Οι αυξανόμενες τιμές των κατοικιών τροφοδοτούν μια τάση απροθυμίας για γάμο και απόκτηση παιδιών.

Η τάση να μην θέλει κανείς να κάνει μόνο ένα παιδί ή να έχει μόνο ένα παιδί εξαπλώνεται στις αστικές περιοχές, ειδικά σε μεγάλες πόλεις όπως το Ανόι και η πόλη Χο Τσι Μινχ. Το ποσοστό γεννήσεων έχει επίσης μειωθεί σημαντικά, από 3,8 παιδιά το 1989 σε λιγότερα από 2 παιδιά το 2023. Μεταξύ 2013 και 2023, ο πληθυσμός του Βιετνάμ αυξήθηκε κατά μέσο όρο μόνο κατά 1 εκατομμύριο άτομα ετησίως.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην πόλη Χο Τσι Μινχ, τα στατιστικά στοιχεία από την έκθεση του GSO τον Ιούλιο έδειξαν ότι η μέση ηλικία για τον πρώτο γάμο στην πόλη ήταν 30,4 έτη - ένα ρεκόρ υψηλό στο Βιετνάμ. Ο μέσος αριθμός παιδιών ανά γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία στην πόλη ήταν 1,32.

Όχι μόνο στο Βιετνάμ, η τάση του γάμου σε προχωρημένο στάδιο ή της παραμονής άγαμης αυξάνεται συνεχώς, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, 89 από τις 189 χώρες και εδάφη στον κόσμο έχουν σήμερα συνολικό ποσοστό γονιμότητας κάτω από το επίπεδο αναπλήρωσης των 2,1 παιδιών/γυναίκα, ενώ πριν από 50 χρόνια υπήρχαν μόνο 8 χώρες. Η μέση ηλικία του πρώτου γάμου στην Ιαπωνία (34), την Ιταλία (34), τη Γαλλία (32,9), τη Νορβηγία (33,1) και τη Γερμανία (32,8).

Επιπλέον, η επιλογή τρόπου ζωής DINK ("Διπλό Εισόδημα, Χωρίς Παιδιά") γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στην Ασία τελευταία.

Πέρα από υποκειμενικούς λόγους όπως η επιθυμία για ελευθερία και ανεξαρτησία, αυτά τα ζευγάρια, με περιορισμένο προϋπολογισμό, αισθάνονται ότι μπορούν να αντέξουν οικονομικά μόνο ένα από τα δύο: είτε την αγορά ενός σπιτιού είτε την απόκτηση παιδιών. Σύμφωνα με υπολογισμούς του realtor.com, η αγορά ενός σπιτιού θα κόστιζε μόνο περίπου 50% περισσότερο ανά μήνα από την ανατροφή παιδιών.

Το πρόβλημα της στέγασης πρέπει να λυθεί.

Εξηγώντας τους λόγους, ο Σύνδεσμος Μεσιτών Ακινήτων του Βιετνάμ (VARS) δήλωσε ότι, αν και υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτήν την επιλογή, αυτή πηγάζει κυρίως από οικονομικά ζητήματα.

Μια πρόσφατη γρήγορη έρευνα στη σελίδα θαυμαστών του VTV24 σχετικά με τους λόγους για τους οποίους κάποιος θέλει να παντρευτεί μετά την ηλικία των 30 ετών έδειξε επίσης ότι έως και το 62% των περίπου 400.000 νέων που συμμετείχαν στην έρευνα επέλεξαν να παντρευτούν μετά τα 30 επειδή εξακολουθούν να ανησυχούν για το πώς θα τα βγάλουν πέρα.

Σύμφωνα με την VARS, αυτή η οικονομική ανησυχία επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις τιμές των κατοικιών. Καθώς οι τιμές των κατοικιών συνεχίζουν να αυξάνονται, το ίδιο συμβαίνει και με τις τιμές ενοικίασης, ασκώντας πίεση στο κόστος διαβίωσης των ανθρώπων. Πολλοί νέοι πιστεύουν ότι πρέπει να αγοράσουν ένα σπίτι πριν παντρευτούν ή κάνουν παιδιά, αλλά λόγω των τρεχουσών υψηλών τιμών των ακινήτων, η αγορά ενός σπιτιού δεν είναι εύκολη. Πρέπει να εργάζονται μέρα νύχτα για να αντέξουν οικονομικά ένα, χάνοντας την ιδανική στιγμή για να δημιουργήσουν οικογένεια και να κάνουν παιδιά.

Το ενοίκιο και τα μηνιαία έξοδα διαβίωσης καταναλώνουν σχεδόν όλους τους μισθούς τους, με αποτέλεσμα πολλά νεαρά ζευγάρια να τολμούν να αποκτήσουν μόνο ένα παιδί ή να αναβάλλουν εντελώς την απόκτηση παιδιών. Στην πραγματικότητα, η πόλη Χο Τσι Μινχ - η πόλη με τις υψηλότερες τιμές κατοικιών στη χώρα - έχει επίσης την τελευταία ηλικία γάμου και το χαμηλότερο ποσοστό γεννήσεων σε εθνικό επίπεδο.

Συνεπώς, κατά την περίοδο 2016-2018, οι τιμές των κατοικιών στην πόλη Χο Τσι Μινχ αυξάνονταν συνεχώς και έφτασαν σε νέα υψηλά. Επίσης, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η πόλη Χο Τσι Μινχ είχε τον υψηλότερο δείκτη χωρικού κόστους ζωής (SCOLI) στη χώρα.

Από το 2019, ενώ οι τιμές των κατοικιών στην πόλη Χο Τσι Μινχ έχουν επιβραδυνθεί, αυτές στο Ανόι αυξάνονται συνεχώς. Το Ανόι έχει επίσης αυξηθεί και έχει γίνει η πιο ακριβή πόλη της χώρας. Επί του παρόντος, οι τιμές των διαμερισμάτων στο Ανόι φαίνεται να ακολουθούν την τάση της πόλης Χο Τσι Μινχ πριν από πέντε χρόνια. Οι τιμές στο Ανόι πλησιάζουν τα 60 εκατομμύρια VND/m2, κοντά στις τιμές που καταγράφηκαν στην πόλη Χο Τσι Μινχ. Η μέση ηλικία γάμου στο Ανόι αυξάνεται επίσης με τη μείωση του ποσοστού γεννήσεων.

Η απροθυμία για γάμο και απόκτηση παιδιών οδηγεί σε έλλειψη νεαρού ανθρώπινου δυναμικού, μείωση του εργατικού δυναμικού και της παραγωγικότητας, και επιβάρυνση της κοινωνικής πρόνοιας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για ζητήματα που σχετίζονται με τη γήρανση του πληθυσμού και τη φροντίδα των ηλικιωμένων, καθώς το Βιετνάμ αναμένεται να έχει πάνω από 30 εκατομμύρια ηλικιωμένους τις επόμενες τρεις δεκαετίες, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 25% του πληθυσμού της χώρας.

Για την άμβλυνση της μοναξιάς μεταξύ των ηλικιωμένων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους, η τάση μετακόμισης ηλικιωμένων σε οίκους ευγηρίας θα καταστεί αναπόφευκτη, όπως και στις ανεπτυγμένες χώρες παγκοσμίως. Αυτό αποτελεί ευκαιρία για τους επενδυτές να αξιοποιήσουν και να αναπτύξουν τον τομέα των ακινήτων για συνταξιούχους, δεδομένου ότι η αγορά αυτή βρίσκεται ακόμη στα αρχικά της στάδια.

Για την αντιμετώπιση του τρέχοντος προβλήματος, στις ανεπτυγμένες χώρες, οι κυβερνήσεις έχουν εφαρμόσει μια σειρά μέτρων για να ενθαρρύνουν τους νέους να παντρευτούν και να αυξήσουν το ποσοστό γεννήσεων. Αυτά περιλαμβάνουν πολιτικές κοινωνικής πρόνοιας και ένα μεγάλο μέρος άλλων κινήτρων είναι επιδοτήσεις σε μετρητά για ενοικίαση ή αγορά κατοικίας. Παρά ταύτα, τα ποσοστά γάμου και γεννήσεων στις ανεπτυγμένες χώρες εξακολουθούν να βελτιώνονται με πολύ αργούς ρυθμούς.

Στο Βιετνάμ, τα μέτρα για την αντιμετώπιση του ζητήματος της προώθησης του γάμου πριν από την ηλικία των 30 ετών και της ενθάρρυνσης του τοκετού παραμένουν πολύ γενικά και είναι απίθανο να έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ως εκ τούτου, η VARS υποστηρίζει ότι, για να ενθαρρύνει τον γάμο πριν από την ηλικία των 30 ετών και να αυξήσει το ποσοστό γεννήσεων, με βάση την εμπειρία άλλων χωρών, η κυβέρνηση πρέπει να εφαρμόσει δυναμικά τα υπάρχοντα μέτρα και να ερευνήσει και να αναπτύξει σαφέστερες πολιτικές κινήτρων, όπως η ιεράρχηση της εφάπαξ υποστήριξης για την αγορά κοινωνικής στέγασης για ζευγάρια που έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. Ειδικότερα, η πιο πρακτική ριζική λύση στο πρόβλημα της «απροθυμίας να παντρευτούν και της απροθυμίας να αποκτήσουν παιδιά» είναι η αντιμετώπιση του ζητήματος της στέγασης.

«Για την αντιμετώπιση του προβλήματος στέγασης για την πλειονότητα του πληθυσμού, εκτός από την αύξηση της προσφοράς κοινωνικής στέγασης στις αστικές περιοχές, το Κράτος πρέπει να μελετήσει πολιτικές παρέμβασης για την ανάπτυξη οικονομικά προσιτών εμπορικών κατοικιών», ανέφεραν οι VAR.