Ogrzewanie Marsa za pomocą cząstek zatrzymujących ciepło.

„Terraformacja odnosi się do zmiany środowiska planety, aby było bardziej podobne do ziemskiego. W przypadku Marsa ocieplenie planety jest niezbędnym pierwszym krokiem, ale to nie wystarczy. Wcześniejsze koncepcje koncentrowały się na uwalnianiu gazów cieplarnianych, ale wymaga to ogromnych ilości zasobów, których na Marsie jest niewiele” – powiedział planetolog Edwin Kite z Uniwersytetu Chicagowskiego, który kierował badaniami opublikowanymi w tym tygodniu w czasopiśmie Science Advances.

„Kluczowymi elementami naszej pracy są nowatorskie propozycje wykorzystania inżynieryjnych nanocząsteczek do ocieplenia atmosfery Marsa oraz modelowanie klimatu, które pokazują, że to podejście może być znacznie skuteczniejsze niż poprzednie koncepcje. Jest to istotne, ponieważ oferuje bardziej realną metodę zmiany klimatu Marsa, potencjalnie wpływając na przyszłe strategie eksploracji” – dodał Kite.

NASA wysłała robotyczne łaziki do eksploracji powierzchni Marsa, a lądownik InSight do badania wnętrza planety. Program Artemis NASA ma na celu wylądowanie astronautów na powierzchni Księżyca po raz pierwszy od 1972 roku w nadchodzących latach, aby przygotować się do potencjalnych przyszłych misji załogowych na Marsa.

Osiedla ludzkie na Marsie stoją przed wieloma wyzwaniami: brakiem tlenu, szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym pochodzącym z cienkiej atmosfery, słoną glebą, nieodpowiednią do wzrostu roślin, burzami pyłowymi, które czasami pokrywają duże obszary planety, i wieloma innymi. Jednak niskie temperatury stanowią poważną przeszkodę.

„Proponujemy udowodnienie, że idea ocieplenia Marsa nie jest niemożliwa. Mamy nadzieję, że nasze odkrycia zachęcą społeczność naukową i opinię publiczną do zgłębienia tej fascynującej idei” – powiedziała główna autorka, Samaneh Ansari, doktorantka na Wydziale Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej Uniwersytetu Northwestern w Illinois (USA).

Średnia temperatura powierzchni Marsa wynosi około minus 65 stopni Celsjusza. Dzięki cienkiej atmosferze, ciepło słoneczne z powierzchni Marsa łatwo ucieka w przestrzeń kosmiczną. Ta propozycja ma na celu umożliwienie istnienia wody w stanie ciekłym na powierzchni Marsa, gdzie woda występuje w postaci lodu w rejonach polarnych i na powierzchni planety.

Naukowcy proponują, aby przez wiele lat nieustannie uwalniać do atmosfery maleńkie cząstki w kształcie pręcików — nanopręty — z szybkością około 8 galonów (30 litrów) na sekundę.

„Chodzi o to, aby transportować materiały, a jeszcze lepiej, transportować narzędzia produkcyjne i tworzyć nanorurki na tej planecie, ponieważ żelazo i aluminium występują w dużych ilościach na powierzchni Marsa” – powiedział Ansari.

Naukowcy wciąż zdają sobie sprawę z potencjalnych niezamierzonych konsekwencji przekształcania innego świata dla dobra ludzkości. Na przykład, naukowcy chcą się dowiedzieć, czy na Marsie kiedykolwiek istniało życie – a może obecnie, w postaci bakterii pod jego powierzchnią.

„Chociaż nanocząsteczki mogłyby potencjalnie ogrzać Marsa, zarówno korzyści, jak i koszty takiego działania pozostają niepewne. Na przykład, biorąc pod uwagę niepewność co do tego, czy marsjańska gleba zawiera nieodwracalne związki toksyczne dla wszystkich organizmów ziemskich, korzyści z ocieplenia Marsa są znikome” – powiedział Kite.

„Z drugiej strony, gdyby na powierzchni Marsa udało się stworzyć fotosyntetyczną biosferę, zwiększyłoby to szanse na rozwój człowieka w Układzie Słonecznym. Jeśli chodzi o koszty, jeśli na Marsie istnieje życie, jego badanie mogłoby przynieść ogromne korzyści, zapewniając solidną ochronę jego siedlisk” – dodał Kite.