Βρετανοί τουρίστες μοιράζονται την εμπειρία τους από τη διανυκτέρευση στο μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου στο Βιετνάμ.
Báo Thanh niên•19/11/2024
Η Λόρα Σάρμαν ταξίδεψε στο Βιετνάμ για να εξερευνήσειτο μεγαλύτερο σύστημα σπηλαίων στον κόσμο και αφηγήθηκε την εμπειρία της από την κατασκήνωση που πέρασε όλη τη νύχτα στους αμμόλοφους μέσα στο σπήλαιο Σον Ντουνγκ σε συνέντευξή της στη βρετανική εφημερίδα Daily Mail.
Κοιμήθηκα στο μεγαλύτερο σπήλαιο στον κόσμο , το οποίο ανακαλύφθηκε τυχαία το 1990 και είναι τόσο απέραντο που έχει τη δική του ζούγκλα, ποτάμι και ξεχωριστό καιρό μέσα... θα μπορούσε να χωρέσει ακόμη και έναν ουρανοξύστη 60 ορόφων. Μόνο 1.000 επισκέπτες επιτρέπονται στο σπήλαιο ετησίως σε ομάδες των 10, σε μια 6ήμερη εκδρομή. Καθώς ο ήλιος έδυε κάτω από τον ορίζοντα, στήσαμε τις σκηνές μας στην αμμώδη λωρίδα μέσα στο σπήλαιο. Ανοίγοντας την πόρτα της σκηνής με φερμουάρ, ξάπλωσα στον υπνόσακο μου και κοίταξα το μαγευτικό τοπίο. Αυτή η τοποθεσία στο Βιετνάμ είναι μια αμμώδης λωρίδα που δεν μοιάζει με καμία άλλη, επειδή βρίσκεται βαθιά μέσα στο Εθνικό Πάρκο Phong Nha-Ke Bang, όπου βρίσκεται το κολοσσιαίο σπήλαιο Son Doong. Η εξερεύνηση στο εσωτερικό της είναι σαν να περιπλανιέσαι στην καρδιά της Γης.
Εικόνες από το εσωτερικό του σπηλαίου Son Doong σε βρετανική εφημερίδα.
Το σπήλαιο αναγνωρίστηκε ως το μεγαλύτερο στον κόσμο από το Βιετνάμ και τα Ρεκόρ Γκίνες το 2012, με δηλωμένο ύψος 200 μέτρα, πλάτος 150 μέτρα και μήκος «τουλάχιστον» 6,5 χλμ. Κατά τη στιγμή της αναγνώρισης, ο οργανισμός πίστευε ότι το σπήλαιο Son Doong θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερο, καθώς δεν είχε ακόμη εξερευνηθεί πλήρως. Είναι αξιοσημείωτο ότι το Son Doong ήταν «κρυμμένο» για εκατομμύρια χρόνια πριν από την τυχαία ανακάλυψή του το 1990. Ο ξεναγός μου διηγήθηκε ότι ένας ντόπιος ονόματι Ho Khanh σκόνταψε σε αυτό το υπόγειο θαύμα ενώ αναζητούσε καταφύγιο από μια καταιγίδα. Βρισκόταν σε ένα ταξίδι ψάχνοντας για άγαρξ και σκόνταψε σε μια είσοδο του σπηλαίου κάτω από έναν γκρεμό. Πλησιάζοντας, είδε ομίχλη να υψώνεται μαζί με τον ήχο ενός βρυχώμενου ποταμού μέσα.
Το μαγικό τοπίο μέσα στο σπήλαιο Son Doong
Οξαλίδα
Σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, η τοποθεσία του σπηλαίου Son Doong κοινοποιήθηκε σε ειδικούς σπηλαίων και οι πρώτες πιλοτικές περιηγήσεις οργανώθηκαν το 2013, ακολουθούμενες από την επίσημη έναρξη προγραμμάτων εξερεύνησης για τουρίστες. Ήταν το πιο σουρεαλιστικό κάμπινγκ που έχω συναντήσει ποτέ. Κοιτάζοντας έξω από τη σκηνή μου, πήρα μια βαθιά ανάσα καθώς ο ήλιος έριχνε το μαγευτικό του φως σε όλο το σπήλαιο. Ο μακρινός ήχος του νερού που στάζει ήταν σαν ένα χαλαρωτικό νανούρισμα καθώς ξάπλωνα τη νύχτα, τυλιγμένος από τα κολοσσιαία ασβεστολιθικά τοιχώματα. Το ομιχλώδες πρωινό, οι πρώτες ακτίνες του ηλιακού φωτός που διαπερνούσαν την είσοδο του σπηλαίου μου έφεραν στο νου εικόνες του πυκνού δάσους από πάνω. Πλέον, το ήξερα αυτό σίγουρα μετά το διήμερο ταξίδι μου για να φτάσω εκεί, τελειοποιώντας τις δεξιότητές μου στην αναρρίχηση σε βράχους, την αναρρίχηση με σχοινιά και τις σκάλες.
Η διαδρομή για την εξερεύνηση του σπηλαίου δίνει στους επισκέπτες την αίσθηση ότι περπατούν μέσα στη Γη.
Οξαλίδα
Η πεζοπορία ξεκίνησε με ένα μίνι λεωφορείο που μας άφησε στις 9 π.μ. στην κορυφή της κοιλάδας, ακολουθούμενη από μια κατάβαση στη ζούγκλα. Το νερό διαπερνούσε τις μπότες μας καθώς περπατούσαμε μέσα από ρηχά ρυάκια. Αλλά παρείχε την απαραίτητη πρόσφυση για την απότομη ανάβαση προς το πρώτο μας κάμπινγκ στο Swallow Cave - το πρώτο από τα δύο σπήλαια σε αυτή την αποστολή. Σύμφωνα με το Oxaxlis Adventures, αυτό είναι το τρίτο μεγαλύτερο σπήλαιο στον κόσμο, με την οροφή του να φτάνει σε μέγιστο ύψος 145 μέτρα και το ευρύτερο τμήμα του περάσματος να φτάνει τα 200 μέτρα. Η κλίμακα του είναι εντυπωσιακή, με μια φασματική ατμόσφαιρα. Ο μόνος ήχος - το τιτίβισμα των χελιδονιών - είναι ακουστός αλλά αόρατος. «Αυτή η σπηλιά πήρε το όνομά της από τα πουλιά. Φωλιάζουν εδώ», είπε ο ξεναγός. Υπήρχε χρόνος για μια γρήγορη βουτιά στο ποτάμι, ενώ οι αχθοφόροι μας έστηναν την κουζίνα και οι μάγειρες ετοίμαζαν φαγητό για δείπνο. Στη συνέχεια, ανεφοδιαστήκαμε για την επόμενη μέρα, η οποία περιελάμβανε πεζοπορία μέσα από τη σπηλιά, περπάτημα μέσα από το ποτάμι και αναρρίχηση σε απότομες πλαγιές. Συνειδητοποίησα ότι το Son Doong ήταν κρυμμένο για πολύ καιρό μέχρι που φτάσαμε στην είσοδο και κατεβήκαμε 80 μέτρα κάτω από το έδαφος χρησιμοποιώντας σχοινιά. Το τεράστιο πέρασμα στο σπήλαιο εμφανίστηκε σιγά σιγά καθώς κατεβαίναμε, και η θερμοκρασία έπεσε αμέσως απότομα. Μετά από πολλές αναβάσεις, φτάσαμε στο επόμενο κάμπινγκ μας - αυτή τη φορά μέσα στο μαγευτικό σπήλαιο Son Doong. Ήταν η στιγμή που όλοι περιμέναμε, και νιώθαμε σαν να μπαίναμε σε έναν άλλο κόσμο. Το σπήλαιο ήταν τόσο ψηλό που ήταν άφωνοι. Φως έτρεχε από την είσοδο του «θαλάμου», τονίζοντας το καταπράσινο φύλλωμα στο βάθος. Αλλά δεν ήταν αρκετό για να ζεστάνει την κρύα άμμο ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών μας.
Διανυκτέρευση σε κάμπινγκ μέσα στο σπήλαιο Son Doong
Το Ιράν απέκλεισε ξανά το Στενό του Ορμούζ.Στις 19 Ιουνίου, το Ιράν επέβαλε εκ νέου αποκλεισμό στο Στενό του Ορμούζ, επικαλούμενο την άρνηση του Ισραήλ να αποσύρει τις δυνάμεις του από τον νότιο Λίβανο και τη συνεχιζόμενη παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στην περιοχή.
Σε αυτό το έρημο περιβάλλον, μείναμε έκπληκτοι που διαπιστώσαμε ότι είχαν στηθεί τουαλέτες και σκηνές αλλαγής, κάνοντας τη νύχτα μας την πιο άνετη που μπορούσαμε να ελπίζουμε, και ανυπομονούσα για έναν καλό ύπνο σε αυτό το σκοτεινό «κουκούλι». Αναχωρώντας την επόμενη μέρα, ανεβήκαμε τα απότομα τοιχώματα του σπηλαίου και στριμωχθήκαμε μέσα από στενά περάσματα για να φτάσουμε στο δάσος που βρισκόταν μέσα. Ο ήσυχος, δροσερός αέρας προσέφερε μια απαράμιλλη φρεσκάδα, και οι αμυδρές ακτίνες φωτός λατρεύονταν στο σκοτάδι, το οποίο μοιραζόμασταν με νυχτερίδες, αράχνες, ψάρια και σκορπιούς. Ωστόσο, η μόνη ματιά που έπιασα από τους κατοίκους του σπηλαίου ήταν οι σκιές των νυχτερίδων καθώς κατέβαιναν από την οροφή το σούρουπο ή ενοχλούνταν από το φως των φακών από πάνω. Καθώς βγαίναμε από το σπήλαιο, παρακολούθησα τον ήλιο να δύει ξανά κάτω από τον ορίζοντα, και αυτή τη φορά ήταν σε πλήρη θέα. Μετά από μέρες κάτω από τη γη, ήταν μια όμορφη στιγμή - αλλά θα την αντάλλαζα με μια άλλη σκοτεινή νύχτα αν αυτό σήμαινε ότι θα επέστρεφα στο Son Doong.
