Wzrasta liczba osób podejmujących studia doktoranckie i magisterskie.

Dzięki działaniom Ministerstwa Sztuki nastąpiły również zmiany w sektorze sztuki: liczba studentów studiów magisterskich wzrosła o 39,12%, ale liczba studentów studiów podyplomowych zwiększyła się tylko o 178.

W porównaniu z rokiem 2023 skala kształcenia doktoranckiego zaczęła znacząco wzrastać we wszystkich dyscyplinach.

Największy wzrost odnotowano w następujących dziedzinach: matematyka i statystyka, informatyka i technologie informacyjne, inżynieria technologiczna, inżynieria, produkcja i przetwórstwo, architektura i budownictwo itp. – liczba doktorantów wzrosła o 637, co stanowi wzrost o 33,32% w porównaniu z rokiem 2023. W naukach biologicznych i przyrodniczych liczba doktorantów wzrosła o 390, co stanowi wzrost o 57,52%, a w kształceniu nauczycieli liczba doktorantów wzrosła o 350, co stanowi wzrost o 51,32%.

Zdaniem pani Thuy są to bardzo pozytywne kierunki rozwoju.

Statystyki Ministerstwa Edukacji i Szkolenia pokazują również, że liczba nowo otwieranych programów szkoleniowych nadal rosła w ubiegłym roku, zwłaszcza tych realizowanych autonomicznie przez instytucje szkoleniowe. Programy szkoleniowe, których uruchomienie w dużej liczbie spodziewane jest w 2024 roku, to m.in.: turystyka , logistyka i zarządzanie łańcuchami dostaw, sztuczna inteligencja.

Ministerstwo Edukacji i Szkolenia ocenia, że ​​kształcenie jest coraz bardziej priorytetowe, a jego jakość znacząco się poprawiła. Kadra dydaktyczna wzrosła zarówno pod względem liczebności, jak i jakości. Priorytetem są badania naukowe, a projekty badawcze coraz częściej koncentrują się na jakości merytorycznej; wkład uczelni wyższych w publikacje naukowe, zarówno krajowe, jak i międzynarodowe, zawsze zajmuje czołowe miejsce. Ranking wietnamskich uczelni i programów szkoleniowych jest coraz bardziej zauważalny na światowej mapie szkolnictwa wyższego.

Ministerstwo Edukacji i Szkolenia dostrzega jednak również pewne niedociągnięcia i ograniczenia.

W szczególności, mimo poprawy jakości szkoleń, nadal nie spełniają one wymagań stawianych zasobom ludzkim, zwłaszcza wysoko wykwalifikowanym, oraz potrzebom rozwoju gospodarki opartej na wiedzy. Znajomość języków obcych, w tym angielskiego, wśród przeszkolonych pracowników pozostaje niska i nie spełnia wymogów w kontekście coraz głębszej integracji międzynarodowej.

Co więcej, chociaż wzrosła skala kształcenia na poziomie uniwersyteckim, koncentruje się ono na dziedzinach o dużym potencjale oddziaływania społecznego, podczas gdy nauki podstawowe, nauki społeczne, sztuka i kultura, rolnictwo itp. nie przyciągnęły jeszcze studentów.

Większość instytucji szkolnictwa wyższego koncentruje się przede wszystkim na kształceniu, zwłaszcza na studiach licencjackich, nie poświęcając wystarczającej uwagi inwestowaniu w kształcenie podyplomowe, powiązane z badaniami naukowymi.

W ujęciu ogólnym, na wszystkich poziomach szkolnictwa wyższego, udział studiów magisterskich wynosi zaledwie około 5%, a doktoranckich około 0,6%, co stanowi znacznie mniej niż w innych krajach regionu i na świecie. W tym samym okresie udział studiów podyplomowych w dziedzinach STEM (nauka, technologia, inżynieria i matematyka) jest jeszcze niższy i wynosi nieco ponad 2% na poziomie magisterskim oraz około 0,3% na poziomie doktoranckim, a tendencja ta ma się utrzymać.

Co więcej, programy szkoleniowe nie są ściśle i spójnie powiązane z wymaganiami rynku pracy i potrzebami społecznymi. Chociaż możliwości powiązań między instytutami badawczymi, uniwersytetami, naukowcami i przedsiębiorstwami uległy poprawie, nadal nie spełniają one praktycznych wymagań i nie pozwalają na pełne wykorzystanie potencjału badań naukowych i transferu technologii.

Chociaż liczba personelu naukowo-technicznego wzrosła, brakuje wybitnych naukowców, którzy byliby w stanie wyznaczać nowe kierunki badań i realizować zadania krajowe na poziomie regionalnym i międzynarodowym. Motywacja i entuzjazm części pracowników sektora naukowo-technicznego nie są jeszcze wysokie.

Inwestycje budżetu państwa w szkolnictwo wyższe w ostatnich latach maleją, w wyniku czego wiele publicznych instytucji nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na pokrycie kosztów kształcenia i reinwestowanie w poprawę jego jakości. Ponadto opłaty za naukę w publicznych instytucjach są dostosowywane powoli, aby zapewnić odpowiednie pokrycie kosztów, co wpływa na ich niezależność finansową.

Tymczasem uspołecznienie edukacji nie przyniosło wielu rezultatów; preferencyjne mechanizmy i polityka dotycząca gruntów, podatków i kredytów nie są na tyle atrakcyjne, aby przyciągnąć wiele zasobów pozapaństwowych do inwestowania w edukację, zwłaszcza na obszarach o szczególnie trudnych warunkach społeczno-ekonomicznych.

Prognozowanie wyników końcowych dla uniwersytetów w północnym Wietnamie w 2024 r.

Przedstawiciele kilku uniwersytetów na północy kraju przedstawili analizy i prognozy dotyczące wyników rekrutacji w 2024 r., bazując na wynikach egzaminu maturalnego.