گرفته‌ام. حرکات رقص بیشتری بلدم و می‌توانم درس‌های معلمانم را با هم ترکیب کنم تا رقص‌های زیادی را طراحی کنم و همچنین آنها را به دانش‌آموزان جوان‌تر آموزش دهم. از آنجا، ما با اعتماد به نفس بسیار زیادی در جشنواره‌ها یا هر رویدادی که در روستا یا محله برگزار می‌شود، در مقابل همه اجرا خواهیم داشت.»

یکی دیگر از فعالیت‌هایی که هر تابستان مشارکت بسیاری از کودکان اقلیت‌های قومی در داک لک را به خود جلب می‌کند، «اردوی آموزشی آفرینش ادبی و هنری» است که توسط انجمن ادبیات و هنر داک لک برگزار می‌شود. امسال نزدیک به ۴۰ دانش‌آموز در این فعالیت شرکت کردند. این دانش‌آموزان از مسابقات برتری دانش‌آموزی، مسابقات بین‌المللی نامه‌نگاری (UPU) و دانش‌آموزان با استعداد از ۲۴ مدرسه راهنمایی و دبیرستان در استان انتخاب شدند.

علاوه بر دریافت راهنمایی از نویسندگان، شاعران و هنرمندان در خلق آثار ادبی و هنری، کودکان همچنین این فرصت را داشتند که در سفرهای میدانی شرکت کنند و با مرزبانان تعامل داشته باشند؛ در پارک ملی یوک دان درباره فرهنگ جنگل و فیل‌ها بیاموزند؛ با کودکان در مناطق مرزی تعامل داشته باشند؛ و در اداره پلیس پیشگیری و نجات آتش‌نشانی استان داک لک تجربه عملی کسب کنند... از طریق این تجربیات، کودکان احساسات خود را پرورش داده و مطالبی را برای نوشتن شعر و نقاشی جمع‌آوری کردند. به تی تو اوین (۱۳ ساله، از گروه قومی تای) از کمون ایا هدینگ، منطقه کو مگر، گفت که روزهای سپری شده در اردوگاه آموزشی تجربیات جدیدی به او داده و باعث شده است که قدر آنچه را که دریافت می‌کند بداند و سپاسگزار باشد.

«ما فعالیت‌های زیادی را تجربه کردیم، مانند کاوش در موزه جهانی قهوه، موزه آما همای، بازدید از مرز ویتنام و کامبوج، پاسگاه مرزی بو هنگ و بسیاری از فعالیت‌های دیگر. تأثیرگذارترین چیز برای من بازدید از پاسگاه مرزی بو هنگ و لمس علامت مرزی ویتنام و کامبوج بود. این اولین باری بود که پا به مرز می‌گذاشتم و لمس علامت مرزی حس بسیار منحصر به فردی به من داد.» اوین گفت.

خانم نیه تان مای، رئیس انجمن ادبیات و هنر داک لاک، ارزیابی کرد که اگرچه زمان تجربه خیلی طولانی نبود، اما کودکان در هر فعالیت علاقه و اشتیاق نشان دادند. هر سال، این برنامه همیشه تغییر می‌کند و از تکرار اجتناب می‌شود و تضمین می‌کند که شرکت‌کنندگان در اردو، حتی برای کسانی که قبلاً شرکت کرده‌اند، همیشه آن را جذاب و تازه بیابند.

خانم مای گفت: «ما متوجه شدیم که بچه‌ها به شدت به گوش دادن به توضیحات مربیان در مورد سنت‌های فرهنگی گروه‌های قومی و تاریخ کشور علاقه‌مند بودند. همه آنها با دقت یادداشت‌برداری می‌کردند و بسیار متمرکز بودند. این کار با کوچکترین چیزها، مانند سفرها و برخوردها با سربازان و آتش‌نشانان - افرادی که زندگی و جوانی خود را وقف خدمت و کمک به میهن خود می‌کنند - شروع شد.»

آقای مای ون چوین، از کمون ایا مدرو، منطقه کو مگر، که فرزندش در این تجربه شرکت کرده بود، گفت که این فعالیت‌ها نتایج مثبتی به همراه داشته است. پس از فعالیت‌ها، او متوجه تغییر قابل توجهی در فرزندش شد که در برقراری ارتباط با اطرافیانش اعتماد به نفس، قاطعیت و فعالیت بیشتری پیدا کرد.

آقای چوین گفت: «در طول برنامه و پس از بازگشت به خانه، فرزندم خوش‌رفتارتر شد و ارتباطات و برنامه‌های روزانه‌اش تغییرات مثبت زیادی را نشان داد. با مشاهده تعاملات و تبادلات با برگزارکنندگان در گروه زالو، دیدم که برگزارکنندگان و معلمان راهنمایی‌های بسیار دقیق و مشخصی ارائه دادند که تأثیر مثبتی بر کودکان داشت. همچنین این یک تجربه بسیار مفید برای فرزندم در طول تعطیلات تابستانی بود.»

تابستان رو به پایان است، اما برای کودکان اقلیت‌های قومی در داک لک، تجربیات فرهنگی فرصت‌هایی را برای یادگیری بیشتر در مورد جنبه‌های منحصر به فرد و جذاب گروه‌های قومی‌شان فراهم کرده است. این امر عشق به فرهنگ را در آنها پرورش می‌دهد، روح آنها را پرورش می‌دهد و تعطیلات تابستانی آنها را جالب‌تر و غنی‌تر می‌کند.