Presja na „zielone” przedsiębiorstwa produkcyjne

Wraz z nowymi normami ekologicznymi, wymagania dotyczące technologii produkcji, kontroli łańcucha dostaw i możliwości zarządzania staną się coraz bardziej rygorystyczne, wywierając znaczną presję na przedsiębiorstwa. Zdolność do adaptacji technologii, efektywnego zarządzania łańcuchami dostaw, doskonalenia umiejętności pracowników i spełniania wymogów sprawozdawczych i deklaracyjnych będą kluczowymi czynnikami decydującymi o sukcesie. Wyzwania tworzą możliwości . Po trudnym roku 2023, eksport skóry i obuwia w pierwszej połowie 2024 r. wykazał poprawę, osiągając ponad 6,5 mld USD, co stanowi wzrost o 5,7% w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku. Wietnamskie Stowarzyszenie Skóry i Obuwia (Lefaso) prognozuje, że całkowity eksport branży w tym roku osiągnie około 26-27 mld USD, co stanowi znaczny wzrost w porównaniu z ponad 24 mld USD w 2023 r. Jednak według wiceprezesa Lefaso Phan Thi Thanh Xuan, przemysł skórzany i obuwniczy nadal stoi przed wieloma wyzwaniami, z których najpilniejszym jest wąskie gardło w łańcuchu dostaw surowców i komponentów. Co więcej, główne kraje importujące obuwie nakładają na importowane produkty nowe wymogi dotyczące społecznej i środowiskowej odpowiedzialności, co znacząco wpływa na wietnamski przemysł skórzany i obuwniczy. Na przykład, od marca 2024 roku rynek UE zaczął wprowadzać nowe wymogi, takie jak ekoprojektowanie, standardy zrównoważonego rozwoju i przejrzystość łańcucha dostaw itp. Zasadniczo Zielony Ład został pierwotnie zaprojektowany w celu regulacji działalności gospodarczej w UE. Jednak w wielu przypadkach postanowienia tego porozumienia mogą mieć również zastosowanie do towarów i usług pochodzących spoza UE, zwłaszcza tych konsumowanych i będących przedmiotem obrotu na jednolitym rynku. Dlatego Zielony Ład nie ogranicza się do UE, ale dotyczy również innych krajów, zwłaszcza tych, które utrzymują znaczące stosunki handlowe z UE, takich jak Wietnam. Oznacza to, że wietnamskie firmy eksportujące towary do UE również muszą przestrzegać nowych norm i wymogów określonych w Zielonym Ładzie. W rzeczywistości, po czterech latach wdrażania Zielonego Ładu, UE wprowadziła wiele polityk, które bezpośrednio wpływają na towary importowane. Należą do nich strategia „od pola do stołu” (F2F) oraz nowy Plan działania na rzecz gospodarki o obiegu zamkniętym (CEAP), koncentrujący się na rolnictwie i produkcji. Ponadto polityka bioróżnorodności i Mechanizm Dostosowania do Emisji CO2 na Granicach (CBAM) również nakładają surowe wymogi na import. W związku z tym, od teraz do 2030 roku, CBAM będzie opodatkowywać żelazo i stal, aluminium, cement, nawozy i wodór, jeśli nie spełnią odpowiednich poziomów emisji, a w przyszłości może to zostać rozszerzone na owoce morza, tekstylia, skórę i obuwie itp. Wczesne przygotowanie i działanie są kluczowe. Ocena przeprowadzona przez Wietnamskie Stowarzyszenie Stali (VSA) pokazuje, że krajowy przemysł stalowy ma bardzo wysoki poziom emisji, uwalniając równowartość 3,5 miliarda ton emisji dwutlenku węgla rocznie, co stanowi około 7-9% całkowitych emisji krajowych i 45% emisji przemysłowych. Dlatego wpływ CBAM na eksport stali z Wietnamu do UE jest znaczący, zmuszając firmy stalowe do szybkiej zmiany sposobu myślenia, przygotowania zasobów finansowych, nauki i technologii oraz wiedzy technicznej, stopniowo przekształcając produkcję w kierunku niskoemisyjnej, aby spełnić wymogi zrównoważonej produkcji, jeśli chcą kontynuować współpracę z tym rynkiem. Jednak pod presją „zazielenienia” globalnego przemysłu, przewodniczący VSA, Nghiem Xuan Da, dostrzega szansę dla przemysłu stalowego na „transformację” w kierunku modernizacji i zrównoważonego rozwoju. Według ekspertów, przemysł stalowy wciąż ma duży potencjał redukcji emisji poprzez zastosowanie nowych technologii, takich jak wykorzystanie energii wodorowej, odnawialnych pieców elektrycznych, technologii wychwytywania dwutlenku węgla itp. Jest to właśnie cel, który przemysł stalowy stawia sobie od wielu lat, ale firmy „niechętnie” podejmują działania, ponieważ nie spotkały się jeszcze z presją. Chociaż zielona polityka stanowi poważne wyzwanie dla przedsiębiorstw w perspektywie krótkoterminowej, zielona transformacja stwarza również możliwości dla firm wietnamskich. Na przykład unijne standardy ekologiczne są bardzo rygorystyczne, ale dzięki wczesnemu i gruntownemu przygotowaniu wietnamskie firmy mogą je bez problemu spełnić. UE często publikuje projekty polityk i publicznie zabiega o opinie bardzo wcześnie, dając przedsiębiorstwom czas na dostosowanie się. Co więcej, plan wdrażania tych polityk jest zazwyczaj stopniowy, pozwalając przedsiębiorstwom działać krok po kroku. Co więcej, wiele standardów ekologicznych wymaga od przedsiębiorstw jedynie zmiany określonych procesów pracy lub metod raportowania informacji, zamiast wymagać ogromnych inwestycji. W rzeczywistości niektóre z nowych norm UE były wcześniej dobrowolnymi normami, które firmy już wdrożyły, aby sprostać wymaganiom klientów. Co ważniejsze, proaktywne dostosowywanie się do zielonej transformacji pozwoli firmom uzyskać przewagę w dostępie do potencjalnie lukratywnego rynku produktów ekologicznych, w miarę jak globalny popyt konsumentów coraz bardziej przesuwa się w kierunku produktów zrównoważonych. Agencje rządowe, stowarzyszenia i organizacje mogą skutecznie wspierać proces zielonej adaptacji przedsiębiorstw, dostarczając aktualnych, dokładnych i szczegółowych informacji na temat zielonych norm, doradzając i wspierając firmy w procesie wdrażania oraz koordynując działania z rynkami eksportowymi w celu wymiany informacji na temat odpowiednich metod wdrażania i programów wsparcia technicznego dla zielonej transformacji wietnamskich firm.

Należy promować i podnosić świadomość przedsiębiorstw na temat zielonego przemysłu, aby przedsiębiorstwa i ludzie wyraźnie widzieli, że rozwój zielonego przemysłu jest nieuniknionym trendem, który przynosi wiele korzyści, takich jak ochrona zasobów środowiska, wspieranie rozwoju biznesu, poprawa jakości produkcji i środowiska biznesowego, a także zdrowia pracowników... Trinh Quoc Vu, zastępca dyrektora Departamentu Oszczędności Energii i Zrównoważonego Rozwoju (Ministerstwo Przemysłu i Handlu)