آیا بیمارستان‌ها می‌توانند دارو را به صورت قرضی یا امانتی تهیه کنند؟

اصول تهیه دارو که به طور خاص در بیمارستان دوستی ویت دوک و به طور کلی در بیمارستان‌ها اجرا می‌شود، شفافیت، مقرون به صرفه بودن و پاسخگویی است.

در مورد تهیه دارو و لوازم پزشکی در این مرکز، به گفته دکتر هونگ، قانون مناقصه از اول ژانویه ۲۰۲۴ لازم‌الاجرا شد و متعاقباً مجموعه‌ای از احکام و بخشنامه‌های راهنما صادر شد که به بیمارستان در کار تهیه کمک زیادی کرد.

بر این اساس، بسیاری از مقررات جدید به بیمارستان‌ها کمک کرده‌اند تا بر مشکلات غلبه کنند و برخی از مقررات حتی گام‌های بزرگی به جلو هستند و فرآیند تدارکات در این مرکز را کاملاً تغییر می‌دهند. به عنوان مثال، خرید کالاها با کمترین قیمت یا حذف مقررات مربوط به مبدا ضروری نیست و به بیمارستان‌ها کمک می‌کند تا کالاهای با کیفیت خوب را با قیمت‌های معقول و مطابق با قانون خریداری کنند.

برای مثال، یک محصول بسیار کوچک مورد استفاده در بیمارستان‌ها را در نظر بگیرید: نوار چسب. پیش از این، طبق مقررات قدیمی، بیمارستان‌ها مجبور بودند ارزان‌ترین گزینه را خریداری کنند، بنابراین برخی از نوارهای ارزان و بی‌کیفیت در مناقصه‌ها برنده می‌شدند و در نتیجه هنگام استفاده، قسمت‌های بزرگی از پوست بیماران پاره می‌شد.

در حال حاضر، این مشکل حل شده است؛ بیمارستان‌ها دیگر مجبور به خرید ارزان‌ترین محصولات نیستند، بلکه می‌توانند محصولات خوب و اصل را با قیمت‌های مناسب و مطابق با قانون خریداری کنند.

مدیر بیمارستان دوستی ویت دوک، هنگام بحث در مورد مشکلات و موانع پیش آمده در طول فرآیند تهیه، از نماینده اداره دارو، وزارت بهداشت، در مورد موضوع قرض گرفتن داروها برای درمان سوال کرد.

دکتر هونگ این موضوع را مطرح کرد زیرا این یک اتفاق رایج در بیمارستان‌ها در موارد اضطراری است که بیماران برای نجات جان خود تلاش می‌کنند.

رئیس بیمارستان دوستی ویت دوک پرسید: «اگر بیماری به داروهای خاصی نیاز داشته باشد اما بیمارستان آنها را نداشته باشد، آیا قرض گرفتن آنها از بیمارستان دیگری برای نجات بیمار مجاز است؟ آیا قرض گرفتن داروها به این شکل، نقض مقررات است؟»

در مورد قرض گرفتن دارو، هنگام بازگرداندن آن، آیا باید اصل بازگرداندن داروی صحیح، با همان قیمت و با تاریخ انقضای معادل رعایت شود؟

به گفته آقای لی شوان هوان، رئیس دپارتمان مدیریت قیمت دارو، اداره داروی ویتنام، وزارت بهداشت، این مقررات تصریح می‌کند که خرید و فروش دارو فقط می‌تواند بین واحدهایی که الزامات تجاری را برآورده می‌کنند، انجام شود، در حالی که بیمارستان‌ها، به عنوان واحدهای خدمات عمومی، حق انتقال مالکیت را ندارند. آقای هوان همچنین افزود که انتقال مالکیت داروها فقط برای داروهای رادیواکتیو مجاز است.

با توجه به وضعیتی که توسط مدیر بیمارستان دوستی ویت دوک توصیف شده است، آقای هوآن اظهار داشت که آژانس مدیریت، تحقیقاتی را برای ارائه راه‌حل‌هایی متناسب با واقعیت، تضمین حقوق و اولویت دادن به سلامت و جان مردم، بالاتر از هر چیز دیگری، انجام خواهد داد.

کمبود دارو، انتظار برای جراحی - دلیل این چیست؟

دکتر دونگ دوک هونگ در مورد نگرانی‌ها در مورد کمبود دارو و زمان انتظار طولانی برای عمل جراحی اظهار داشت که این یک واقعیت است و بیمارستان تلاش‌های زیادی برای غلبه بر آن انجام می‌دهد.

دکتر دونگ دوک هونگ با خبرنگاران در مورد کمبود دارو و زمان انتظار طولانی برای عمل جراحی در بیمارستان دوستی ویت دوک صحبت کرد.

به گفته‌ی مدیران بیمارستان دوستی ویت دوک، با داروهای زیست‌همسان، اگر یک دارو در دسترس نباشد، جایگزین معادل دیگری وجود دارد، بنابراین به‌طورکلی کمبود داروهای درمانی وجود ندارد.

با این حال، برای داروهای تخصصی مانند آلبومین و گاما گلوبولین، بیمارستان به دلیل عدم وجود پیشنهاد دهندگان شرکت کننده قادر به تهیه آنها نبود و در نتیجه کمبود واقعی ایجاد شد. به گفته دکتر هونگ، این یک وضعیت اجتناب ناپذیر است.

داروهای بیهوشی نیز به دلیل نبود جایگزین، با کمبود مواجه هستند، در حالی که تقاضا در بیمارستان دوستی ویت دوک بسیار بالاست، زیرا این بیمارستان یک بیمارستان جراحی درجه یک است و روزانه ۲۷۰ تا ۳۰۰ عمل جراحی برنامه‌ریزی‌شده و ۳۰ تا ۴۰ عمل جراحی اورژانسی انجام می‌دهد.

مدیر دونگ دوک هونگ همچنین افزود که پیش از این، داروخانه بیمارستان به نگرانی‌های مربوط به دارو برای بیماران بستری و سرپایی رسیدگی کرده بود.

با این حال، مقررات جدید و سختگیرانه‌تر در مورد تدارکات و مناقصه، مشکلاتی را برای داروخانه‌ها در تمام سیستم‌های بیمارستان‌های دولتی ایجاد می‌کند.

مدیر بیمارستان دوستی ویت دوک در توضیح کمبود داروهای بیهوشی گفت که در اوایل ماه مه، زمانی که بخشنامه راهنمای قانون مناقصه صادر شد، بیمارستان‌ها تنها پس از آن شروع به تهیه اسناد مناقصه کردند. زمان طولانی برای تهیه اسناد، روند خرید را کند می‌کند.

دکتر دونگ دوک هونگ اذعان کرد: «داروهای جدید هنوز به مناقصه گذاشته نشده‌اند، بیمارستان جایگزینی ندارد و نمی‌تواند آنها را قرض بگیرد، بنابراین کمبود داروهای بیهوشی اجتناب‌ناپذیر است.»

به دلیل کمبود داروهای بیهوشی، در حالی که بیمارستان همزمان شبانه‌روز روی فرآیند مناقصه کار می‌کرد، مجبور شد برنامه‌های جراحی را متناسب با آن تنظیم کند. به طور خاص، بیمارستان مجبور شد جراحی‌های برنامه‌ریزی‌شده را کاهش دهد و جراحی‌های غیرفوری که می‌توانستند به تعویق بیفتند، مانند برداشتن پیچ و جراحی زیبایی، اجازه ادامه پیدا کردند. با این حال، جراحی‌های سرطان، جراحی‌های اورژانسی و پیوند عضو از اهداکنندگان مرگ مغزی همچنان تضمین شده بود.

دکتر هونگ افزود: «بدون مقررات و بیهوشی، حتی جراحی‌های اورژانسی نیز غیرممکن خواهد بود. بنابراین، بیمارستان مجبور شد تعداد جراحی‌ها را کاهش دهد، نه اینکه آنها را به طور کامل متوقف کند. در واقع، این مقررات مؤثر واقع شد؛ اکنون که بیهوشی در دسترس است، تعداد جراحی‌ها دوباره افزایش یافته است.»

با توجه به زمان انتظار طولانی برای عمل جراحی، علاوه بر دلایل ذهنی که در بالا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، بیمارستان ویت دوک فرندشیپ یک بیمارستان درجه سه است که بیماران از سراسر کشور به آن هجوم می‌آورند و تعداد تخت‌های آن محدود است. تمام اتاق‌های عمل بیمارستان با ظرفیت کامل کار می‌کنند و پزشکان و پرستاران تا ساعت ۹ تا ۱۰ شب خستگی‌ناپذیر کار می‌کنند.

به گفته دکتر هونگ، کادر پزشکی تلاش‌های زیادی کرده‌اند و نمی‌توانند بیش از این به خودشان فشار بیاورند، زیرا این امر کیفیت مراقبت‌های پزشکی را به خطر می‌اندازد. در بیمارستان دوستی ویت دوک، کیفیت همیشه اولویت اصلی است و نمی‌توان آن را نادیده گرفت.