 |
Η φυσική κατάσταση του Πούλισιτς προκαλεί πονοκέφαλο στον προπονητή Μαουρίτσιο Ποτσετίνο ενόψει του δεύτερου αγώνα της φάσης των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026. |
Μετά τη νίκη της με 4-1 επί της Παραγουάης, η εθνική ομάδα των ΗΠΑ έγινε μια από τις πιο επαινεμένες ομάδες στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026. Η ομάδα του Μαουρίτσιο Ποτσετίνο έπαιξε ενεργητικό, άμεσο επιθετικό ποδόσφαιρο, δίνοντας την εντύπωση ότι μπορούσε να σαρώσει οποιονδήποτε αντίπαλο.
Αλλά το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι πάντα ένα τουρνουά συνεχών δοκιμασιών. Μια εντυπωσιακή νίκη μπορεί να προκαλέσει ενθουσιασμό, αλλά δεν αρκεί για να επιβεβαιώσει την κλάση ενός πραγματικού διεκδικητή. Εναντίον της Αυστραλίας στο Σιάτλ, η ομάδα των ΗΠΑ αντιμετώπισε μια εντελώς διαφορετική πρόκληση. Δεν είχαν πλέον να αντιμετωπίσουν έναν αντίπαλο που ήταν πρόθυμος να παίξει ένα επιθετικό παιχνίδι όπως η Παραγουάη. Αντίθετα, αντιμετώπισαν μια ρεαλιστική, πειθαρχημένη και εξαιρετικά δύσκολη ομάδα.
Το ερωτηματικό με το όνομα Πούλισιτς
Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, έχει προκύψει ένα πρόβλημα που προκαλεί πονοκέφαλο στον Ποτσετίνο. Ο Κρίστιαν Πούλισιτς, ο πιο σημαντικός παίκτης στην επίθεση της εθνικής ομάδας των ΗΠΑ, έπαιξε μόνο 45 λεπτά στον αγώνα με την Παραγουάη. Στις πρόσφατες προπονήσεις, ο επιθετικός της Μίλαν προπονούνταν ξεχωριστά και δεν συμμετείχε σε ασκήσεις με την μπάλα με τους συμπαίκτες του.
Δεν ήταν μια κατάσταση που θα έθετε την ομάδα των ΗΠΑ σε υψηλό επίπεδο συναγερμού, αλλά ήταν αρκετή για να προκαλέσει ανησυχία. Ο Πούλισιτς δεν είναι απλώς ένας επιθετικός παίκτης. Είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ μεσαίας γραμμής και επίθεσης, ικανός να υπερφορτώσει την άμυνα του αντιπάλου με την ταχύτητα, την τεχνική του και τις απρόβλεπτες κινήσεις του.
 |
Ο Κρίστιαν Πούλισιτς έγινε το επίκεντρο της προσοχής όταν αναγκάστηκε να προπονηθεί ξεχωριστά ενόψει του κρίσιμου αγώνα εναντίον της Αυστραλίας. |
Ακόμα και χωρίς τον Πούλισιτς, η ομάδα των ΗΠΑ εξακολουθεί να διαθέτει πολλούς ποιοτικούς παίκτες. Οι Μαξ Άρφστεν, Τζίο Ρέινα ή Σεμπάστιαν Μπέρχαλτερ θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος της αρχικής ενδεκάδας. Ωστόσο, θα ήταν μια διαφορετική εκδοχή της γηπεδούχου ομάδας.
Το πιο σημαντικό είναι ότι η απουσία του Πούλισιτς θα μπορούσε να αναγκάσει τον Ποτσετίνο να αλλάξει την προσέγγισή του στο παιχνίδι.
Η νίκη εναντίον της Παραγουάης χτίστηκε πάνω σε ένα θεμέλιο επιθετικού παιχνιδιού υψηλής ταχύτητας και αδιάκοπης πίεσης. Αλλά εναντίον της Αυστραλίας, μια τέτοια στρατηγική θα μπορούσε να γίνει δίκοπο μαχαίρι.
Η Αυστραλία δεν είναι λαμπερή, αλλά είναι εξαιρετικά επικίνδυνη.
Ενώ οι ΗΠΑ ήταν μια από τις πιο εντυπωσιακές ομάδες μετά τον πρώτο γύρο αγώνων, η Αυστραλία ήταν από τις λιγότερο αξιοσημείωτες. Η νίκη τους με 2-0 επί της Τουρκίας δεν προκάλεσε πολλά πρωτοσέλιδα. Δεν σκόραραν πολλά γκολ, ούτε κυριάρχησαν στην κατοχή της μπάλας. Ωστόσο, η Αυστραλία έκανε το πιο σημαντικό πράγμα: εξουδετέρωσε πλήρως την επίθεση του αντιπάλου της.
Ο Άρντα Γκιουλέρ αναμενόταν να είναι το αστέρι που θα ηγούνταν της Τουρκίας. Αλλά απέναντι στην καλά οργανωμένη άμυνα του προπονητή Τόνι Πόποβιτς, η ευρωπαϊκή ομάδα δεν άσκησε σχεδόν καμία σημαντική πίεση.
 |
Η Αυστραλία αμύνεται με μεγάλο αριθμό παικτών, διατηρώντας έναν καλά οργανωμένο σχηματισμό και περιμένοντας τα λάθη των αντιπάλων. Είναι ένα στυλ ποδοσφαίρου που δεν είναι ελκυστικό για τους ουδέτερους θεατές, αλλά συχνά αποδεικνύεται αποτελεσματικό σε σύντομα τουρνουά.
Επομένως, αυτός θα μπορούσε να είναι ένας πολύ πιο δύσκολος αγώνας από αυτόν που βίωσε η ομάδα των ΗΠΑ στον εναρκτήριο αγώνα της. Η μεγαλύτερη απειλή έγκειται στις μεταβατικές καταστάσεις. Σε έναν αγώνα όπου οι ΗΠΑ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχουν περισσότερη κατοχή, η Αυστραλία χρειάζεται μόνο λίγες ευκαιρίες για να κάνει τη διαφορά.
Ο Νέστορι Ιρανκούντα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της φιλοσοφίας. Ο επιθετικός της Γουότφορντ σκόραρε το νικητήριο γκολ εναντίον της Τουρκίας και επέδειξε εξαιρετική οπορτουνιστική ικανότητα. Δεν χρειάζεται πολύ χώρο για να δημιουργήσει κίνδυνο.
Το Σιάτλ, επομένως, είναι κάτι περισσότερο από ένας απλός χώρος διεξαγωγής ενός αγώνα της φάσης των ομίλων. Είναι το μέρος όπου η ομάδα των ΗΠΑ πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να κερδίσει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Οι μεγάλες ομάδες δεν επιτίθενται μόνο όταν τα πράγματα πάνε όπως τα θέλουν. Πρέπει επίσης να ξέρουν πώς να προσαρμόζονται όταν απουσιάζει το πιο σημαντικό τους αστέρι και να έχουν την υπομονή να διασπούν τις βαθιές άμυνες.
Η Παραγουάη βοήθησε την ομάδα των ΗΠΑ να χτίσει αυτοπεποίθηση. Η Αυστραλία, ωστόσο, είναι ο αντίπαλος που θα βοηθήσει τους οπαδούς να αξιολογήσουν με ακρίβεια τη θέση της διοργανώτριας χώρας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026.
Πηγή: https://znews.vn/dung-de-australia-danh-lua-tuyen-my-post1661199.html
Πηγή: https://www.vietnam.vn/dung-de-australia-danh-lua-tuyen-my
