مصریان باستان چگونه اهرام را ساختند؟

این تحقیق بر قدیمی‌ترین هرم مصر تمرکز دارد: مقبره فرعون جوزر، معروف به هرم جوزر.

هرم جوزر حدود سال ۲۶۸۰ پیش از میلاد (قرن ۲۷ پیش از میلاد) ساخته شد. در آن زمان، قبایل شکارچی-گردآورنده تازه شروع به ساخت استون‌هنج در انگلستان کرده بودند و آخرین ماموت‌های پشمالو هنوز آزادانه در جزیره ورانگل در سیبری پرسه می‌زدند.

پس از اتمام، هرم جوزر با ارتفاع بیش از ۶۲ متر به بلندترین سازه زمان خود تبدیل شد. این هرم افسانه‌ای هنوز هم در سقاره، حدود ۱۵ کیلومتری جنوب غربی مجموعه اهرام جیزه، پابرجاست.

با این حال، چگونگی ساخت این هرم همچنان یک راز است، عمدتاً مربوط به روش جابجایی بلوک‌های سنگی عظیم، که هر کدام تا ۳۰۰ کیلوگرم وزن دارند، تا چنین ارتفاعی.

دکتر خاویر لاندریو، سرپرست تیم و مدیر کل پالئوتکنیک، یک موسسه خصوصی در پاریس که متخصص مطالعه فناوری‌های باستانی است، می‌گوید: «گزارش‌های مفصل بسیاری در مورد فرآیندهای ساخت هرم بحث کرده‌اند و توضیحات روشنی ارائه داده‌اند، اما همه آنها عموماً بر اهرام جدیدتر و کوچک‌تری تمرکز دارند که جزئیات آنها در دوران پادشاهی‌های میانه و جدید مصر (1980 تا 1075 پیش از میلاد) شرح داده شده است.»

مردم در گذشته چگونه این کار را انجام می‌دادند؟

تیم دکتر لاندریو با استفاده از یک رویکرد نوین، اولین کسانی بودند که به وجود یک سیستم هیدرولیکی نصب شده در داخل هرم برای انتقال بلوک‌های سنگی عظیم اشاره کردند.

هرم جوزر تقریباً از ۲.۶ میلیون بلوک سنگ آهک تشکیل شده است که هر کدام حدود ۳۰۰ کیلوگرم وزن دارند. این هرم شش طبقه دارد، ۶۲.۵ متر ارتفاع دارد و عرض پایه آن ۱۲۱ متر است.

در طول بیش از ۱۵۰ سال، مصریان باستان شش هرم دیگر ساختند و در مجموع بیش از ۲۰ میلیون تن سنگ را جابجا کردند. تیم دانشمندان دکتر لاندرو محاسبه کردند که در طول این سال‌ها، هر ساعت نزدیک به ۵۰ تن سنگ بریده، جابجا و در جای خود قرار داده شده است.

محققان معتقدند که مردم باستان از یک سد کنترل‌شده برای جاری نگه داشتن آب جهت به کار انداختن دستگاه‌های هیدرولیکی که سنگ‌ها را درون هرم حمل می‌کردند، استفاده می‌کردند. این دستگاه مانند یک سیستم آسانسور هیدرولیکی عمل می‌کرد.