توسعه بنادر دریایی هنوز پاسخگوی تقاضا نبوده است.

به طور خاص، انتظار می‌رود بندر دونگ کوات به یک بندر دریایی مدرن و بزرگ در منطقه تبدیل شود که دارای اسکله‌هایی برای کشتی‌هایی با تناژ ۱۰،۰۰۰ تا ۵۰،۰۰۰ تن و کشتی‌های کانتینری با ظرفیت تا ۴۰۰۰ TEU باشد.

طبق طرح جامع اصلاح‌شده برای سال ۲۰۲۰، با چشم‌اندازی تا سال ۲۰۳۰، بندر دونگ کوات دارای ۱۴ اسکله اصلی است که در طرح سرمایه‌گذاری و ساخت‌وساز گنجانده شده است و هدف آن تبدیل شدن به یک بندر دریایی بزرگ و مدرن است که قادر به پذیرش هر دو کشتی بزرگ و کشتی‌های کانتینری باشد.

با این حال، پس از سال‌ها سرمایه‌گذاری و فعالیت، دونگ کوات اکنون دارای ۸ بندر (۳ بندر کالای عمومی شامل: هائو هونگ، شرکت سهامی خدمات نفتی کوانگ نگای ( PTSC ) و گمادپت؛ ۵ بندر تخصصی شامل: ۱ بندر دوسان، ۲ بندر پالایشگاه دونگ کوات، یک بندر کشتی‌سازی و بندر هوا فات-دونگ کوات) است.

در حال حاضر، تنها بندر هوآ فات - دونگ کوات می‌تواند کشتی‌هایی با ظرفیت ۱۵۰،۰۰۰ تا ۲۰۰،۰۰۰ تن را در خود جای دهد، در حالی که سایر بنادر فقط کشتی‌هایی با ظرفیت ۵۰،۰۰۰ تا ۷۰،۰۰۰ تن را می‌پذیرند. این امر مشاغل را مجبور به استفاده از بنادر دریایی خارج از استان می‌کند که باعث ایجاد مشکلات و افزایش هزینه‌های حمل و نقل می‌شود.

به گفته نگوین فونگ، مدیر اداره حمل و نقل استان کوانگ نگای، اگرچه این استان از مزیت بندر دریایی عمیق برخوردار است، اما حجم کالاهای وارداتی و صادراتی از طریق این بندر زیاد نیست و این امر منجر به عدم توانایی حمل و نقل دریایی و توسعه سریع اقتصاد دریایی می‌شود.

سیستم لجستیکی کوانگ نگای تنها برخی مراحل اساسی را مدیریت می‌کند و هنوز نقش یک مرکز کارآمد برای دریافت و توزیع کالا را ایفا نکرده است. زیرساخت‌های دریایی محدود هستند، کانال‌های باریک و عمق ناکافی دارند که نیاز به لایروبی مکرر دارند. تناژ کشتی‌های ورودی و خروجی به بندر در حال افزایش است، اما استانداردهای کانال برای مقیاس اسکله‌ها مناسب نیست و منجر به این می‌شود که تعداد کمتری از مالکان کشتی و صاحبان بار، دونگ کوات را به عنوان مقصد خود انتخاب کنند.

در ماه‌های پایانی سال، منطقه ساحلی، به ویژه خلیج دونگ کوات، اغلب طوفان‌های بزرگی را تجربه می‌کند که به طور قابل توجهی بر زیرساخت‌ها، ماشین‌آلات و تجهیزات تأثیر می‌گذارد و مانع از پذیرش و بهره‌برداری کشتی‌ها در این دوره می‌شود.

راهکارهایی برای توسعه پیدا کنیم.

کوانگ نگای باید پروژه‌های مهم حمل و نقل را تکمیل کند تا ارتباط بین منطقه اقتصادی دونگ کوات و مسیرهای اصلی حمل و نقل تضمین شود. در عین حال، باید اجرای پروژه‌های شهرک صنعتی و توسعه شهری را تسریع کند و به مسائل اجتماعی و زیست‌محیطی برای جذب سرمایه‌گذاران بپردازد.

یکی از راه‌حل‌های استراتژیک، ساخت زنجیره‌ای از شهرهای ساحلی و جزیره‌ای با زیرساخت‌های هماهنگ، مدرن و هوشمند است که با تغییرات اقلیمی سازگار باشد. به طور خاص، جاده ساحلی دونگ کوات - سا هوین باید تکمیل شود تا پتانسیل اقتصاد دریایی به حداکثر برسد.

کمیته مردمی استان کوانگ نگای از وزارت صنعت و تجارت درخواست کرده است که تأسیس یک مرکز ملی پتروشیمی و انرژی در منطقه اقتصادی دونگ کوات را تسریع کند و همچنین از تسریع پروژه‌های کلیدی مانند: ارتقاء پالایشگاه نفت دونگ کوات، نیروگاه‌های دونگ کوات ۱ و ۳ و جذب سرمایه‌گذاری در سایر پروژه‌های برق گازی حمایت کند.

در خصوص وزارت حمل و نقل، استان درخواست دارد که تکمیل تقاطع دونگ کوات بین بزرگراه دانانگ - کوانگ نگای و جاده بندر تری بین - دونگ کوات را به منظور اتصال و استفاده مؤثر از این مسیر، هدایت کند.

علاوه بر این، لازم است در ساخت یک خط فرعی راه‌آهن شمال-جنوب که به بندر دریایی دونگ کوات متصل می‌شود، سرمایه‌گذاری شود و یک قطب حمل و نقل مهم با همه شیوه‌های حمل و نقل: جاده‌ای، ریلی و دریایی ایجاد شود.

استان کوانگ نگای همچنان به بسیج منابع برای ساخت و تکمیل زیرساخت‌های بندری و لجستیکی خود ادامه می‌دهد. در عین حال، این استان در حال تقویت سرمایه‌گذاری در تولید صنعتی و فرآوری صادرات است تا از سیستم بندر عمیق دونگ کوات بهره ببرد و مسیرهای حمل و نقل کانتینری را به بنادر منطقه و سطح بین‌المللی ایجاد کند.

اپراتورهای بندری باید سرمایه‌گذاری بیشتری در تجهیزات مدرن انجام دهند و کیفیت کارکنان حرفه‌ای خود را بهبود بخشند تا کارایی عملیات بندری را افزایش دهند. این امر به ارتقای جایگاه بندر دونگ کوات در منطقه و کشور کمک خواهد کرد.