Inwestycje mające na celu wsparcie modeli łagodzenia ubóstwa w zachodniej prowincji Nghe An.

Na przykład placówka Straży Granicznej Muong Ai, należąca do komendy Straży Granicznej Nghe An, dostarczyła rodzinie pana Hoa Pho Nganha (zamieszkującej we wsi Xop Lau, w gminie Muong Ai) 20 kg narybku ryb w ramach modelu rozwoju gospodarczego VAC, którego celem jest pomoc ludziom w rozwijaniu ich gospodarki i łagodzeniu ubóstwa. Projekt ten jest wspierany i wspomagany przez tę jednostkę.

Starszy wioski Hoa Pho Nganh powiedział: Niedawno nasza rodzina nabyła dwa kolejne stawy rybne dzięki placówce straży granicznej Muong Ai, która zapewnia smażalnie ryb i wskazówki dotyczące technik hodowlanych. Dzięki hodowli bawołów i bydła oraz ryb nasza rodzina zarabia średnio około 60-70 milionów VND rocznie.

Od 2021 roku prowincja Nghe An realizuje Narodowy Program Celowy na rzecz Zrównoważonej Redukcji Ubóstwa na lata 2021–2025, który obejmuje 7 projektów i 11 podprojektów o łącznej wartości inwestycji rzędu miliardów VND. Planowany kapitał na Narodowy Program Celowy na rzecz Zrównoważonej Redukcji Ubóstwa w samym 2024 roku wynosi 603,73 miliarda VND.

Przykładowo Projekt 2 tego programu, skupiający się na dywersyfikacji źródeł utrzymania i opracowaniu modeli redukcji ubóstwa, wdrażany w latach 2022–2023, doprowadził do opracowania 11 modeli wsparcia rozwoju produkcji w celu tworzenia miejsc pracy, zrównoważonych źródeł utrzymania i dochodów dla 929 osób z ubogich gospodarstw domowych, gospodarstw domowych bliskich ubóstwa, gospodarstw domowych, które niedawno wydostały się z ubóstwa, oraz osób mieszkających w ubogich dzielnicach.

Jeśli chodzi o podprojekt 1, projekt 3 dotyczący wsparcia rozwoju produkcji w sektorze rolnym , wsparto w nim również 9 modeli rozwoju produkcji rolnej dla 662 osób z ubogich gospodarstw domowych, gospodarstw domowych bliskich ubóstwa, gospodarstw domowych, które niedawno wydostały się z ubóstwa, oraz osób mieszkających w ubogich dzielnicach.

Skuteczne modele „walki” z ubóstwem.

Dzięki wsparciu programów i projektów w zakresie łagodzenia ubóstwa ludzie odzyskali motywację i pewność siebie, aby zmienić swoje nastawienie i myślenie o rozwoju gospodarczym.

W rejonie Bai So w gminie Tam Quang (dystrykt Tuong Duong) istnieje skuteczny model uprawy smoczego owocu o czerwonym miąższu, uznany przez Prowincjonalny Komitet Ludowy za produkt o 3 gwiazdkach OCOP. Z jałowej ziemi, gdzie „psy jedzą kamienie, a kury kamyki”, połowa mieszkańców wioski musiała opuścić ją, aby znaleźć inne miejsce do życia, Bai So stała się obecnie wzorem dla produkcji rolnej. Każdego roku Tam Quang sprzedaje ponad 120 ton smoczego owocu o czerwonym miąższu, głównie z Bai So; do tej pory powierzchnia uprawy smoczego owocu o czerwonym miąższu we wsi Bai So wzrosła do 10 hektarów, przy plonach wynoszących 7 ton z hektara, a w uprawie uczestniczy około 55 gospodarstw domowych.

Pan Tong Van Chien, mieszkaniec wioski Bai So w gminie Tam Quang, opowiadał: „Okolice Bai So były kiedyś bardzo biedne; ludzie opuszczali swoje domy i wioski, szukając gdzie indziej środków do życia. Ponad 10 lat temu znajomy z Binh Thuan dał mi 15 sadzonek smoczego owocu. Spróbowałem je zasadzić i okazały się skuteczne. Później rozszerzyłem uprawę; mieszkańcy wioski dostrzegli ich wysoką wartość i poszli w jego ślady. Smoczy owoc stał się bardzo cennym źródłem dochodu dla wioski”.

Rodzina pana Ly No Po, członka mniejszości etnicznej Mong z wioski Na Nieng, jest doskonałym przykładem udanego rozwoju gospodarczego rodziny w gminie Tri Le w dystrykcie Que Phong, z modelem hodowli zwierząt i leśnictwa... generującym średni dochód w wysokości 200-300 milionów VND rocznie. Jest on wzorem ciężkiej pracy, doskonałej produkcji i dążenia do wzbogacenia rodziny.

Po rekultywacji jałowych gruntów pod uprawę mokrego ryżu w wiosce Pa Khom w gminie Tri Le, rodzina pana Po osiągnęła plony ryżu na poziomie 45-47 kwintali z hektara, co przynosiło dochód rzędu 25-27 milionów VND rocznie. Następnie rozmawiał z żoną o pomyśle ogrodzenia kilku jałowych zboczy wzgórz, aby wypasać bawoły, bydło i konie oraz uprawiać trawę na paszę dla zwierząt. Obecnie jego rodzina posiada ponad 100 sztuk bawołów, bydła i koni.

Pan Pó z radością podzielił się: „Kiedy miałem co jeść i w co się ubrać, wspierałem i pomagałem mieszkańcom wsi, którzy wciąż borykali się z trudnościami, aby wszyscy mogli wyrwać się z ubóstwa. Pomogłem również 15 biednym gospodarstwom domowym w okolicy, dostarczając im bydło, ryż i pożyczki bez odsetek, aby mogli rozwijać swoją gospodarkę”.

Według pana Bui Van Hiena, wiceprzewodniczącego Komitetu Ludowego dystryktu Que Phong, miejscowość ta jest górzysta i charakteryzuje się wielowymiarowym wskaźnikiem ubóstwa wynoszącym 65%. To poważne wyzwanie, dlatego łagodzenie ubóstwa jest kluczowym zadaniem, na którym koncentrują się komitet partyjny i władze lokalne na wszystkich szczeblach dystryktu.

Pan Hien powiedział: „Dzięki wsparciu kapitału, nasion oraz transferowi wiedzy naukowej i technicznej w zakresie hodowli zwierząt, ruch na rzecz budowania modeli ekonomicznych został szeroko zainwestowany i powielony przez ludzi. Okręg oparł również swoje działania na mocnych stronach każdego regionu, zapewniając ludziom nasiona i wsparcie techniczne; w połączeniu z mobilizacją i propagandą, aby obudzić w ludziach wolę wyrwania się z ubóstwa”.

Oczywiste jest, że redukcja ubóstwa jest kluczowym elementem programów i planów rozwoju społeczno-gospodarczego w poszczególnych miejscowościach. Poprzez integrację różnych mechanizmów i polityk, rząd i mieszkańcy zachodniego regionu Nghe An nieustannie dążą do osiągnięcia jak najbardziej praktycznych rezultatów w zakresie eliminacji ubóstwa.

Istotnym osiągnięciem polityki walki z ubóstwem jest aktywizacja lokalnych zasobów pracy i podniesienie świadomości społecznej na temat łagodzenia ubóstwa wśród mniejszości etnicznych zamieszkujących zachodnie regiony prowincji Nghe An.